Οι ευρωπαϊκοί λαοί διχάζονται ήδη εσωτερικά σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, ανάλογα με τα συμφέροντα που εξυπηρετούνται από τη σημερινή κατάσταση στην Ευρώπη. Έτσι έχουμε τους ευρωλάγνους και τους ευρωσκεπτικιστές.
Ας δούμε όμως τι είναι η σημερινή Ευρώπη:
1) Η ΕΕ και ειδικότερα η Ευρωζώνη είναι μια ένωση κρατών, στην οποία οι ισχυροί παίχτες κερδίζουν και οι αδύναμοι χάνουν.
2) Είναι μια ένωση κρατών η οποία βασίζεται στον εξοντωτικό οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ τους και όχι στην κοινή οικονομική πολιτική και κοινοτική αλληλεγγύη.
3) Εξοντωτικός οικονομικός ανταγωνισμός, τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει ως όπλο σ’ αυτόν τον ανταγωνισμό, η ελευθερία νομισματικής πολιτικής, αλλά όλοι είμαστε δεμένοι μεταξύ μας, με την αλυσίδα του ευρώ, τη ροή του οποίου καθορίζει η Γερμανία.
4) Ενώ υπάρχει κοινό νόμισμα, τα κράτη εξαρτώνται από τις ιδιωτικές τράπεζες.
5) Ενώ το χρήμα κυκλοφορεί ελεύθερα μεταξύ των κρατών, χωρίς συναλλαγματικούς ελέγχους, όταν όμως οι ιδιωτικές τράπεζες αντιμετωπίζουν πρόβλημα, τις διασώζουν οι αντίστοιχοι λαοί και όχι το σύνολο των κρατών ή εκείνα προς τα οποία οδεύει το χρήμα.
6) Είναι στην ουσία μια κλειστή αγορά όπου, με τη μέθοδο των συγκοινωνούντων δοχείων, τα ανταγωνιστικά κράτη του Βορρά συγκεντρώνουν τον πλούτο του Νότου.
7) Δεν υπάρχει κοινή δημοσιονομική πολιτική, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές και εργασιακή πολιτική.
8) Τις κεντρικές αποφάσεις δεν τις λαμβάνει ένα δημοκρατικό όργανο, αλλά η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, την οποία ελέγχει απόλυτα η Γερμανία.
9) Δεν υπάρχουν κοινά ευρωπαϊκά σύνορα ούτε προστασία της εδαφικής ακεραιότητας κάθε κράτους και ασφάλεια από εξωτερικούς κινδύνους.
10) Πολλά κράτη, ειδικά αυτά του Βορρά, φέρονται εθνικιστικά και ρατσιστικά, τόσο εναντίον των προσφύγων, για τους οποίους είναι τα ίδια υπεύθυνα, όσο και εναντίον των κρατών του Νότου και ειδικά της Ελλάδας.
Μετά από όλα τα πιο πάνω, πολλοί από εμάς τους Έλληνες και να μην θέλαμε, γινόμαστε ευρωσκεπτικιστές. Απορρίπτουμε αυτή την Ευρώπη.
