Ηλίας Καλλιώρας : Πάσχα 2025, Παπισμός και το «άγιο» Βατικανό

Το εμπρός σας κείμενο γράφτηκε με αφορμή την πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχη για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα μεταξύ Ορθοδόξων και Παπικών που πέφτει φέτος στις 20 Απριλίου. Κατά τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας του Θρόνου στο Φανάρι, στις 3 Σεπτεμβρίου 2024, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μεταξύ άλλων έκανε λόγο περί «τήν ἀπαρχήν τῆς καθιερώσεως κοινῆς ἡμερομηνίας διά τόν ἑορτασμόν του κατ᾽ ἔτος» και περί «τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου». Τι..; Του «Αγιωτάτου» Πάπα Ρώμης; «Αγιωτάτου»;

Σε βιβλία μου και σε άρθρα μου σας έχω παραθέσει στοιχεία και αμέτρητες αποδείξεις ότι ο χριστιανίζων παπισμός αποτελεί την χειρότερη εκδοχή και πλευρά της συγκεκαλυμμένης   πανθρησκειακής παναίρεσης. Αποτελεί την πλέον σκοτεινή μορφή του δόλιου, αθέατου και ακραίου εωσφορισμού της «Μεγάλης Επανεκκίνησης». Από το έτος 1963, το Βατικανό είναι λατρευτικός οίκος του εκπεσόντος εωσφόρου και αποτελεί το θρησκειολογικό «εργαλείο» των σιωνιστών Εβραίων για να φέρουν την παγκόσμια κυβέρνηση. 

Είναι πάρα απλό: Εάν κάποιος μπει στον κόπο απλά και μόνον να δει και να παρατηρήσει όλα αυτά που υπάρχουν και εκτίθενται στο Βατικανό θα τα χάσει στην κυριολεξία. Θα μείνει άφωνος. Διότι, πουθενά δεν θα δει έστω και μια εικόνα του Ιησού Χριστού, ούτε μια εικόνα έστω της Παναγίας στις κύριες αίθουσες του παπικού θρόνου. Πουθενά.

Οι «Αγιώτατοι» Πάπες της Ρώμης τα κατάφεραν και έκαναν το μέγα και διαρκές «θαύμα» τους: Έκαναν έναν Χριστιανισμό χωρίς τον Χριστό! Οι παπικοί ηγέτες είναι μεν κατ’ όνομα «Χριστιανοί», αλλά όμως χωρίς τον Χριστό! Εδώ πρόκειται για ένα δόλιο χριστιανίζοντα σιωνιστικό παπισμό που εργάζεται αποκλειστικά για τους «μεσσιανιστές» Εβραίους και την παγκόσμια δικτατορία του αντίχριστου.

Ανά τους αιώνες ο εκάστοτε Πάπας εμφανίζεται ενδεδυμένος στα λευκά ως ένας δήθεν ή τάχα αγαθός, αγνός, αγαπησιάρης και λευκός άγγελος του φωτός. Που, για αυτούς που το έψαξαν και το γνωρίζουν, το λευκό χρώμα προέρχεται, συμβολίζει και παραγοντίζεται στο υλικό πεδίο από τον εκπεσόντα εωσφόρο ή λευκό άγγελο του φωτός.

Είναι  αυτός ο ίδιος άγγελος του φωτός ή ο σατανάς που υπάρχει, κυριαρχεί, ελέγχει, φωτίζει και ευλογεί ανάμεσα στα άλλα και την περίφημη Καπέλλα Σιστίνα ή Καπέλλα Σιξτίνα: Που αποτελεί παρεκκλήσι του Αποστολικού Παλατιού όσο και της επίσημης κατοικίας του εκάστοτε Πάπα στην πόλη του Βατικανού, η οποία αναγέρθηκε από τον Πάπα Σίξτο τον Δ’, από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Η Καπέλλα Σιξτίνα είναι επίσης το μέρος σύσκεψης του συλλόγου των Καρδιναλίων για την εκλογή του νέου πάπα. 

