Ηλίας Καλλιώρας : Παπισμός, οικουμενισμός και το Χριστομάχο Βατικανό

Ο οικουμενιστικός παπισμός αποτελεί την χειρότερη όψη και πλευρά της πανθρησκειακής παναίρεσης. Αποτελεί την πλέον τρομακτική μορφή και διάσταση του δόλιου, αθέατου και ακραίου εωσφορισμού. Μάθετε το φρικτότατο επόμενο που αποδίδεται από μια και μόνον φράση: Με απόφαση των κρυφο-σιωνιστών Παπών και όλων αυτών που κρύβονται πίσω από αυτούς, από το 1963, το Βατικανό είναι ο ισχυρότερος λατρευτικός οίκος του Σατανά στην υφήλιο! Πέραν πάσης αμφιβολίας. Δυστυχώς. Και με αμέτρητες αποδείξεις! 

Μια πολύ γρήγορη ματιά, έστω, σε εικόνες, βίντεο και σε κείμενα του Χριστομάχου Βατικανού αποδεικνύει ότι πουθενά, μα πουθενά, δεν υπάρχει η Αγία Τριάδα, ο Χριστός και η Παναγία στον περίφημο Άγιο Πέτρο όσο και στα υπόλοιπα κτιριακά περίχωρα του Ρωμαιοκαθολικού Ποντίφικα. Ψάξτε το! Δείτε το αυτό και μόνοι σας!

Και όπου υπάρχουν κάποιες τέτοιες μορφές, εικόνες και απεικονίσεις, αυτές είναι ή αποτελούν μια θεομάχο μορφή γκανζουφικής και βλάσφημης και δυτικότροπης ελεύθερης παπικής τέχνης. Όπου ο Κύριος και η Μήτηρ Του, προσβάλλονται βάναυσα και βλάσφημα με εικόνες τύπου: π.χ., η Κυρία Θεοτόκος ως η «Αστάρτη» με εξώπλατο φόρεμα, κλπ.

Εάν ψάξετε για λίγο στο διαδίκτυο θα μείνετε κυριολεκτικώς εμβρόντητοι όταν, σχεδόν άμεσα, θα πεισθείτε, οπτικώς και στο 100 %, ότι παντού μέσα στον Θρόνο του «αγίου» Πάπα της Ρώμης υπάρχουν η Αστάρτη, η Λίλιθ, ο Ρα, η Ίσις, ο Αρχέκακος όφις, ο Μπαφομέτ και άλλες ειδωλολατρικές θεότητες της αρχαίας Βαβυλώνας όσο και της αρχαίας Αιγύπτου. Η μονοσήμαντη σατανολατρεία και ο παγανισμός είναι ολοφάνερα μέσα στο «άγιο» Βατικανό (δείτε εικόνες κάτωθι).

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα τρομερά, φοβερά, ακατάληπτα και σατανικά, εντούτοις, υπάρχουν κάποιοι δικοί μας Ορθόδοξοι αρχιερείς, όσο επίσης και άλλοι ρασοφόροι, που συνεχίζουν, και μάλιστα ακάθεκτοι, τον διάλογο, την δουλικότητα, τους αλληλο-ασπασμούς, την πανθρησκειακή σχέση και την «αγία αγάπη» με τον πρωτότοκο υιό της απώλειας ή, δηλαδή, τον Ρωμαιοκαθολικό Πάπα.

Και μάλιστα δε στις μέρες μας, η ακατάσχετη «αγαπολογία» μεταξύ των προκαθημένων της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και του σημερινού Πάπα της Ρώμης έχει πάρει πρωτοφανείς, επικές, μοναδικές και παγκόσμιες διαστάσεις: Έχει γίνει παγκόσμιο υπερ-γεγονός και έχει δώσει και μια σειρά από βλάσφημα και διάσημα πρωτοσέλιδα και άλλες ειδήσεις. Ποτέ δεν «αγαπήθηκαν» ανά τους αιώνες δύο ανώτατοι θρησκευτικοί ηγέτες όσο αγαπήθηκαν ο Ιησουΐτης Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και ο δικός μας Δημήτριος Αρχοντώνης εξ Ίμβρου ορμώμενος.

Ποτέ η πρακτική της «χριστιανικής αγάπης» δεν έφτασε στο απόγειό της ή στο κορύφωμά της όσο έφτασε με τους δύο και εν λόγω παγκόσμιους θρησκευτικούς ηγέτες. Ποτέ επίσης ιστορικά δεν αμαύρωσε ή συσκότισε αυτή η παγανιστική «παπικο-αγάπη» το δόγμα, την πίστη, το Χριστοκεντρικό ήθος και την Αποστολική Διαδοχή και Ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας όσο και των πιστών της. Ποτέ η «αγάπη», η αυθάδεια, η θεομπαιξία και η μιαρή κακοδοξία δεν αντάμωσαν ή ωσμώθηκαν τόσο πολύ, όσο έλαβε χώρα αυτή την φορά με τους δύο εν λόγω και παγκόσμιους θρησκευτικούς ταγούς.

