του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου*
Τα ζητήματα περαιτέρω φύλαξης των «ευρωπαϊκών συνόρων» και των χωρών που δέχονται την μεγαλύτερη πίεση από το μετανα-στευτικό-προσφυγικό συζήτησαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μεταξύ άλλων στην Μπρατισλάβα.
-Μέρκελ: «Ασφάλεια, μεταναστευτικό, σύνορα της Ευρώπης συζητή-θηκαν εκτενώς και δεχθήκαμε με μεγάλη χαρά σοβαρές προτάσεις από όλες τις πλευρές. Εάν δεν είναι δυνατό να εξαλείψουμε την παράνομη μετανάστευση, πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να την περιορίσουμε.»
-Ολάντ: «Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει πλήρως τις ευθύνες της στη φύλαξη των συνόρων της, είτε πρόκειται για παράνομη μετανάστευση είτε για οικονομικούς μετανάστες. Οφείλουμε να στηρίξουμε με κάθε τρόπο τις χώρες που δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις, όπως η Ελλάδα».
Είναι προφανές εδώ, πως εμμέσως πλην σαφώς παραδέχονται την πλήρη αποτυχία της κατάπτυστης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας. Μιας συμφωνίας που επιτεύχθηκε κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς και κυρίως εθνικού δικαίου, όσον αφορά τα ζητήματα τόσο της προστασίας των προσφύγων….
όπως ακριβώς προβλέπει η συνθήκη της Γενεύης και οι αναθεωρήσεις της, όσο και της προστασίας των λαών που υφίστανται τα σημερινά ανεξέλεγκτα κύματα μετανάστευσης.
Και αντί να καταγγείλουν ως όφειλαν την συμφωνία αυτή (ΕΕ-Τουρκίας) και να προχωρήσουν στις προβλεπόμενες κυρώσεις και ανάλογες κινήσεις ενάντια στο καθεστώς Ερντογάν, αντί να καταγγείλουν τις ιμπεριαλιστικές πολεμικές επιχειρήσεις και οικονομικές πολιτικές που εφαρμόζονται στις χώρες που διαλύουν, αυτοί προχωρούν σε «οδικό χάρτη» τρομάρα τους, για την ενίσχυση της φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων.
Θα μου πείτε… περίμενε κανείς Μέρκελ και Ολάντ να καταγγείλουν τις δικές τους κυβερνήσεις για την ανείπωτη τραγωδία που προκαλούν στους αδύναμους απανταχού γης; Όχι βέβαια!
Θα περίμενε όμως ο καλοπροαίρετος πολίτης, να καταγγείλουν τις πρακτικές αυτές και να εναντιωθούν φύσει και θέσει οι χώρες που δέχονται την μεγαλύτερη πίεση. Κι αν ο Ρέντσι τολμά να διαχωρίζει σχετικά τη θέση του, το δικό μας αστροπελέκι του κυβερνητικού θιάσου φρόντισε υποκριτικά και αβασάνιστα να δεχθεί εκ των προτέρων την ευρωπαϊκή συνοριοφυλακή και ακτοφυλακή στην ελληνική επικράτεια.
Που και πως;
Μα στην προηγηθείσα επίσης άτυπη σύνοδο των χωρών του Νότου της Ευρώπης, όπου στην διακήρυξή της ζητούν κατηγορηματικά:
«Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει: Να διασφαλίσει την προστασία των εξωτερικών συνόρων της μέσω συστηματικών ελέγχων, αναγκαίων τεχνολογιών, διασύνδεσης των σχετικών βάσεων δεδομένων και αποτελεσματικής δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής πριν το τέλος του έτους.»
Με τα τελευταία αναπόφευκτα γεγονότα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Μόρια της Μυτιλήνης, γεγονότα που ενισχύουν κι εκμεταλλεύονται αλληλέγγυοι ριζοσπάστες της αριστεράς και του υποκριτικού ανθρωπισμού της επιδότησης των ΜΚΟ από την μία και τα τάγματα εφόδου της ΧΑ από την άλλη, σε συνδυασμό με την ανικανότητα και εσκεμμένη αδυναμία, δηλαδή με την ανυπαρξία της παρουσίας του κράτους ως εγγυητή της ασφάλειας των πολιτών και των προσφύγων – μεταναστών, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι η οικονομική κατοχή που βιώνει η Ελλάδα στα 6 χρόνια μνημονίων και η απώλεια εθνικής κυριαρχίας, θα μετατραπεί και σε στρατιωτική κατοχή με τις ευλογίες της ΕΕ και των δοσίλογων αριστερών και δεξιών κατσαπλιάδων που βάλθηκαν ν’ αποτελειώσουν αυτήν την χώρα και τους πολίτες της.
Η γερμανική, η γαλλική ή με όποιο άλλο όνομα στρατιωτική μπότα, ή ευρωπαϊκή συνοριοφυλακή, βρίσκεται προ των πυλών στην χώρα. Στο όνομα της ασφάλειας, της δήθεν προστασίας των πολιτών, στο όνομα του νέου οδικού χάρτη της ΕΕ προς αποκατάσταση της ευημερίας στην Ευρώπη, το σύμπλεγμα των νησιών που υποφέρουν από το μεταναστευτικό θα μετατραπεί σε γκρίζα ζώνη.
Η απάντηση στην κεκαλυμμένη κατάκτηση και τον επερχόμενο διαμελισμό της χώρας, βρίσκεται μόνο στην αντίσταση του ίδιου του λαού.
Με τις οικονομικές πολιτικές φτωχοποίησης κι εξανδραποδισμού, φρόντισαν πρώτα να εξαθλιωθούμε, να ελαχιστοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας και να δεχθούμε την παράδοση λέγοντας κι ευχαριστώ.
Οργανωμένη και μαζική αντίσταση, πριν ζήσουμε ότι απεύχονταν οι παππούδες κι οι πατεράδες μας.
Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται ενότητα στον σκοπό. Στον σκοπό της απελευθέρωσης. Ενότητα στην οργάνωση. Οργάνωση μία και ενιαία που να εξυπηρετεί τον σκοπό.
Πριν να είναι αργά. Πριν χάσουμε έδαφος.
*Ο Θ. Συμβουλόπουλος είναι γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του ΕΠΑΜ
