Με το εθνικό μας νόμισμα δεν είχαμε άγχος για την πορεία του κράτους και των ατομικών μας εισοδημάτων και περιουσιών. Δεν είχαμε άγχος για την Άμυνα, για την Υγεία, για τους μισθούς και τις συντάξεις, για τις καταθέσεις και τα ακίνητα κ.λ.π. Δυσκολίες και παράπονα μπορεί να είχαμε, όχι όμως άγχος και αβεβαιότητα. Ξέραμε ότι μπορούσαμε και καλύτερα.
Σε κάθε περίπτωση ήμασταν το ισχυρότερο
κράτος στα Βαλκάνια.
Αν μάλιστα δεν είχαμε επικεφαλής αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο πελατειακό καθεστώς, θα ήμασταν ένα από τα πιο αξιοσέβαστα και ισχυρά κράτη στην Ευρώπη και τον Κόσμο.
Με το ευρώ όμως, εκτός του ότι εξακολουθούμε να έχουμε στο κεφάλι μας, το ίδιο σάπιο και διεφθαρμένο πελατειακό καθεστώς, το οποίο πλουτίζει σε βάρος μας, γεμίσαμε επιπλέον δάνεια και χρέη και κινδυνεύουμε τώρα να τα χάσουμε όλα, χώρα και ατομικές περιουσίες, μέσα σε ένα τεράστιο άγχος και αβεβαιότητα που μας συνθλίβουν.
Τι κερδίσαμε λοιπόν με το ευρώ, εκτός μόνο από μια ολιγόχρονη εικονική ευμάρεια;
Τώρα όμως ήρθε ο λογαριασμός του ευρώ…
