Αν ζούσε σήμερα ο μεγάλος Σωτήρης Σοφιανόπουλος, θα έκλαιγε με μαύρο δάκρυ για την κατάντια του πατριωτικού χώρου…
γράφει ο Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)
Σήμερα καθόμουν και σκεφτόμουν το τι συμβαίνει σε αυτό που αποκαλούμε «πατριωτικό χώρο». Κι αίφνης, στο μυαλό μου ήρθε ο κυρ Σωτήρης! Ο μεγάλος Έλληνας πατριώτης που το Σύστημα φρόντισε να εξοντώσει, γιατί είχε το «απύθμενο θράσος» να είναι πάνω απ’ όλα Έλληνας και μετά οτιδήποτε άλλο. Δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή γνήσιος Έλληνας πατριώτης που να μην του λείπει ο κυρ Σωτήρης… Να μην αναπολεί τα λόγια του, τα έργα του και τη θέρμη με την οποία αγωνιζόταν για την Πατρίδα, ενάντια στο πείσμα του Συστήματος.
Τι να πρωτοπεί κανείς γι’ αυτόν τον άνθρωπο που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Τον άνθρωπο που Έβγαλε το γυμνάσιο Αναβρύτων και σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμστατ. Που εργάστηκε στη ΧΡΩΠΕΙ (Χρωματουργεία Πειραιώς) ώσπου έγινε Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας (1950). Τον άνθρωπο που δημιούργησε το γνωστό παυσίπονο Algon, κατασκεύασε τα πρώτα ελληνικά όπλα και τους πρώτους ελληνικούς βαλιστικούς πυραύλους (τους οποίους και σταμάτησε το Σύστημα).
Και να ήταν μόνο αυτά; Ξεκίνησε να κατασκευάζει τορπιλακάτους των οποίων η κατασκευή σταμάτησε ως «δια μαγείας». Συνέθεσε το υγρό προωθητικό πυραύλων Υδραζίνη, δημιούργησε ένα άκρως απόρρητο σύστημα για το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (για το οποίο το Υπουργείο δεν μπήκε στον κόπο να τον καλέσει στις δοκιμές), απέδειξε ότι η σόγια ευδοκιμεί στην Πατρίδα μας αλλά το κράτος φρόντισε να εμποδίσει το όλο εγχείρημα. Μαντέψτε γιατί…
Διαβάστε τη συνέχεια στο https://kanenazori.com/2023/05/30/eytyxws_kyr_swtiri_mou/