Η φήμη του εν λόγω παρεκκλησίου οφείλεται κυρίως στον ζωγραφικό του διάκοσμο. Είναι ζωγραφισμένο εξ ολοκλήρου με τοιχογραφίες μεγάλων καλλιτεχνών της Αναγέννησης και κυρίως του Μιχαήλ Άγγελου. Ο Μικελάντζελο ντι Λοντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι (1475-1564), γνωστός περισσότερο ως Μιχαήλ Άγγελος, φιλοτέχνησε την θρυλική, την διάσημη και την πολυδιαφημισμένη οροφή της Καπέλλα Σιξτίνα τον 16ο αιώνα. Τον ιδιαίτερο «ναό» όπου λειτουργεί ο «Αγιώτατος» Πάπας στο Βατικανό.

Πέραν των άλλων καλλιτεχνικών έργων, ο Μιχαήλ Άγγελος ανέλαβε και την διακόσμηση του διάσημου θόλου του παπικού παρεκκλησίου Καπέλα Σιξτίνα. Ανάμεσα στις περισσότερες νωπογραφίες-οροφογραφίες, οι οποίες περιλαμβάνουν πάνω από 300 βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις και μορφές, ξεχωρίζουν η Γένεση (περίοδος 1508-1512) και η Δευτέρα Παρουσία ή Τελευταία Κρίση (περίοδος 1534-1541).

Στο διάσημο παπικό παρεκκλήσι Καπέλλα Σιξτίνα υπάρχει μια τοιχογραφία γιγαντιαίων διαστάσεων, 1000 περίπου τ.μ., όπου απεικονίζονται μια σειρά από βιβλικές μορφές που συναποτελούν μια επαίσχυντη παρέλαση «καλαίσθητων» γυμνών. Μια γιγαντιαία και «θαυμάσια» καλλιτεχνικά απεικόνιση βιβλικών μορφών-γυμνιστών. Και αυτά, ναι, μέσα στο «άγιο ναό» του «Αγιωτάτου» Πάπα.

Πρόκειται για μια βλασφημία που παραπέμπει στην αρχαία και παγανιστική Βαβυλώνα, στις σίβυλλες, στους θεούς και στις δαιμονικές οντότητες της αρχαίας Αιγύπτου. Ο καλλιτέχνης Μιχαήλ Άγγελος ζωγράφισε ένα στρέμμα εικόνας γεμάτη με ένα πλήθος από βιβλικούς γυμνιστές, σαν και να βρίσκεται κάποιος νοερά στην παραλία γυμνιστών στα διάσημα Μάταλα της Κρήτης και όχι αντιθέτως σε έναν ιερό ναό και αγιασμένο χώρο.

Στο κέντρο του εν λόγω υπερθεάματος βρίσκεται ο «Θεός» με άσπρα μαλλιά που δημιουργεί τα ουράνια σώματα. Με το τεντωμένο χέρι του προς τα εμπρός προστάζει και δημιουργεί τα ουράνια σώματα. Ο «Θεός-Δημιουργός» φοράει χιτώνα και ιμάτιο. Όλο το σώμα του «Θεού» είναι καλυμμένο με ενδύματα και τα πάντα εμφανίζονται μέσα σε ένα γυμνιστικό και ομοφυλοφιλικό πλαίσιο, παράσταση και φόντο. Με τον ίδιο τον Δημιουργό να είναι ..γυμνός στα οπίσθια! (φώτο: Η σκηνή της Δημιουργίας των Αστέρων).

