 |
| Εκπληκτικός “Περικλής” ο Αλέκος Αλεξανδράκης |
 |
| “Θουκυδίδης” ο Γιάννης Κατράνης |
 |
| “Αίγλη” (Κάτια Δανδουλάκη), η ακούραστη βοηθός του “Ιπποκράτη” |
Στην μεν περίπτωση της αρχαίας Αθήνας οι Σπαρτιάτες έλυσαν την πολιορκία και έφυγαν για να μην κολλήσουν, στην δε περίπτωση του Ναυπλίου οι νέοι “Σπαρτιάτες” παρέμειναν αμετακίνητοι στην πολιορκία, πιστοί στο “Ελευθερία ή Θάνατος”, ελευθερώνοντας τελικά την πολιτεία, κολλώντας όμως και τον τρομερό λοιμό, από τον οποία έχασαν πιο πολλά παλικάρια από όσα στον πόλεμο…
 |
| “Ιπποκράτης” ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ |
 |
| Λαμπερή “Ασπασία” η Μαίρη Χρονοπούλου |
Η Αθήνα θα ανταμείψει τον μεγάλο Γιατρό με χρυσό στεφάνι, τιμητική δια βίου σίτιση στο Πρυτανείο και μύηση στα Ελευσίνια Μυστήρια!
Ο Ιπποκράτης όμως, αφιερωμένος στην Ιατρική του, θα σπεύσει σε πάρα πολλά ακόμη μέρη, θα παλέψει με πολλές ασθένειες, θα νικήσει και τον λοιμό στα Άβδηρα, εξετάζοντας και τον ίδιο τον Δημόκριτο, θα θεραπεύσει τον άρρωστο βασιλιά Περδίκκα της Μακεδονίας και μετά από έναν σεμνό και ταπεινό βίο γεμάτο θυσία και προσφορά στον άνθρωπο, θα ξεκουραστεί αιώνια στην Λάρισα, σε βαθύ γήρας, σε ηλικία περίπου 90 ετών!
Ο Ιπποκράτης, είχε θείο χάρισμα να βρίσκει τις αιτίες και τα φάρμακα των ασθενειών, μιλώντας μάλιστα 2.500 χρόνια πριν για γόνο (γονίδια – DNA) και κληρονομικότητα, χωρίς όργανα και εργαστήρια…
Ήταν ευσεβής, αλλά όπως και ο Σωκράτης κατηγορήθηκε για ασέβεια, ακολουθώντας την αλήθεια και την σοφία, την αρετή και την σεμνότητα, επιτελώντας αποστολή του αληθινού Θεού…
Μάλιστα, όπως λέγεται, ακόμη και στον τάφο του στην Λάρισα (αναζητείται) φώλιασαν μέλισσες, φτιάχνοντας ένα μέλι που θεράπευε την άφθα των παιδιών…
Από όλους δε τους Έλληνες θεωρούνταν σχεδόν ισότιμος του ημίθεου Ηρακλή, ενώ όλοι οι Γιατροί του κόσμου δίνουν σήμερα τον περίφημο όρκο του…
Στην πατρίδα του, την πανέμορφη Κω, δυστυχώς η Ελλάδα, μέσα στην ξενομανία της, δεν έχει κάνει το αυτονόητο, να ιδρύσει δηλαδή ένα μεγάλο, ελληνικό, “Ιπποκράτειο” Ιατρικό Πανεπιστήμιο, εκεί στο νησί του, με σύγχρονα εργαστήρια και συνεδριακά κέντρα, βασισμένο στις αρχές, τις ανακαλύψεις και τις μεθόδους του, που θα συγκεντρώνει φοιτητές, Ιατρούς, Επιστήμονες, από όλα τα μέρη του κόσμου, αποτελώντας διεθνές σημείο αναφοράς, αναβαθμίζοντας κάθετα τα ακριτικά Δωδεκάνησα, πολλά εκ των οποίων, στερούνται – άκουσον άκουσον – Ιατρών! Πού; Στην χώρα του Ιπποκράτη…
Ευτυχώς ο “χρυσός Ελληνικός Κινηματογράφος” τον θυμήθηκε στα 1972 και ανέδειξε την μεγάλη προσωπικότητά του.
