Απόλλων Λεονταρίτης
Φαίνεται αδιανόητο αλλά ο ανεξήγητα αυξημένος ρυθμός εκδήλωσης ατυχημάτων σε πλοία του αμερικανικού Ναυτικού αποδίδεται σύμφωνα με έμπειρους αναλυτές σε..έλλειμα εκπαίδευσης των πληρωμάτων που υπηρετούν σε αυτά.
Με το αντιτορπιλικόUSS John S. McCain (DDG-56) να βρίσκεται «εκτός μάχης» έπειτα από σύγκρουση στη θαλάσσια περιοχή των στενών της Μάλακα στις 21 Αυγούστου, το αμερικανικό Ναυτικό βρίσκεται πλέον με μονάχα δύο αξιόμαχα αντιτορπιλικά Aegis που παρέχουν ικανότητα αεράμυνας περιοχής (BMD) στον Ειρηνικό.
Προηγήθηκε το δυστύχημα με το USS Fitzgerald (DDG-62) που επίσης έπαθε σοβαρές ζημιές σε σύγκρουση στις 17 Ιουνίου ανοιχτά των ιαπωνικών ακτών. Η απώλεια δύο σκαφών από το Στόλο δεν μπορούσε να έρθει σε χειρότερη στιγμή για το αμερικανικό Ναυτικό καθώς η κρίση με τη Βόρεια Κορέα συνεχίζεται μαζί με την απειλή για εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων.
ΟΙ ΕΠΙΤΠΩΣΕΙΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΤΗ Β. ΚΟΡΕΑ
Οι ΗΠΑ χρειάζονται κάθε διαθέσιμο σκάφος με ικανότητα αντιβαλλιστικής άμυνας στην περιοχή και μπορεί ο υφιστάμενος στόλος των 275 πλοίων να ακούγεται μεγάλος αλλά η δύναμη αυτή ήδη έχει καταπονηθεί από την εντατική επιχειρησιακή δράση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου.
Ο αντίκτυπος της «απώλειας» δύο αντιτορπιλικών Aegis από την περιοχή δεν μετριέται μόνο σε ότι αφορά την μείωση επιχειρησιακής ικανότητας από τα πλοία που αναγκαστικά σπεύδουν προς λιμάνι για μακροχρόνιες επισκευές, ούτε από το κόστος που αυτό συνεπάγεται.
Μεγάλη είναι η επίπτωση τόσο από την άσκοπη απώλεια ανθρώπινων ζωών όσο και από την διαπίστωση ότι οι υψηλές απαιτήσεις μάλλον φαίνεται να υπερβαίνουν τις δυνατότητες των πληρωμάτων. Και αυτό αφορά την εκπαίδευση που αυτά διαθέτουν προκειμένου να προλαμβάνουν τέτοιες καταστάσεις που είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για το ηθικό του προσωπικού αλλά και το ίδιο το κύρος του αμερικανικού Ναυτικού.
Σε πρακτικό επίπεδο η έλλειψη δύο αντιτορπιλικών Aegis με αντιβαλλιστική ικανότητα (BMD) δημιουργεί επιχειρησιακό κενό στην ικανότητα του στόλου Ειρηνικού να αντιμετωπίζει απειλές και θα απαιτήσει την συμπλήρωση του, με αποστολή άλλων πλοίων που θα αποσπαστούν από τις προκαθορισμένες περιοχές περιπολίας τους στη Χαβάη και τον Ατλαντικό.
ΠΟΥ ΕΝΤΟΠΙΖΕΤΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Το κενό θα πρέπει να καλυφθεί προς το παρόν με την υφιστάμενη δύναμη 10 καταδρομικών και αντιτορπιλικών του USN με το πρόβλημα απλώς να εντείνεται καθώς οι ανάγκες αυξάνουν σε ότι αφορά την απαίτηση παγκόσμιας επιτήρησης με λιγότερα πλοία.
Εκεί αναφέρουν οι ειδικοί ότι θα πρέπει να αναζητηθεί η αιτία των πρόσφατων συγκρούσεων που εκ πρώτης όψεως φαίνεται αδικαιολόγητη.
Κάθε πλοίο καλείται σήμερα να εκτελεί μια επιχειρησιακή ανάπτυξη 7 μηνών κάθε 36 μήνες με το ενδιάμεσο διάστημα να εκτελεί συντήρηση, ανάπαυση και εκσυγχρονισμό.
Ουσιαστικά λόγω αυτής της απαίτησης, η απαραίτητη εκπαίδευση των πληρωμάτων διεξάγεται εν πλω κατά τη διάρκεια των 7μηνων επιχειρησιακών αναπτύξεων καθώς δεν υφίσταται καμία άλλη εναλλακτική λύση. Με τον τρόπο αυτό τελικά ένα μεγάλο ποσοστό προσωπικού, αποκτάει τις απαραίτητες δεξιότητες και εκπαιδεύεται σε επιχειρησιακό πλου. Κάτι που εγκυμονεί αρκετούς κινδύνους όπως αποδείχτηκε στη πράξη..
ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΜΕ ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΚΑΙ Η.. ΕΛΛΑΔΑ
Είναι γεγονός ότι ο Στόλος του Ναυτικού των ΗΠΑ είχε δώσει προτεραιότητα τα προηγούμενα χρόνια σε θέματα τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης αλλά πλέον είναι προφανές ότι το ενδιαφέρον θα πρέπει να μετατοπιστεί στην εκπαίδευση τονίζουν ειδικοί και τονίζουν κατηγορηματικά:
« Απλώς δεν είναι εφικτό να υπάρχει ένας Στόλος 275 πλοίων με τα 100 να βρίσκονται ανά πάσα στιγμή στη θάλασσα σε επιχειρησιακές αποστολές».
Ως λύση προκρίνεται ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ θα πρέπει να μεγαλώσει σε μέγεθος με απόκτηση μικρότερων και φτηνότερων πλοίων όπως οι φρεγάτες πολλαπλών αποστολών που μπορούν να αναλάβουν σημαντικό βάρος από το φόρτο των ακριβότερων αντιτορπιλικών σε ρόλους αποστολών υποστήριξης και ναυτικής παρουσίας σε ευαίσθητες περιοχές.
Εκτιμάται συνολικά ότι για να τηρηθούν οι σημερινές επιχειρησιακές απαιτήσεις, χρειάζεται η ναυπήγηση 50-75 φρεγατών αλλά και υποβρυχίων που θα συμπληρώσουν τα κενά. Μέχρι τότε οι αποστολές αυτές θα αναληφθούν από τον υφιστάμενο στόλο φρεγατών κλάσης O.H.Perry.
Κάτι που σημαίνει ότι σκάφη αυτής της κατηγορίας αλλά και μεγαλύτερα μάλλον δεν θα είναι άμεσα διαθέσιμα για παραχώρηση προς τρίτες χώρες. Μεταξύ αυτών ενδέχεται να είναι και η Ελλάδα, η οποία σύντομα θα πρέπει να αντικαταστήσει πλοία των οποίων η ηλικία θα υπερβαίνει τα 40 έτη υπηρεσία..
