Η ανθρωποκεντρική θεώρηση της καθημερινότητας που επιβάλανε οι «έμποροι» των εθνών, οδηγεί στην αρχέγονη εκδίωξη του ανθρώπου από τον Παράδεισο, που επί της ουσίας εξοστράκισε τον σκεπτόμενο/άνθρωπο/φιλόσοφο.
Ο Θεοκεντρικός προσανατολισμός των κοινωνιών απορρίφθηκε με σκοπό το κέρδος και την υλιστική καλοπέραση. Ο έμπορος κατέκτησε τις ψυχές μας, μας γέμισε εγωισμό, αλαζονεία και αδιαφορία.
Πάψαμε να είμαστε αλληλέγγυοι των συνανθρώπων μας πλειοψηφικά και αδιαφορήσαμε για το σπίτι του γείτονα που πήρε φωτιά. Ξεχάσαμε την βασική αρχή του, «όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα θα καεί και το δικό μας».
Μας ενδιαφέρει πλέον μόνο η προσωπική μας ευμάρεια και η απόκτηση αγαθών. Αδιαφορούμε πλέον για την αθάνατη ψυχή, σαν να μην έχει καμία σημασία.
Τα πάντα γίνονται μηχανικά, χωρίς συνείδηση και χωρίς πνευματική προέκταση.
Δεν σηκώνουμε πια τα μάτια μας στον ουρανό, δεν πιστεύουμε στην θεία χάρη.
Η μακαρίτισσα γιαγιά μου μου έλεγε στα μικρά μου χρόνια, «η κότα πίνει νερό και κοιτάζει τον ουρανό».
Ένας γέροντας μου είπε πριν χρόνια, «όταν ένας συνάνθρωπος μας λέει έχω πρόβλημα, τότε όλοι μας πρέπει να λέμε έχουμε πρόβλημα»!
Αποτύχαμε συνάνθρωποι, παραδώσαμε τις ψυχές μας στους εμπόρους των εθνών γιατί μας χάρισαν χαϊμαλιά, καθρεπτάκια και γυαλιστερές πέτρες.
Ξεχάσαμε το «υπέρ βωμών και εστιών», τα ιερά και τα όσια της ψυχής.
Τόσο πολύ ξεπέσαμε, καταντήσαμε ραγιάδες των ραγιάδων.
Κάθε μέρα αναρωτιέμαι για το πότε άραγε οι αμνοί θα ξαναγίνουν λιοντάρια και θα ξαναπάρουν πίσω την ψυχή τους και την Πατρίδα τους!
Μιχαήλ Καϊκουνίδης, τέως υποψήφιος Ευρωβουλευτής, Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Παράταξης Ελεύθερη Πατρίδα.
