Η προσέγγιση Τελ Αβίβ-Αθήνας ήταν προσωπική του επιλογή
Αρθρογράφος: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος
Η τελευταία ελπίδα του Ρ.Τ.Ερντογάν για μελλοντική επαναφορά των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων εις βάρος της Ελλάδας εξανεμίστηκε καθώς ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου κέρδισε και πάλι της ισραηλινές εκλογές και παρόλο που δεν αποκτά την πλειοψηφία των εδρών, ωστόσο παραμένει ο κύριος πολιτικός παράγοντας στην χώρα.
Ο Μ.Νετανιάχου είναι ισχυρή πολιτική προσωπικότητα που καθορίζει την γεωπολιτική στάση του Ισραήλ προς τα ελληνικά συμφέροντα
Αν υπάρχει κάτι που έχει γίνει κατανοητό στην δεκαετία του ’10 (του 21ου αιώνα) είναι πως πλέον δεν υπάρχουν σχέσεις κρατών αλλά σχέσεις προσωπικοτήτων.
Δηλαδή η χημεία μεταξύ δύο ηγετών ή η στάση της Διεθνούς Κοινότητας (που πάλι και αυτή εξαρτάται από τους ηγέτες που την απαρτίζουν) καθορίζει και τις σχέσεις μεταξύ των αντίστοιχων χωρών.
Κάτι που δεν συνέβαινε τα στο τέλος του 20ου αιώνα και στις αρχές του 21ου και αυτό είχε την εξήγηση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ηγετών ήταν «καρμπόν» χωρίς ιδιαίτερα ηγετικά χαρακτηριστικά, οπότε άλλοι παράγοντες καθόριζαν την «pax global».
Τώρα όμως έχουμε σειρά ηγετών με έντονα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητά τους, οι οποίοι δεν σέρνονται από τις εξελίξεις αλλά τις… σέρνουν.
Είτε για καλό, είτε για κακό αυτό θα το κρίνει η Ιστορία μετά από αιώνες.
Έτσι οι προσωπικότητες αυτές ορίζουν και ποια θα είναι η γεωπολιτική στάση των χωρών τους.
Μια τέτοια πανίσχυρη πολιτική προσωπικότητα είναι και ο Μ.Νετανιάχου, ο οποίος προσωπικά απεχθάνεται τον Ρ.Τ.Ερντογάν και προσωπικά έχει επιδιώξει την στενή συμμαχική σχέση με την Ελλάδα ενώ έχει ένα όραμα για την χώρα του το οποίο δεν συνάδει με αυτό των διεθνών ελίτ.
Τυχόν αποπομπή του από την εξουσία θα αποτελούσε τεράστιο πλήγμα για την Αθήνα και θα προκαλούσε μεγάλη αβεβαιότητα για το πως θα ήταν στο άμεσο μέλλον οι ελληνοισραηλινές σχέσεις.
Κανείς δεν θα ήταν βέβαιος εάν το Ισραήλ δεν επέστρεφε στην πρότερη «αδελφική» κατάσταση με την Τουρκία, αφού θα εξέλειπε πλέον ο παράγοντας Νετανιάχου, τον οποίο τον χωρίζει απύθμενη απέχθεια με τον Τούρκο πρόεδρο Ρ.Τ.Ερντογάν.
Για τον Νετανιάχου η απέχθειά του προς τον Ερντογάν είναι «προσωπικό ζήτημα»
Η διαφορά των μεγάλων ηγετών από τους «φασόν» ηγέτες πέραν όλων των άλλων είναι η εξής: Για αυτούς «it gets personal» για τους άλλους, δεν ξέρουν κάν τι σημαίνει αυτό, εκτελούν τις αποστολές που τους έχουν «ανατεθεί».
Όμως ο Μ.Νετανιάχου φαίνεται να επιβιώνει αν και προβλέπεται ότι δεν θα εξασφαλίσει τις έδρες που απαιτούνται για να σχηματίσει νέα κυβέρνηση στις εκλογές του Ισραήλ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις καθώς το κόμμα Λικούντ του Νετανιάχου και οι σύμμαχοί του αναμένεται να κερδίσουν 58 έδρες στην Κνεσέτ (120 θέσεις).
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατευθύνθηκαν μαζί για 55 έδρες, αλλά δεν είναι ενοποιημένο μπλοκ. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και με την υποστήριξη του εθνικιστικού κόμματος Γιαμίνα, ο Νετανιάχου δεν θα έχει πλειοψηφία.
Ωστόσο, το εθνικιστικό κόμμα Yamina, βγαίνει κερδισμένο κερδίζοντας επτά έδρες.
«Ένα βαθιά διχασμένο Ισραήλ απέτυχε να επιλύσει το πολιτικό αδιέξοδο της χώρας στην τέταρτη εκλογική αναμέτρησή του δύο χρόνια, με ούτε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ούτε τους αντιπάλους του να μπορούν να σχεδιάσουν έναν ασφαλή δρόμο για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, όπως έδειξαν οι δημοσκοπήσεις και τα πρώιμα αποτελέσματα», σχολιάζει το πρακτορείο Bloomberg.
