Οπως και να το δει κανείς, ένας πόλεμος είναι πάντα ένα τραγικό γεγονός. Οπως έχω ξαναπεί, σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές κι ηττημένοι από πλευράς εμπλεκομένων. Μόνο οι έμποροι όπλων κερδίζουν. Κανένας άλλος. Σε έναν πόλεμο, βγαίνουν άγρια και σχεδόν ζωώδη ένστικτα. Η βαρβαρότητα είναι δεδομένη. Δεν υπάρχει «άγιος» στρατός. Υπάρχει μόνο στρατός. Κι ο στρατός αποτελείται από ανθρώπους. Κι οι άνθρωποι είναι πάντα επιρρεπείς στο «σκότος», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Υπάρχει όμως «δικαιολογημένος πόλεμος»; Πόλεμος που θα μπορούσε να γίνει για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας;
Ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, η ανθρωπότητα βιώνει την παραφροσύνη αυτού που αποκαλούμε «Νέα Τάξη Πραγμάτων» (ΝΤΠ). Μία οργάνωση που παλαιότερα, την εποχή που η πληροφόρηση δε βρισκόταν στα επίπεδα που βρίσκεται σήμερα, είχε μία θολή και συγκεχυμένη μορφή. Τότε κάναμε εικασίες. Αγοράζαμε τα «συνομωσιολογικά» περιοδικά, διψασμένοι να μάθουμε κάτι καινούριο. Εκείνη την εποχή που η έρευνα ήταν προνόμιο των λίγων, κάθε γνώση ήταν πολύτιμος θησαυρός. Και κάθε «συνομωσιολόγος», περίγελως!
Τώρα πλέον, η έρευνα είναι πιο εύκολη. Το διαδίκτυο – και κυρίως το βαθύ (deep web) και το σκοτεινό (dark web) – έχουν βοηθήσει πολλούς ερευνητές στην αναζήτηση της Αλήθειας. Εκτοτε, τα πρόσωπα πίσω από τη ΝΤΠ, έγιναν πιο σαφή. Rothschild, Rockefeller, Morgan, Soros, Brown, Saint Germain, και πολλοί άλλοι, φάνηκαν μπροστά μας. Ανάμεσά τους και άνθρωποι που μέχρι πριν λίγα χρόνια αγνοούσαμε την ύπαρξή τους, όπως ο Klaus Schwab και ο Jacques Attali.
