Αυτό το πολίτευμα που έχουμε είναι απόλυτα ολοκληρωτικό. Κατ’ αρχήν σε ότι αφορά το εσωτερικό των κομμάτων, οι μόνες ιδέες που υπάρχουν και η μόνη βούληση που ισχύει είναι αυτές του αρχηγού. Όποιος εκφράσει κάτι αντίθετο απλά τίθεται εκτός. Στα ψηφοδέλτια μπαίνουν μόνο αυτοί που επιλέγει ο αρχηγός. Και όλοι για να έχουν ελπίδα οι κομματάνθρωποι θα πρέπει να είναι υποτελείς στην εκάστοτε ηγεσία.
Σε ότι αφορά τις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων,
στην ουσία πρόκειται απλά και μόνο για σύγκρουση κατάληψης της εξουσίας και των δημοσίων ταμείων. Όμως κανένα κόμμα δεν αμφισβητεί το σύστημα και ενώ στο προσκήνιο εμφανίζουν θεατρικά τη σύγκρουση για την κατάληψη της εξουσίας, ως ισχυρή ιδεολογική αντίθεση, στο παρασκήνιο όλα τα κόμματα βρίσκονται σε ανοικτή γραμμή μεταξύ τους και συμφωνούν απόλυτα, αφενός στο να μην υπερβούν τα εσκαμμένα, κάτι που θα αφύπνιζε τη μάζα και θα έθετε σε κίνδυνο το σύστημά τους, αφετέρου στη διανομή του κοινωνικού πλούτου, κάτω από τον απόλυτο έλεγχο και τις επιθυμίες της οικονομικής ολιγαρχίας.
Τι λέτε λοιπόν είναι το πολίτευμά μας δημοκρατικό ή ολοκληρωτικό;
Τι λέτε λοιπόν είναι αυτό το πολίτευμα που μας οδήγησε στην πτώχευση ικανό να μας βγάλει από αυτή;
Για σκεφτείτε το λίγο; Για κοιτάξτε τι γίνεται σήμερα με τα μνημόνια; Σε τι διαφέρουν μεταξύ τους τα αριστερά και τα δεξιά κόμματα;