Και ενώ η αίρεση του Παπισμού διέστρεψε το Ευαγγελικό μήνυμα, αλλοίωσε την δογματική πίστη και δημιούργησε ένα γιγαντιαίο πλήγμα στο ζωοποιό δώρο της Αγίας Τριάδας, ωστόσο, ο εωσφορόφιλος Πάπας με ολόκληρη την οικουμενιστική του παρέα συνεχίζουν να απαξιώνουν και να διαβρώνουν με πρωτοφανή τρόπο και διαχρονικά την Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία, την Αποστολική Παράδοση, την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία μέχρι και αυτό ακόμη το εσώτερο δόγμα της πίστης μας (Δείτε κάτωθι επιπρόσθετες εικόνες με την Αίθουσα  ..«Φίδι ή Ερπετό» του Βατικανού).

Και πολλοί πλανεμένοι, επιπόλαιοι και ρηχοί στην πίστη Ορθόδοξοι, ρασοφόροι και μη, επιζητούν, θαυμάζουν και προσκυνούν το παγκόσμιο παπικο-ιμπέριουμ, τον παγκόσμιο έλεγχο και τα από αιώνων «πρωτεία»του Χριστομάχου Βατικανού. Και έτσι, η φοβερή παναίρεση και η γιγάντια καταιγίδα του διαθρησκευτικού οικουμενισμού και του διαχριστιανικού συγκρητισμού σαρώνει πλέον τα πάντα ως ασταμάτητος πνευματικός τυφώνας σε θέματα και ζητήματα όπως είναι: Δόγμα, ήθος, συνειδήσεις, παράδοση, εκκλησιαστική Ορθοδοξία, Αγία Γραφή, ρασοφόρους, ανθρώπινες ψυχές, πιστοί, κλπ.

Για τους Χριστοπόλεμους οικουμενιστές του Πάπα, ο δικός τους οικουμενισμός είναι αυστηρώς ανθρωποκεντρικός. Δεν έχει καμία σχέση με τον Ορθόδοξο Θεανθρωπισμό. Δεν αφορά την Θεολογία και την Ορθόδοξη Παράδοση των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Δεν έχει καμία σχέση ή αναφορά στον άκτιστο και πνευματικό κόσμο της Αληθινής Αγάπης του Τριαδικού Θεού. 

Αφού, με σκοπιμότητα και δολίως παραμερίζει την Ορθόδοξη πίστη και αποστρέφεται την ιερή παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Νιώθει πολύ βολικά και ζει με ανέμελη χαρά την επιθυμητή από τους ανθρώπους καλοπέραση και την άκρατη ηδονή όσο επίσης και τις σωματικές απολαβές των ατελείωτων ανθρωπίνων παθών και των αμαρτιών.

Το Βατικανό τα βλέπει όλα επιφανειακά, εξωτερικά, κτιστά και ανθρωποκεντρικά. Και αυτό γίνεται με στόχο. Γίνεται με πολυσχιδή δολιότητα. Θεωρεί την Ορθόδοξη Εκκλησία του Ιησού ως ένα ακόμη ανθρώπινο ίδρυμα και δημιούργημα. Ως μια λέσχη, ως μια στοά και ως μια αδελφότητα από δήθεν καλούς ανθρώπους που έχουν ως κεντρικό στόχο τους, δήθεν και πάλι, την ανθρώπινη ανάπτυξη, την αγάπη, την φιλανθρωπία και την αλληλεγγύη. 

Υπηρετούν με πάθος και σχέδιο την σιωνιστική Εβραϊκή Πενταρχία του σκότους. Είναι πρωτεργάτες και πρώτα υπόγεια γεωπολεμικά «βιολιά» του σε εξέλιξη Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Γι’ αυτό και ξεφεύγουν παντελώς από την αγιότητα, την ιστορία, την εσωτερικότητα και την πνευματική συνείδηση και τη Χάρη της Ορθοδόξου Εκκλησίας που είναι Ουράνιο δώρο και δημιούργημα του Ιησού Χριστού. 

Και έτσι αναποδράστως καταλήγουν και στον λεγόμενο πρακτικό, λαϊκό, στοχευόμενο παγανιστικό και Χριστοπόλεμο οικουμενισμό. Δηλαδή, στην γενικότερη συστηματική εχθρότητα και στον αέναο πόλεμο κατά της Μιας και Αληθινής Εκκλησίας του Ιησού Χριστού, που οι ίδιοι θέλουν να εξαλείψουν πλήρως και να την εξαφανίσουν από προσώπου γης.

