Συμφιλιωμένη με το ψεύδος, την βλασφημία και την εξύβριση των Θείων δηλώνει η Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως για να διαφυλάξει την «ενότητα» και την «καταλλαγή», και να παραμείνει μακριά από «κάθε λόγο διχασμού» και «κάθε πράξη βίας»! Βέβαια αυτά τα ακούμε συνήθως όταν πρόκειται για βλάσφημους και υβριστές της Πίστεως. Όταν βρεθεί στο επίκεντρο κάποιος έρμος Χριστιανός που ορθώσει ομολογία, «ακραίο» θα τον ανεβάσουνε, «κακό ζηλωτή» και «φανατικό» θα τον κατεβάσουνε. Το νέο μασονικού τύπου, «ευαγγέλιο» της ανοχής στο δαιμονικό και αλλεργίας στο Χριστιανικό, που εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς και κηρύσσεται ολοένα και πιο απροκάλυπτα στις Μητροπόλεις, αφήνει το βάρος της υπεράσπισης της Πίστεως κυρίως στους απλούς πιστούς, οι οποίοι θυμούνται τα λόγια του Κυρίου: «Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34).
Ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβας δεν νοιώθει την υποχρέωση να προστατεύσει το ποίμνιό του από τον βλάσφημο που θα κάνει σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς οι οποίοι θα διδάξουν τα παιδιά μας. Αναγνωρίζει και αυτός, όπως και τόσοι άλλοι, την «ελευθερία της τέχνης», και αφήνει τους αντίχριστους να βλασφημούν ελεύθερα το όνομα του Κυρίου! Προ ολίγων ημερών ο ίδιος Μητροπολίτης μέσα σε Ναό της Μητροπόλεώς του έπαιξε σκετσάκι [1] στο οποίο είπε: «Καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε! Ἰδοὺ ἤγγικεν ἡ ὥρα καὶ ὁ υἰὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν» (Ματθ. 26,45).
Σήμερα ο ίδιος καθεύδει και αναπαύεται καθώς ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται εις χείρας αμαρτωλών.







Εαν δεν αποδιδεται ελευθερια στην έκφραση των ανθρώπων μέσω της τέχνης οδηγούμαστε στην εγκαθίδρυση απολυταρχικών καθεστώτων, όπως αυτό του κομμουνισμού, όπου οι οι ισχυροί και εν πολλοίς κατέχοντες τους δικούς τους ηθικούς κανόνες, διώκουν όποιον διαφωνεί. Δίχως την ελευθερία, συμπεριλαμβανομένης της τέχνης δε θα απολαμβάναμε σήμερα την Αρχαιοελληνική, την Ρωμαική, τη Βυζαντινή, την Αιγυπτιακή, τη Κινέζικη και τόσες άλλες μορφές έκφρασης πολιτισμών ανά τους αιώνες. Δίχως την ελευθερία στη τέχνη δίνεις το δικαίωμα σε αυτούς που διαφωνούν με τη δική σου τέχνη, την Βυζαντινή, να τη καταστρέψουν. Να εισβάλλουν στις εκκλησίες και να καταστρέφουν. Ίσως κάποιοι να θίγονται και με τα γυμνά αρχαιοελληνικά αγάλματα. Πάντοτε η εκκλησία ήταν μπροστάρης της ελευθερίας. Πάντοτε την ευαγγελιζόταν και τη θωράκιζε. Η εκκλησία είναι ο χώρος που διασώζεται η αλήθεια και δεν είναι ένας οργανισμός παραγωγής σκληρής και άκαμπτης ηθικής που τσακίζει την ανθρώπινη ελευθερία. Αν κάποιοι την αντιλαμβάνονται κατά αυτό τον τρόπο απέχουν πολύ από το αληθινό πνεύμα της πίστης, μοιάζοντας περισσότερο με τους Προτεστάντες. Το έργο το κάθε δημιουργού χαρακτηρίζει μόνο τον ίδιο και κρίνεται για αυτό. Δεν αποτελεί κίνδυνος για τον Θεό αλλά για τη ψυχή του και μόνο. Σε κάθε ενέργεια μας, διακυβεύεται η