Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Η Τουρκία θεωρεί φυσικό δικαίωμα της την αγορά S-400 και εξοργίζεται με την Αμερική και το ΝΑΤΟ που αντιδρούν σε αυτή την απόφαση της.
Αναλογίζεται η τουρκική ηγεσία τις επιπτώσεις αυτής της ενέργειας ; Η πρώτη αμερικανική αντίδραση ήταν ο τερματισμός της πώλησης των F-35, στα οποία μάλιστα η Τουρκία ήταν συμπαραγωγός χώρα.
Για ανθρώπους που δεν έχουν ειδικές γνώσεις γύρω από τα οπλικά συστήματα ίσως η στάση του Ερντογάν να φαίνεται και ηρωική, που έχει σαν στόχο την μετατροπή της χώρας του σε ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη.
Ας δούμε αναλυτικότερα τα γεγονότα. Οι S-400 είναι ένα αμυντικό σύστημα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί έναντι αεροπορικής επίθεσης με F-16 και F35.
Τα αεροσκάφη αυτού του τύπου τα χρησιμοποιούν μόνο κράτη μέλη του ΝΑΤΟ. Βάσει των διατάξεων της Ατλαντικής Συμμαχίας τα κράτη μέλη δεν μπορούν να πολεμήσουν μεταξύ τους. Συνεπώς η Άγκυρα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει μόνο εναντίον κρατών που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ.
Η Ελλάδα μετά την τουρκική απόβαση στην Κύπρο αποχώρησε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, στο οποίο επέστρεψε το 1980.
Τα αεροσκάφη τύπου F-16 ολοκλήρωσαν τον βίο τους, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη αγοράς αεροσκαφών νέου τύπου για όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ.
Μια ενδεχόμενη έξοδος της Τουρκίας από τη Συμμαχία θα έχει απρόβλεπτες επιπτώσεις. Όλος ο εξοπλισμός της χώρας , τανκς, υποβρύχια, φρεγάτες , αεροσκάφη, ραντάρ έχουν τις απαραίτητες προδιαγραφές του ΝΑΤΟ. Η εκπαίδευση των χειριστών, των αξιωματικών γίνεται , επίσης, στο ΝΑΤΟ. Μια αλλαγή πλεύσης θα αφόπλιζε την Τουρκία για πάρα πολλά χρόνια, αφού οι αξιωματικοί της θα χρειάζονταν χρόνο για να εκπαιδευτούν στα νέα δεδομένα.
Μπορεί η είσοδος μιας χώρας στο ΝΑΤΟ να είναι δύσκολη, η έξοδος είναι ευκολότατη. Αρκεί η επίδοση μιας Νοτας και ένα χρόνο μετά επέρχεται η έξοδος. Σε μια τέτοια περίπτωση τα πολεμικά πλοία μετατρέπονται σε βαρκούλες, τα αεροσκάφη θα καθηλωθούν και τα τανκς θα μετατραπούν σε τζιπ. Τα ραντάρ επίσης θα μοιάζουν με λαμπερές οθόνες υπολογιστή που θα τις κοιτάζουν χωρίς να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν.
Στο ερώτημα , λοιπόν, γιατί ο Ερντογάν διακινδυνεύει τόσα πολλά για τη χώρα του με την εμμονή του στην αγορά S-400επιχειρεί να απαντήσει ο Σελτσούκ Πολάτ υποστηρίζοντας τα εξής:
“Ο Ερντογάν οδεύει προς το 2023 με οικονομική κρίση, τρομολαγνεία στην άσκηση πολιτικής και προστατεύοντας πάνω από όλα το προσωπικό του συμφέρον. Θα φτάσει, όμως στον στόχο του; Ποιος είναι , θα αναρωτιέστε ο στόχος του. Είναι η στροφή στην οπισθοδρόμηση και η επανίδρυση του Χαλιφάτου. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να πετύχει το στόχο του εντός του ΝΑΤΟ. Γι αυτό εμφανίζει την εικόνα του κωμικοτραγικού δικτάτορα. Αποκαλεί του Κούρδους πολιτικούς τρομοκράτες αλλά δεν απαγορεύει τη λειτουργία του Κόμματος τους. Φυλακίζει τους αντιπάλους του αλλά δεν παρεμποδίζει τη συμμετοχή τους στις εκλογές.
Εμφανίστηκε στο προσκήνιο κι επιβλήθηκε με τη θεωρία της ισλαμο-τουρκικής σύνθεσης. Από τη στιγμή που διαταράχθηκαν οι σχέσεις του με τις ΗΠΑ αναζήτησε νέες ισορροπίες και προσέγγισε τη Ρωσία.
Ο Ερντογάν δεν υπάρχει περίπτωση να συνταξιοδοτηθεί, γιατί μόλις απομακρυνθεί από την εξουσία θα οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη. Η μόνη διέξοδος του είναι η επαναφορά του Χαλιφάτου. Αλλά για αυτό υπάρχει το μεγάλο εμπόδιο του ΝΑΤΟ. Όλοι πλέον γνωρίζουμε ότι η αγορά των S-400 δεν έγινε για αμυντικούς λόγους”.