O Biagio Martinelli, γνωστός ως Biagio da Cesena (1463-1544), αρχιθαλαμηπόλος του Πάπα, δήλωνε τότε δημόσια για αυτό το διάσημο έργο: «Είναι πράξη μέγιστης ατιμίας να έχουν αποτυπωθεί τόσες πολλές γυμνές μορφές που χωρίς αιδώ επιδεικνύουν τα απόκρυφά τους σ’ ένα τόσο σεβάσμιο μέρος. Αυτό δεν είναι έργο για παπικό παρεκκλήσι, αλλά για το λουτρό κακόφημου σπιτιού». Ο Biagio είδε την «αγιοποίηση» της ομοφυλοφιλίας και το ανέβασμά της στο θεϊκό θρόνο ως εμετική παρουσίαση, συμβολισμό και εικόνα ντροπής.

Ο Μιχαήλ Άγγελος εκδικήθηκε στη συνέχεια τον Παπικό Τελετάρχη Μπιάτζιο ντα Τσεζένα, φτιάχνοντας και προσθέτοντας το πορτρέτο του στο χορό των κολασμένων. Ο Μιχαήλ Άγγελος επεξεργάστηκε το πρόσωπο του Biagio στη σκηνή ως Μίνωας, κριτής του κάτω κόσμου, με αυτιά γαϊδάρου (υποδηλώνει βλάκα), ενώ το γυμνό του καλύπτεται από ένα κουλουριασμένο φίδι που δαγκώνει το πέος του.

Ο Biagio δεν ήταν μόνος στην απέχθειά του για το συνολικό έργο του Μιχαήλ Άγγελου. Οι φωνές που επέκριναν ειδικά το γυμνό της «Τελευταία Κρίσης» δυνάμωναν όσο περνούσαν τα χρόνια και ο Daniele da Volterra κάλυψε τελικά τα προσβλητικά μέρη με εσώρουχα το 1565. Όμως, παρά τις αναθεωρήσεις, η πρόβλεψη του τότε πάπα παρέμεινε σταθερή. Σήμερα ο Biagio παραμένει εκεί που τον ζωγράφισε ο Μιχαήλ Άγγελος πριν από σχεδόν 500 χρόνια, αποδεικνύοντας ότι το πινέλο είναι πραγματικά πιο δυνατό από το σπαθί.

Προσέτι, στο έργο του Μιχαήλ Άγγελου Δευτέρα Παρουσία, στο επάνω μέρος της παράστασης της οροφογραφίας απεικονίζονται δύο ζεύγη ομοφυλόφιλοι φιλιούνται ερωτικά. Είναι φαίνεται η θεϊκή και η ουράνια βάση της δικαίωσης της «αγίας» απαλλαγής της αρσενοκοιτίας μέσα από την χάρη και την ευλογία του «Πρώτου» ή του έχοντα τα «Πρωτεία» στον παπισμό.

Την αποκάλυψη-φόντο του εφτασφράγιστου μυστικού για τα περί την Καπέλα Σιξτίνα έκανε ο Γάλλος Gilleς Neret (1933- 2005) στο βιβλίο του Erotica Universalis, Taschen, Köln. Ο ζωγράφος και λιθογράφος Ζυλ Νερέ μελέτησε τα ποιήματα του Μιχαήλ Αγγέλου και τα γραφτά του και ξεσκέπασε την προσπάθεια απόκρυψης της διαστροφής του διάσημου ζωγράφου.

Κύριος στόχος του εμπρός σας κειμένου είναι να καταδειχτεί για μια ακόμη φορά και σε ένα ακόμη ζήτημα υπάρχει μια απέραντη άβυσσος η οποία χωρίζει την Αγία Ορθοδοξία από τους χριαστανίζοντες του Βατικανού: Και στο θέμα της αγιογραφίας και εν γένει και γενικώς και των θρησκευτικών παραστάσεων και απεικονίσεων. Η ζωγραφική και τα έργα των παπικών Φραγκολατίνων σε θέματα θρησκείας είναι ανά τους αιώνες μια καλλιτεχνική προσέγγιση της χριστιανίζουσας Χριστιανοσύνης, αλλά όμως χωρίς την απεικόνιση και την παρουσία του Ιησού Χριστού.

Μιας και το Φανάρι θέλει να εορτάζουμε παραλλήλως το Πάσχα με τους χριαστανίζοντες παπικούς κάθε χρόνο για τα απόμενα χρόνια, και αφήνοντας προς στιγμήν έξω όλα αυτά τα εκ του πονηρού σχέδια για να φτάσουμε στο Κοινό Ποτήριο, κλπ, ερωτώ καλοπροαίρετα: Μπορεί να μας δείξει και μια έστω εικόνα ή ένα έστω καλλιτεχνικό έργο που απεικονίζει τον Κύριο μέσα στο κατά τα άλλα «άγιο» Βατικανό και τις κεντρικές του αίθουσες;

Ξεχνά το Φανάρι ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας, που περιβάλλεται από την Τρισυπόστατη Δόξα Του, είναι για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία το επίκεντρο και η μόνη θεολογική εικαστική διατύπωση της παρουσίας της Αγίας Τριάδος με ανθρώπινη σάρκα; Και εάν κάποιος Ορθόδοξος επισκέπτης βρεθεί στον κεντρικό θρόνο και «άγιο σπίτι» του Πάπα, ποια εικόνα του «συνεορτάζοντα» Κυρίου μας θα βρει για να την ασπαστεί κατά τις ημέρες του Πάσχα;

Μπορεί ο δικός μας Πατριάρχης στην Αγία και Βασιλεύουσα Πόλη να μας εξηγήσει πως εμείς οι Ορθόδοξοι θα συνεορτάζουμε ταυτόχρονα και παράλληλα με το παπικό και αιρετικότατο Βατικανό, όπου η εωσφορική μπόχα της ανωμαλίας, κλπ, θα μας σκεπάζει, όταν εμείς νοερά θα σηκώσουμε το βλέμμα να δούμε την οροφή της Καπέλα Σιξτίνα με τις άλλες βιβλικές μορφές βλάσφημα ολόγυμνους;

Πέραν όλων των άλλων αιρετικών δεδομένων και των λοιπών εωσφορικών καταστάσεων του Βατικανού, υπάρχει και μια ακόμη πραγματικότητα: Δεν υπάρχει καμία σχέση, επαφή και κοινός τόπος και στα θέματα αγιογραφίας, ζωγραφικής και καλλιτεχνίας μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των Φραγκολατίνων. Τις εικόνες της Ορθοδοξίας τις χαρακτηρίζει η ιερότητα, η έκφραση της αγιότητας, η σεμνοπρεπής απεικόνιση, η λατρευτική στάση των Αγίων και η υπεραγία αναφορά στο μόνιμο και αόρατο «φόντο» της Τριαδικής Μονάδας. 

Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία όλα τα περιστρέφει, τα αναγάγει και τα περιγράφει μέσα και γύρω από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Δεν μπερδεύει η Ορθοδοξία τα ιερά, τα όσια και τα άγια με την δήθεν καλλιτεχνική «τσόντα», την «αγία» βλασφημία, τον εωσφορικό γυμνισμό και με άλλα έτι αλλόκοτα και μιαρά πράγματα, απεικονίσεις και θρησκειολογικές ανοησίες. 

Το Παράκλητο Πνεύμα είναι Πνεύμα Άγιο και όχι κάποια ανθρώπινη αντίληψη, θέση, έκφραση και καλλιτεχνική δημιουργία. Δυστυχώς, μετά το σχίσμα των Εκκλησιών όλα άλλαξαν στην παλαιά Ρώμη. Και ο βλάσφημος παπισμός έγινε, μεταξύ άλλων, και ένα πολυτελές και πανάκριβο εργαστήρι καλλιτεχνίας, όπου εκεί εμφανίζονται μέχρι και «άγια» γυμνά και βιβλικά μοντέλα και μορφές.