Οι εκλογές της Τρίτης ήταν ένα ουσιαστικά ένα δημοψήφισμα για την ηγεσία του Νετανιάχου, η οποία έχει δοκιμαστεί από μομφές εναντίον του αλλά την υγειονομική κρίση, έχοντας ελέγξει τον ιό αλλά και προχωρώντας με την πιο επιθετική προσπάθεια εμβολιασμού στον κόσμο.
Μόλις μετρηθούν όλες οι ψήφοι, ο πρόεδρος Ρεουβέν Ριβλίν θα καλέσει τον αρχηγό του ενός μπλοκ δίνοντάς του εντολή να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση που μπορεί να συγκεντρώσει τουλάχιστον 61 ψήφους στην 120μελή Κνεσέτ.
Εάν ισχύουν οι πρώιμες ενδείξεις, κανένα από τα στρατόπεδα δεν θα μπορέσει εύκολα να επιτύχει τις συμμαχίες που απαιτούνται για τη συγκέντρωση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Η αποτυχία θα μπορούσε να οδηγήσει το Ισραήλ σε πέμπτες εκλογές.
Ακόμα και έτσι κερδίζει ο Νετανιάχου (ως συνήθως)
Όμως αν συμβεί αυτό το πιθανότερο και λογικότερο είναι να συσπειρωθούν κι άλλοι ψηφοφόροι γύρω από τον Μ.Νετανιάχουν και εν τέλει να επικρατήσει για άλλη μια φορά στην ισραηλινή πολιτική σκηνή.
Ο Νετανιάχου στις πρώτες τους δηλώσεις μετά τα πρώτα αποτελέσματα βασίστηκε σε ακριβώς αυτή την προοπτική καλώντας τους πιθανούς εταίρους να ενωθούν για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Τα σχόλιά του στόχευσαν τους πρώην δεξιούς συμμάχους που απομακρύνθηκαν από αυτόν για να δημιουργήσουν δικά τους κινήματα και τώρα ευθυγραμμίζονται με την αντιπολίτευση.
«Δεν πρέπει να τραβήξουμε το Ισραήλ σε νέες εκλογές, σε πέμπτες εκλογές», είπε μιλώντας σε υποστηρικτές του κόμματός τους. «Πρέπει να οικοδομήσουμε μια σταθερή κυβέρνηση τώρα!», συνέχισε.
Νωρίτερα σε ανάρτησή του Νετανιάχου υποστήριξε πως οι ισραηλινές βουλευτικές εκλογές κατοχυρώνονται ως «μια τεράστια νίκη της δεξιάς».
«Πολίτες του Ισραήλ, σας ευχαριστώ! Δώσατε μια τεράστια νίκη στην δεξιά και στο Λικούντ υπό την ηγεσία μου (…) Είναι προφανές ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών πολιτών βρίσκεται στα δεξιά και θέλει μια δεξιά κυβέρνηση, ισχυρή και σταθερή», έγραψε σε tweet του.
Ο Νετανιάχου είπε ότι έχει ήδη επικοινωνήσει με τον ηγέτη της Γιαμίνα, Ναφτάλι Μπέννεττ, με τον οποίο είχε μια φιλόνικη σχέση με τα χρόνια.
Ο Μπενέτ, ο οποίος έχει υπηρετήσει σε προηγούμενες κυβερνήσεις του Νετανιάχου, δεν έχει ανακοινώνησει αν θα υποστηρίξει ξανά τον πρωθυπουργό.
Ο αρχηγός ενός άλλου δεξιού κόμματος, ο Γκιντεόν Σαάρ της Νέας Ελπίδας, είπε μετά το κλείσιμο των δημοσκοπήσεων ότι δεν θα συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Νετανιάχου.
Για τον Νετανιάχου, τον ηγέτη με τη μεγαλύτερη θητεία στο Ισραήλ με 15 χρόνια στο τιμόνι, διακυβεύεται κάτι περισσότερο από την πολιτική επιβίωση καθώς εξελίσσεται η δίκη του.
Έκτη θητεία μετά από 15 χρόνια προσπαθειών να τον ρίξουν;
Μια έκτη θητεία επομένως θα του προσφέρει τη μοναδική ελπίδα να κερδίσει μια ανάκληση με τη θέσπιση νομοθεσίας που παρέχει σε έναν επικεφαλής ηγέτη ασυλία από τη δίωξη, σχολιάζει το Bloomberg.
Όπως και να έχει επί 15 έτη επιχειρούν άπαντες να «ρίξουν» τον Νετανιάχου αλλά αυτός δεν τους κάνει την χάρη. Και οι άπαντες δεν είναι μόνο εντός Ισραήλ αλλά κυρίως εκτός και ο νοών νοείτω…
