Οι δεύτερες σκέψεις στη Ρωσία για την προοπτική πώλησης ή συμπαραγωγής με την Τουρκία του κορυφαίου μαχητικού της αεροναυπηγικής της βιομηχανίας, του Sukhoi Su-57, ποτέ δεν υπήρξαν μυστικό. Φόβοι παράδοσης κρίσιμης τεχνολογίας σε έναν μόνο κατ’ όνομα “στρατηγικό σύμμαχο” έχουν διατυπωθεί από πολλές πλευρές, καθώς επίσης και οι εύλογες υποψίες, ότι το ενδεχόμενο να ασχοληθούν οι Τούρκοι με τα ρωσικά μαχητικά εξυπηρετεί, στην παρούσα τουλάχιστον φάση, τη διαπραγμάτευση του Ερντογάν με τις Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ, κάνουν τους Ρώσους επιφυλακτικούς.
Παρά τις ρητορικές “εξάρσεις” κατά τη συναντήσεις των ηγετών των δυο χωρών, τα προβλήματα με τη διένεξη των δυο χωρών στη Συρία δεν μπορούν να συγκαλυφθούν. Οι δυο χώρες απλά διαχειρίζονται τις διαφωνίες τους, με τελικό στόχο να αποτραπεί το ενδεχόμενο να συγκρουστούν τουρκικές και ρωσικές δυνάμεις με ανεξέλεγκτες επιπτώσεις.
Μια δήλωση που έγινε από Ρώσο αξιωματούχο της αμυντικής βιομηχανίας κατά τη διάρκεια του αεροπορικού σόου στο Ντουμπάι (Dubai Airshow 2019) των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), μια χώρα βέβαια που συγκρούεται με την Τουρκία για πολλούς λόγους, αναπόφευκτα κίνησε το ενδιαφέρον όσων ασχολούνται με τη διεθνής συμπεριφορά της Τουρκίας και το “παιχνίδι” Ερντογάν ανάμεσα στον Τραμπ και τον Πούτιν, με στόχο να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερα ανταλλάγματα για τη χώρα του.
Τι είπε όμως ο Ρώσος αξιωματούχος, ο Ντμίτρι Σουγκάγιεφ, επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας της Ρωσίας για την Στρατιωτική-Τεχνική Συνεργασία; Είπε ότι η χώρα του θα είναι σε θέση να πουλήσει το πέμπτης γενιάς Sukhoi Su-57 στην Τουρκία, αφού καλυφθούν πρώτα οι αρχικές απαιτήσεις της ρωσικής Αεροπορίας. Το Su-35 είναι πάντα διαθέσιμο βέβαια…
Ακούγεται εύλογο. Όμως, εάν δεν οριστεί τι συνιστά “αρχική απαίτηση”, η αναφορά πιο εύκολα ερμηνεύεται ως “αγορά χρόνου“. Ταυτόχρονα, φαίνεται να είναι και ένα μήνυμα τόσο προς τις ΗΠΑ όσο και προς την Τουρκία. Στις ΗΠΑ διαμηνύεται ότι υπάρχουν όρια για τη Ρωσία στην “αξιοποίηση” της Τουρκίας σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί να γκρεμίσει τις μεταπολεμικές ισορροπίες… αρκεί να “βοηθηθεί” και από τη στάση των ΗΠΑ.
Στην δε Τουρκία, πέραν των ενστάσεων που αναφέρθηκαν για την παράδοση ενός πολύ προηγμένου οπλικού συστήματος σε μια χώρα – γεωπολιτικό ανταγωνιστή, παρά τις φιλικές σχέσεις του τελευταίου διαστήματος, θα μπορούσε να διαμηνύει ότι υπάρχει όριο στην αξιοποίηση των σχέσεων με τη Ρωσία για να παίζει το “παιχνίδι” της η χώρα με τις ΗΠΑ.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το συγκεκριμένο θέμα θα συνεχίσει να μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμα. Σε κάθε περίπτωση, το μεγάλο πρόβλημα είναι για την Τουρκία που και δεν θέλει να κάνει πίσω στο θέμα των S-400 και επιθυμεί να μην χάσει τη δυνατότητα εξοπλισμού της Αεροπορίας της με το -μόνο- μαχητικό πέμπτης γενιάς, το αμερικανικό F-35 Lightning II.