Και έτσι, η όλη τους σκέψη, η δύναμη, το ενδιαφέρον, η δολιότητα και η προσπάθειά τους, τους οδηγεί στο να ασχολούνται με σκοπιμότητα με καθημερινά θέματα, με δήθεν συνεργασίες, με σπουδαία συνέδρια και συνεδριάσεις, με το περιβάλλον, με διάφορα κοινωνικά θέματα, και ούτω καθεξής. Ξεχνώντας ωσαύτως και σκόπιμα να κάνουν όλα αυτά που μας όρισε και μας καθόρισε, και μάλιστα ρητώς, ο Ίδιος ο Κύριος.

Και αντί οι εκκλησιαστικοί Ορθόδοξοι ταγοί να ακολουθούν τον Πατέρα-και-Θεάνθρωπο και τη Ιερά μας Αποστολική Παράδοση, τρέχουν και προστρέχουν δουλοπρεπώς και αγαπητικώς σε μεγαλοσυνάξεις με παρδαλά άμφια, σε πολύχρωμα συμπόσια, σε έγχρωμες συμπροσευχές, σε «αγίους» και μεγάλους διαλόγους, σε πανθρησκειακές παρασυναγωγές, σε υπογραφές κοινών κειμένων, κοκ. Δηλαδή, με την ίδια την «βοήθεια», με τους διαλόγους και με τις «αγίες» συμπροσευχές των Ορθοδόξων επισκόπων μας, τρέχουμε τυφλωμένα προς την ίδια την αυτό-καταστροφή μας και στον συστημικό θάνατο και στον μαζικό κολασμό των ψυχών του ποιμνίου (Δείτε κάτωθι τον Πάπα να κάνει το σύμβολο-χαιρετισμό με τα «κέρατα του εωσφόρου»).

Και εδώ είναι ή βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα και απορία: Πως είναι δυνατό να μην βλέπουν ή να μην κατανοούν κάποιοι ορθόδοξοι ιεράρχες τις πραγματικές προθέσεις και τις σατανικές κινήσεις του παν-αιρετικού παπισμού; Πως είναι πράγματι δυνατόν οι επίσκοποί μας να μην βλέπουν ή καταλαβαίνουν όλα αυτά που με τόση φαιδρότητα και σαφήνεια καταθέτει και υποστηρίζει ο εωσφοριστής Πάπας και μας προετοιμάζουν και για το Κοινό Πάσχα και για το Κοινό Ποτήριο για το έτος 2025;

Και ο οποίος Ποντίφικας δεν αφήνει κανένα περιθώριο αλλαγής και υποχώρησης από τις τόσο φρικτές και συσσωρευμένες παπικές κακοδοξίες του. Τι άραγε συμβαίνει και τι ίσως εξηγεί το φοβερό φαινόμενο ή ότι: Κάτι που μπορούν να διακρίνουν εύκολα ακόμη και οι απλοί πιστοί, δεν μπορούν ή ίσως σκοπίμως δεν θέλουν, να δουν οι ορθόδοξοι Πατριάρχες, Αρχιερείς, κλπ; Τι στο καλό και όντως συμβαίνει εδώ; Τόσο σκότος; Μήπως σάρωσε τα Ορθόδοξα ράσα ο διεθνής Εβραϊκός Σιωνισμός, μαζί με τα χρυσοποίκιλτα εξαπτέρυγά του; 

Και με όλα αυτά να τρέχουν, που άραγε έχουμε φτάσει σήμερα; Σε ποιο νοητό σημείο; Ο Πάπας Φραγκίσκος γράφει: «Αποτελεί ταυτόχρονα μια έκφραση ολόθερμης επιθυμίας μας για μια βαθύτερη εκκλησιαστική κοινωνία, μέχρι την ημέρα, κατά την οποία, αν ο Θεός το θέλει, θα μπορούμε να μαρτυρούμε την αμοιβαία μας αγάπη, συμμετέχοντας στην ίδια ευχαριστιακή τράπεζα».

Επίσης, ο ίδιος ποντίφικας αναφέρει σκοπίμως και με πισώπλατη δολιότητα: «Για τους Καθολικούς αποτελεί πηγή μιας πραγματικής ενθαρρύνσεως το γεγονός ότι η δέσμευση υπέρ αποκαταστάσεως της ενότητας των χριστιανών επικυρώθηκε, κατά την Αγίαν και Μεγάλη Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κρήτη» (2016, στο «Άγιο» Κολυμπάρι). Ο Πάπας της Ρώμης προσέτι υπογραμμίζει: «Οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι άρχισαν να αναγνωρίζονται αμοιβαία ως Αδελφοί και ως Αδελφές και να εκτιμούν ο καθένας τα δώρα του άλλου».

