Του Πέτρου Χασάπη
Βλέποντας το που οδηγείται η Ευρώπη και ο κόσμος γενικότερα, πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν εκλείψει σήμερα οι μεγάλοι ηγέτες.
Η αλήθεια είναι πως δεν εξαφανίστηκαν ξαφνικά οι ηγέτες και ότι
όλοι οι νεότεροι πολιτικοί έγιναν με μιας ανίκανοι. Η αλήθεια είναι ότι άλλαξαν οι συνθήκες.
Στη νέα τέταρτη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που έχουμε ήδη εισέλθει, αυξήθηκαν απότομα η πολυπλοκότητα και ο αριθμός των προβλημάτων που καλείται ένα αρχηγοκεντρικό μοντέλο να διαχειριστεί. Δηλαδή ένα παρωχημένο μοντέλο μιας άλλης παλιότερης εποχής, διατηρείται ως μούμια και καλείται να λύσει προβλήματα μιας νεότερης, πολυπλοκότερης και πολύ πιο εξελιγμένης εποχής. Αυτή η αδυναμία επίλυσης προβλημάτων μετατρέπει τους σύγχρονους ηγέτες σε μαριονέτες των οικονομικών συμφερόντων.
Προβλέπουμε ότι μπορεί να οδηγηθούμε σύντομα σε διάσπαση των μεγάλων εθνικών οντοτήτων προς μικρότερες τοπικές οντότητες, ομοσπονδοποιημένες ή μη. Άλλωστε η παγκοσμιοποίηση έχει ήδη διαπεράσει οριζόντια και έχει ακυρώσει τα εθνικά κράτη και ειδικότερα τα πιο ευάλωτα εξ αυτών.