προσωπική μας σχέση με τον Θεό, και δεν απειλείται η πίστη των υπολοίπων. Με την ίδια λογική, να επιτιθέμεθα σε όποιον βλασφημεί. Να εισβάλλουμε στους βλάσφημους οίκους ανοχής, για το ανθρώπινο σώμα, το οποίο α΄3ποτελεί τον οίκο του Αγ. Πνεύματος. Η πίστη των ανθρώπων διασώθηκε ακόμη και σε άκρως εχθρικά εποχές για αυτή. Επομένως θεωρώ είναι επιεικώς ανόητο να ασχολούμαστε με αυτό το θέμα. Αν θέλετε, αυτός ο φόβος για την τέχνη φανερώνει την ελλειμματική πίστη και εν πολλοίς διαστρεβλωμένη προς τη κατεύθυνση πίστη της Δυτικής αντίληψης περί Θεού. Τη τέχνη όπως και την επιστήμη, τη κυνηγούσαν οι αυτόκλητοι αντιπρόσωποι και δικαστές του Θεού στη Γη, Καθολικοί. Θυμηθείτε τον δικό μας Δομίνικο Θεοτοκόπουλο στην Ισπανία, ο οποίος σε πολλά έργα του, παρουσιάζει παραμορφωμένες τις μορφές του Χριστού και των μαθητών. Για πολλούς είναι βλάσφημο έργο επειδή δεν ακολουθεί τις Βυζαντινές νόρμες. Ο μεγάλος Έλληνας αγιογράφος Πανσέληνος στην εποχή του, θεωρήθηκε προσβλητικός και στον αντίποδα αυτού, για να τον διορθώσουν, δημιουργήθηκε η Κρητική σχολή με τα έντονα σκούρα χρώματα. Ο Θεός δε θέλει δικηγόρους στη Γη. Θέλει μετανοούντες. Ποιος είναι σε θέση να γνωρίζει την τροπή που θα πάρει η ζωή ενός ανθρώπου ;; Ακόμη και από έναν στυγερό δολοφόνο ή βιαστή μπορεί να αναβλύσει καθαρό νερό. Ο Απ. Παύλος τι ήταν ;; Πόσοι και πόσοι Άγιοι δεν έπεσαν σε μεγάλα αμαρτήματα.. Νομίζετε πως οι Μοναχοί βγήκαν από τα κατηχητικά ;; Θα σας απογοητεύσω. Από τα κατηχητικά συνήθως βγαίνουν προτεστάντες. Οι περισσότεροι μοναχοί είναι άνθρωποι με δύσκολες πορείες στη ζωή. Ήταν κατά κόσμον, αυτό που λέμε, αλάνια.. της πιάτσας.. Άσωτοι !! Άσωτοι με καρδιά μικρού παιδιού, που ήρθαν εις επίγνωση και αφιερώθηκαν ολοκληρωτκά. Για αυτόν τον λόγο μπορούν να αγαπήσουν αληθινά όλους τους πονεμένους. Εσείς και εγώ είμαστε άραγε αφιερωμένοι στο βαθμό ενός μετανοημένου άσωτου ή αναζητούμε το κακό στον άλλον για να επιβεβαιώσουμε τη καλοσύνη μας. Ξέρετε, στη Βασιλεία των Ουρανών, δεν έχει καλούς ανθρώπους αλλά Σταυρωμένους μετανοούντες. Οι καλοί είναι στη Κόλαση. Αυτό είναι και το μεγαλείο της Ορθοδοξίας. Του Θεού που ανατρέπει τα πάντα και εκπλήσσει. Δε βλέπει πράξεις αλλά ανθρώπους. Δε βλέπει κακούς ανθρώπους αλλά κακές πράξεις και αυτό έχει τη βάση του στην Ορθόδοξη Θεολογία. Στον διαχωρισμό και στην μη ταύτιση της Θείας Ενέργειας με την Θεία Ουσία το οποίο επεκτείνεται και στην ανθρώπινη οντολογία. Στην Ορθόδοξη εκκλησία μας, γνωρίζουμε πως ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως αγαπητικό ον και τον αντιμάχεται – διαβάλε,ι ο εκπεσών άγγελος , ο διάβολος και το τάγμα αυτού, οι δαίμονες, με σκοπό τη καταστροφή του. Έχουμε έναν κοινό εχθρό με υπόσταση. Όποιος άνθρωπος πέφτει, προσπαθούμε να τον σηκώσουμε και δε τον κλωτσάμε με την άμεμπτη χριστιανική μας ηθική, χώνοντας τον ακόμη πιο βαθιά. Σας παρακαλώ, ηρεμήστε λιγάκι, και ασχοληθείτε ο καθένας σας με τα του οίκου της ψυχή σας.
Οι αρχιερείς θα γίνουν οι ασεβεστεροι όλων! Προφητευμενο!