Και ο κ. Μπεργκόλιο-Φραγκίσκος του Βατικανού καταλήγει: «Αν και πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα στους διαλόγους, η κοινή σκέψη για τη σχέση ανάμεσα σε Συνοδικότητα και Πρωτείο, κατά την πρώτη χιλιετία, μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές θεμέλιο, για να διακρίνουμε με ποιο τρόπο το Πρωτείο θα μπορεί να ασκείται στην Εκκλησία, όταν οι Χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσεως θα φθάσουν επί τέλους στη συμφιλίωσή τους». Όθεν, με τα ίδια τα λόγια του «αγίου» Ποντίφικα, επιβεβαιώνεται, για μια ακόμη φορά ότι: Χθες, σήμερα και αύριο, Πάπας της Ρώμης σημαίνει και ..«Πρωτείο»! (Εικόνες με «αγίους» μέσα από το Βατικανό, κάτωθι)

Γράφει ο Άγιος Νεκτάριος, επίσκοπος Πενταπόλεως: «Λέγοντας ὁ Πάπας πὼς εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἐξώρισε ἀπὸ τὴν δυτικὴ Ἐκκλησία τὸν Δεσπότη πάντων Χριστόν, καὶ ἔτσι ἔμεινε ἡ δυτικὴ Ἐκκλησία χήρα ἀπὸ τὸν Χριστό.. Ἡ φιλοδοξία τοῦ Πάπα τὸν ἔφερεσὲ τέτοιο σημεῖο νὰ λέῃ ὅτι “τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Πάπα, ταυτὸν ἔστι τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Χριστόν, ὡσὰν νὰ ἦταν ὁ Πάπας καὶ ὁ Χριστὸς ἓν κατὰ τὴν οὐσίαν”. Θεοποιεῖ τὸν ἑαυτό του. Αὐτὸς ὁ ὑπερβολικὸς τύφος τοῦ Πάπα, αὐτὴ ἡ μοναρχομανία του ἐγέννησε τόσας αἱρέσεις..

Ὁ Πάπας εἶναι κτίσμα, καὶ ἐπειδὴ ζητεῖ προνόμιον ὁπού τὸ ἔχει μόνος ὁ Θεός, τὸ νὰ πιστεύουν εἰς αὐτὸν τὰ κτίσματα, εἶναι ἱερόσυλος, καὶ παντάπασι τυφλός, ὅταν θέλει νὰ εἶναι ἀνώτερος τῶν Συνόδων; ὅταν φαντάζεται πὼς εἶναι ἀναμάρτητος; τί ἄλλο ὅταν διδάσκει πὼς εἶναι μονάρχης τῶν Ἐκκλησιῶν; παρὰ τὸ ὅτι εἶναι Θεός; καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἀναίσχυντον καὶ ἄθεον ἀπόφασιν θέλει νὰ προσκυνῆται καὶ νὰ πιστεύεται ὡς Θεός; Τοῦτο τί ἄλλο εἶναι παρὰ φαντασία ἀθεΐας, τύφλωσις νοὸς εἰδωλολάτρου;..

Ὁ Πάπας ἀπὸκενὴ φιλοδοξία, διὰ νὰ στήσῃ τὴν μοναρχικὴ ἐξουσία, ἰδιοποιῆται τὰ Ἀποστολικὰ χαρίσματα.. Ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἄρνησις τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, μίμησις τοῦ διαβόλου, διότι οἱ ἀποστατικὲς δυνάμεις, καθὼς ἔλεγε ἡ μακαρία Συγκλητική, τὶς ἄλλες ἀρετὲς δύνανται κατά τινα τρόπον, νὰ μιμηθοῦν, τὴν δὲ ταπεινοφροσύνη οὐδέποτε. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι γεννήτρια τροφὸς πασῶν των ἀρετῶν, μίμησις τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ παπικὴ ἐκκλησία εἶναι νόθος ὀργανισμός. Σὲ ἕναν θνητὸν καὶ ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπον συγκεντρώθηκε ἡ ἀπόλυτη ἐξουσία καὶ τὸ ἀλάθητο. Ἡ παπικὴ ἐκκλησία δὲν εἶναι Χριστοκεντρικὴ ἀλλὰ Παποκεντρική. Ὁ Πάπας ὑπέκυψε στὸν τρίτο καὶ τελευταῖο πειρασμὸ τοῦ Κυρίου στὴν ἔρημο» (Πηγή: Ἁγίου Νεκταρίου: «Μελέτη ἱστορικὴπερὶτῶναἰτιῶντοῦ σχίσματος», ἐκδ. Ν. Παναγοπούλου, τόμ. Α’., Ἀθῆναι).

(Απόσπασμα από το βιβλίο μου: «Πανθρησκεία: Η Λερναία Ύδρα της Νέας Τάξης», Εκδόσεις Αγαθός Λόγος, 2020).

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000270536476

ΗΛΙΑΣ Δ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ, PhD
Διεθνολόγος Καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας