Εν μέσω του διπλωματικού πολέμου που έχει ξεσπάσει με την Τουρκία, οι Ολλανδοί καλούνται σήμερα να αποφασίσουν για το μέλλον της χώρας τους, σε μια εκλογική μάχη, το αποτέλεσμα της οποίας αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά την πορεία της Ευρώπης ενόψει των εκλογών σε Γαλλία και Γερμανία.
Στην Ολλανδία στρέφεται το ενδιαφέρον όχι μόνο των Βρυξελλών αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης, καθώς με τις σημερινές εκλογές, μετά το σοκ του Brexit, ανοίγει ένας ιστορικής σημασίας εκλογικός κύκλος που αναμένεται να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μέχρι το τέλος του 2017 και μετά τις εκλογές σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία, όλοι συμφωνούν, πως η Ευρώπη μπορεί να μοιάζει πολύ διαφορετική από σήμερα.
Οι Ολλανδοί, πολλοί από τους οποίους παραμένουν αναποφάσιστοι έπειτα από μια εκστρατεία που σηματοδοτήθηκε από ζητήματα ταυτότητας και μια έντονη διπλωματική κρίση με την Τουρκία, καλούνται σήμερα 15 Μαρτίου στις κάλπες για τις βουλευτικές εκλογές, που αναμένεται ότι θα αποτελέσουν βαρόμετρο του λαϊκισμού πριν από παρόμοιες εκλογές που πρόκειται να πραγματοποιηθούν στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Μετά το Brexit στη Βρετανία και τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, όλα τα μάτια είναι στραμμένα στον σχηματισμό του ισλαμοφοβικού βουλευτή Γκέερτ Βίλντερς, ο οποίος σημείωσε πτώση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αφού είχε παραμείνει για πολλούς μήνες στην κορυφή.
Οι 12,9 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι θα μπορούν να προσέρχονται στις κάλπες από τις 07:30 (τοπική ώρα, 08:30 ώρα Ελλάδας) καθώς θα πηγαίνουν στη δουλειά τους, αφού τα εκλογικά τμήματα είναι εγκατεστημένα μέσα σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, καταστήματα και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και σε σπίτια ιδιωτών.
Τα εκλογικά τμήματα θα κλείσουν στις 21:00 (22:00 ώρα Ελλάδας) και οι πρώτες εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων αναμένονται λίγο αργότερα, ενώ αριθμός ρεκόρ ψηφοφόρων δηλώνουν πως δεν γνωρίζουν ακόμη ποιόν υποψήφιο θα ψηφίσουν όταν βρεθούν πίσω από το παραβάν.
Σε μια ύστατη προσπάθεια να γοητεύσουν τους ψηφοφόρους, οι επικεφαλής των ψηφοδελτίων κονταροχτυπήθηκαν χθες το βράδυ στην τηλεόραση. «Αν οι πολίτες έχουν ανάγκη από έναν ηγέτη, το βλέμμα τους στρέφεται προς εμένα», υποστήριξε ο πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε.
Ο υποψήφιος αυτός που αντιπροσωπεύει το status quo επιχείρησε να μετατρέψει την εκλογική αναμέτρηση σε μονομαχία με τον Γκέερτ Βίλντερς και διαβεβαίωσε τους Ολλανδούς πως έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο: το χάος ή τη σταθερότητα.
Πτώση του Βίλντερς
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν χθες 14 Μαρτίου δείχνουν πως το Λαϊκό Φιλελεύθερο και Δημοκρατικό Κόμμα (VVD) του Μαρκ Ρούτε έχει αποκτήσει προβάδισμα από το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) του Γκέερτ Βίλντερς.
Το VVD πιστώνεται με 24 έως 28 έδρες από τις 150 που αριθμεί η κάτω βουλή του ολλανδικού κοινοβουλίου, απέχει ωστόσο πολύ από τις 40 έδρες που διαθέτει στο απερχόμενο κοινοβούλιο.
Το PVV, το οποίο ήταν πρώτο στις δημοσκοπήσεις επί μήνες, αναμένεται να κερδίσει από 19 έως 22 έδρες και ακολουθείται κατά πόδας από τα παραδοσιακά κόμματα, όπως η Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση (CDA) και οι προοδευτικοί του D66.
Η CDA, που για καιρό κυριάρχησε στην ολλανδική πολιτική, θα μπορούσε επίσης να αναδειχθεί στο μεγαλύτερο πολιτικό σχηματισμό της χώρας και έχει σχεδόν εξασφαλίσει ότι θα βρίσκεται στην κυβέρνηση. Στη διάρκεια της εκστρατείας, πρότεινε ρύθμιση που θα υποχρεώνει τους μαθητές να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο ενώ άνοιξε και πάλι τη συζήτηση για τη διπλή υπηκοότητα.
Το κόμμα αυτό, όπως και το VVD, έχουν υποσχεθεί ότι δεν θα συνεργασθούν με τον Γκέερτ Βίλντερς. Στο πολιτικό πρόγραμμά του, που αναπτύσσεται σε ένα φύλλο, το τελευταίο υπόσχεται να κλείσει τα σύνορα στους μουσουλμάνους μετανάστες, να απαγορεύσει την πώληση του Κορανίου και να κλείσει τα τεμένη σε μια χώρα ο πληθυσμός της οποίας περιλαμβάνει περίπου 5% μουσουλμάνους.
Κατακερματισμένο τοπίο
Ακόμη και αν το PVV βγει από τις κάλπες ως ο μεγαλύτερος σχηματισμός της χώρας, κάτι που κρίνεται λίγότερο πιθανό σύμφωνα με τους ειδικούς, ο Γκέερτ Βίλντερς δεν αναμένεται να βρεθεί στην κυβέρνηση, καθώς τα περισσότερα άλλα κόμματα αρνούνται να συνεργασθούν μαζί του. Όμως το αναλογικό ολλανδικό εκλογικό σύστημα υποχρεώνει σε δημιουργία κυβερνητικών συνασπισμών.
Το πολιτικό τοπίο ήρθε να περιπλέξει η πολιτική κρίση που ξέσπασε το Σαββατοκύριακο ανάμεσα στη Χάγη και την Άγκυρα, αφού οι ολλανδικές αρχές απαγόρευσαν σε Τούρκους υπουργούς να συμμετάσχουν σε συγκεντρώσεις υπέρ του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Είκοσι οκτώ κόμματα, ένας αριθμός ρεκόρ, συμμετέχουν στις εκλογές. Σ’ ένα τόσο κατακερματισμένο τοπίο, ο σχηματισμός του νέου κυβερνητικού συνασπισμού μπορεί να απαιτήσει μήνες -το ρεκόρ μέχρι σήμερα είναι 208 ημέρες- και να έχει ως αποτέλεσμα μια συμφωνία τεσσάρων ή πέντε κομμάτων.
Ενώ οι Εργατικοί σημειώνουν μια άνευ προηγουμένου οπισθοχώρηση, οι οικολόγοι του GroenLinks δείχνουν να τετραπλασιάζουν τις έδρες τους στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Προς αυτήν την κατεύθυνση, στη διάρκεια της τηλεμαχίας, ο επικεφαλής των οικολόγων, ο 30χρονος Γέσε Κλάβερ, δήλωσε πως η χώρα του έχει ανάγκη «από έναν νέο τύπο ηγέτη».