Η Αναγέννηση τον 15ο και τον 16ο αιώνα και ο Διαφωτισμός τον 17ο και τον 18ο αιώνα, γνωστός και ως Εποχή του «Ορθού Λόγου», είχε πράγματι τεράστιες παγκόσμιες επιρροές και επιδράσεις. Αλλά ο αναγεννησιακός ορθολογισμός της Δύσης έφερε ταυτοχρόνως και την κοσμική και την σαρκική πρόοδο, που έχει μοναδιαία και μονοσήμαντη σχέση με την ανθρώπινη «οσφυϊκή» χώρα. Δυστυχώς, η παλιά Φράγκο-Ευρώπη αγάπησε τα πάντα όλα, εκτός από τον Ιησού Χριστό!

Και έτσι, ο Φράγκικος Διαφωτισμός έγινε πανευρωπαϊκός Διασκοτεισμός! Οι Γάλλοι Διαφωτιστές το αποκάλεσαν «Siècle des lumières», θεωρώντας τους εαυτούς τους ως δήθεν φωτοδότες. Ήταν οι μασόνοι-διαφωτιστές που προετοίμασαν το έδαφος και για την Γαλλική Επανάσταση. Και το κάποτε Χριστιανικό Ευρωπαϊκό τοπίο, ο τρόπος ζωής και η συνολική θεώρηση στην γηραιά Ήπειρο μετεβλήθη για τους μεγάλους Διαφωτιστές σε ένα άθεο, επιστημονικό, ανθρωποκεντρικό, ουμανιστικό και Χριστοπόλεμο τοπίο και σε ένα αχανές περιβάλλον καλοπέρασης και πεδίο ατέρμονης ηδονής.

Και πια, η κάποτε Χριστιανική πίστη και η ευλάβεια των Ευρωπαίων έγινε μια απλή και χαζή συζήτηση χωρίς περιεχόμενο. Γι’ αυτό και ο περιλάλητος Διαφωτισμός έγινε ο μεγαλύτερος ιστορικός Διασκωτισμός τόσο της Γαλλίας όσο και ολόκληρης της Δύσης. Και έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε μια Χριστομάχη, παγανιστική και καμπαλιστική Ευρώπη.

Θα κλείσω το εμπρός σας κείμενο πηγαίνοντας εκ παραλλήλου στην Ορθόδοξη Ρωσία. Θα παραθέσω στη συνέχεια εκφράσεις περί του πως ο Ορθόδοξος Ρώσος πρόεδρος βλέπει και αντιλαμβάνεται τον «Αγιώτατο» Πάπα Ρώμης Φραγκίσκο. Ο πρόεδρος Πούτιν έχει ραπίσει δημοσίως τον αιρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο για το γεγονός ότι ο Ποντίφικας «σπρώχνει ή στρώνει μια πολιτική ιδεολογία, αντί να ασχοληθεί με την Καθολική Εκκλησία». 

Ο Β.Πούτιν τόνισε ότι ο ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας «δεν είναι άνθρωπος του Θεού», μιλώντας στον ναυτικό καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου στο Κρόνσταντ (4 Αυγούστου 2017). Διότι, όπως είπε ο Ρώσος πρόεδρος: «Ο Πάπας Φραγκίσκος χρησιμοποιεί την εκκλησιαστική πλατφόρμα του, για να πιέσει προς μια επικίνδυνη και προς τα άκρα αριστερή πολιτική ιδεολογία σε ευάλωτους ανθρώπους, σε όλο τον κόσμο ή σε ανθρώπους που τον εμπιστεύονται, λόγω της θέσης του».

Ο Πάπας, είπε χαρακτηριστικά ο Β.Πούτιν, «ονειρεύεται μια παγκόσμια κυβέρνηση και ένα παγκόσμιο κομμουνιστικό σύστημα υποδούλωσης ή καταστολής. Όπως έχουμε δει ήδη εμείς στα πριν κομμουνιστικά κράτη, αυτό το σύστημα δεν είναι συμβατό με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό».

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000270536476

ΗΛΙΑΣ Δ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ, PhD
Διεθνολόγος Καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας