Εδώ αλλάζω θεματικό αντικείμενο και προχωρώ στην παρούσα ενότητα η οποία αναφέρεται στην σχέση των Εβραίων διεθνών Σιωνιστών τόσο με τον Κομμουνισμό όσο και εν γένει με την Ρωσική Επανάσταση. Θα ξεκινήσω πηγαίνοντας πρώτα και εν συντομία στις αρχαίες Εβραϊκές ρίζες του Ταλμούδ, της Καμπάλα και της Θεοσοφίας. Διότι ο Κουμμουνισμός και η Επανάσταση των Μπολσεβίκων έχουν την ίδια ιδεολογική, σατανική και επαναστατική ρίζα: την Σιωνο-Εβραιο-Θεοσοφιστική. Τον εωσφορισμό. Πάμε τώρα να δούμε εν τάχει κάποια από τα γεγονότα της εποχής εκείνης.
Ο π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος για την διαβόητη θεοσοφίστρια και Γερμανο-εβραία Μπλαβάτσκυ, γράφει: «Διαφωνήσασα με την οικογένειά της ως και με τον σύζυγόν της, αύτη δεν μπορούσε να επιστρέψει εις την Ρωσίαν και έτσι επήγε εις το Λονδίνο. Εκεί εγνωρίσθει με μυστικιστάς και επαναστάτας, ως τον Κόρολον Μαρξ, Γερμανο-εβραίος βαπτισμένος, επίσης εξόριστον την εποχή εκείνην. Εκεί η Μπλαβάτσκυ εμυήθη εις το Κίνημα Καρμποναρίων από τον ίδιο τον Mazzini, από τους μεγαλύτερους εωσφοριστάς της Ευρώπης την εποχή εκείνην, το έτος 1856…
Η Θεοσοφία είναι εφεύρεσις του “Λευκού Αδελφάτου” δια να καταστρέψει όλα τα Χριστιανικά δόγματα, με πρώτο την Ορθοδοξία. Αυτός είναι και ο λόγος δια τον οποίον πρώτη εβλήθη η Ορθόδοξος Ρωσία των Τσάρων, στην οποία ο διαβόητος Μάγος ψευτοκαλόγηρος και φανατικός Θεοσοφιστής Ρασπούτιν, διεισδύσας στα Τσαρικά Ανάκτορα και προσηλυτίσας την Τσαρίνα και μέλη της Τσαρικής οικογένειας, κατέστρεψε την Ρωσικήν Αυτοκρατορίαν την υστεραίαν της μεγάλης νίκης επί όλων των μετώπων…
Έπρεπε να περάσουν χρόνια και χρόνια, δια να γίνει γνωστόν, ότι και μέσα στον Τσαρικόν τότε Επιτελείον υπήρχαν αρχιστράτηγοι, που ήσαν φανατικοί θεοσοφισταί και εκτελούσαν τας διαταγάς του Λευκού Αδελφάτου. Το οποίον συνεργάζετο με τον διεθνή Σιωνισμό!.. Κατά τα μεταγενέστερα χρόνια, η εωσφορική οργάνωσις των Illuminati εφρόντισε να αγκαλιάσει και την στρατιωτικήν κάσταν της Γερμανίας. Αυτός είναι ο λόγος, δια τον οποίον τόσοι πολλοί Γερμανοί πρίγκηπες και πρηγκίπησσες και στρατιωτικοί και επί των ημερών μας, συνεχίζουν να είναι φανατικοί σατανολάτραι, οπαδοί της μαγείας, πνευματισμού, θεοσοφίας και του Βούδα…
Η τελευταία Τσαρίνα της Ρωσίας Αλεξάνδρα Θεοδώροβνα, προ του γάμου της γερμανίς πριγκήπισσα της Έσσης, η οποία έτρεφεν τόσον πολύ θαυμασμόν δια τον Βουδισμόν και τα μυστήρια του Θιβέτ και των Ινδιών. Υπάρχουν πολλά στοιχεία, ότι αύτη υπήρξε και καλή Χριστιανή Ορθόδοξος, διαρκώς προσευχόμενη, αλλά χωρίς να εγκαταλείψει και τα όσα της έμαθαν οι θεοσοφισταί και διάφοροι Ρασπούτιν! Αυτά βεβαίως μπορεί να οφείλονται στη γυναικεία επιπολαιότητα…
Αυτή είναι εκείνη, η οποία εισήγαγεν εις την Ρωσικήν Αυτοκρατορικήν Αυλήν και τον Σατανιστήν θεοσοφιστήν ψευτοκαλόγηρον Γρηγόριον Ρασπούτιν, ο οποίος ήτο κατά το ήμισυ Ρώσος, εκ πατρός, και κατά το ήμιση Θιβετιανός εκ μητρός. Η προστασία αυτή της Τσαρίνας έγινε αργότερα η αιτία να καταστραφεί εκ θεμελίων η Ρωσική Αυτοκρατορία. Αργότερα απεκαλύφθη ότι ο Ρασπούτιν ήτο, όχι μόνον Σατανιστής και Μάγος, αλλά και πράκτωρ του Γερμανικού Επιτελείου. Αυτός άλλωστε ήτο και ο λόγος, δια τον οποίο ο Πρίγκηψ Γιουσούπωφ και Μέγας Δουξ Δημήτριος της Ρωσίας τον εξετέλεσαν…
Ερευνώντας τα μυστικά αρχεία και εκθέσεις ξένων υπηρεσιών, γύρω από την δολοφονίαν της Τσαρικής οικογένειας εμάθαμεν, ότι η Τσαρίνα της Ρωσίας Αλεξάνδρα Θεοδώροβνα, συνήθιζε να βάζει παντού για “γούρι” το σήμα της Μαύρης Μαγείας, την Σβάστικα και να γράφει καββαλιστικά σημεία “προστασίας”. Ταύτα ευρέθησαν και επί των τοίχων των δωματίων της οικίας του Ιπάτιεφ εις την πόλιν του Αικατερίνεμπουρκγ, όπου ως γνωστόν εξετελέσθη ολόκληρος η Τσαρική οικογένεια, υπό Εβραίων Κομμουνιστών (1918)…
Υπάρχει και ένα άλλο άλυτο μυστήριο στην όλη υπόθεση της Ρωσικής τραγωδίας: Όταν αμέσως μετά την ανατροπήν του Τσάρου Νικολάου Β’ από την Κυβέρνησιν του Α. Κερένσκυ ετέθησαν εις την κυκλοφορίαν τα χαρτονομίσματα των χιλίων ρουβλίων, πάνω στον δικέφαλο αετό, που είχε πλέον απογυμνωθεί από τους Σταυρούς και τα τρία στέμματα, κάποιο μυστηριώδες χέρι εφρόντισε να χαράξει επάνω στις πλάκες της εκδοτικής τραπέζης μια μεγάλη, τεράστια “Σβάστικα”! Ελάχιστος όμως κόσμος γνώριζε τότε, ότι αυτό ήτο το σήμα της Μαύρης Μαγείας!..
Πόσοι γνωρίζουν ότι ο Αλέξανδρος Κερένσκυ, Ρωσοεβραίος, ο πρώην Πρωθυπουργός, ο οποίος ανέτρεψε τον Τσάρον Νικόλαον και ο οποίος απέθανεν υπέργηρος εις τας ΗΠΑ, είχε στενάς οικογενειακάς σχέσεις και φιλίες με την οικογένειαν του Λένιν; Ίσως αυτός να είναι και λόγος, διατί ο Κερένσκυ κατόρθωσε να αποδράσει από την κυκλωμένην Σχολήν Ευελπίδων, όπου είχε καταφύγει, από τους Μπολσεβίκους. Ξέφυγε απ’ εκεί μεταμφιεσμένος εις …“κοινήν” γυναίκα, αφίνοντας πίσω του τους υπερασπιστάς του ευέλπιδας, οι οποίοι εσφάγησαν όλοι μέχρις ενός» (Πηγή: Αρχιμ. Χαράλαμπος Δ. Βασιλόπουλος, «Το Ξεσκέπασμα της Θεοσοφίας», Ορθόδοξος Τύπος, σελ. 60-84, 1973).
Πέραν αυτών, σημειώνω, επίσης, ότι ο πρώτος που πυροβόλησε τον Τσάρο Νικόλαο Β’ ήταν ο Εβραίος Γιουρόβσκι. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που διέταξε να κάψουν 17 Ρώσους καλόγερους, γιατί, οι εν λόγω μοναχοί βρέθηκαν να έχουν πάνω τους τα …απαγορευμένα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών». Ο ίδιος Εβραίος φονιάς και εκτελεστής, φρόντισε πρώτα να βασανιστούν ανελέητα οι εν λόγω καλόγηροι και να τους βγάλουν επίσης και τα μάτια τους.
Στην ίδια περίπου κατηγορία εμπίπτει ή κατατάσσεται και ένας άλλος ακόμη φημισμένος φονιάς της ίδιας σιωνο-συνομοταξίας. Αναφέρομαι στον διαβόητο κομισάριο και Εβραίο Γιάνκελ Σβερντλώφ. Είναι αυτός που διέταξε τον σφαγιασμό ολόκληρης της Ρωσικής Τσαρικής οικογένειας. Γεγονός που φαίνεται ότι έλαβε χώρα χωρίς την συγκατάθεση του άλλου άτεγκτου και σκληρού Εβραίου, του Λένιν. Ο οποίος επιθυμούσε, σφόδρα, να περάσει πρώτα από ειδικό δικαστήριο την Τσαρική φαμίλια. Για να υποστεί η οικογένεια τον εξευτελισμό. Ένα χρόνο αργότερα, ο φονιάς Σβερντλώφ δολοφονήθηκε από κάποιο άγνωστο εργάτη στη Μόσχα.
Με μια μόνον φράση: ο Κομμουνισμός είναι μια Εβραϊκή εφεύρεση, όργανο, πολιτικό τέκνο, κατασκεύασμα ή γέννημα. Πρόκειται για ένα αθέατο, «σπουδαίο» και γιγαντιαίο εργαλείο των απογόνων του Ιούδα εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας. Ιστορικώς, το έτος 1848, δημοσιεύεται το Κομμουνιστικό Μανιφέστο από τους Καρλ Μαρξ και Ένγκελς. Το κείμενο αυτό αποτέλεσε την βάση της ίδρυσης του Κομμουνισμού. Κάτι, δηλαδή, σαν την «αγία» γραφή των δήθεν ανεξάρτητων και μεγαλο-επαναστατών του φημισμένου Τάγματος των Ιλλουμινάτων.
Γράφει ο ιστορικός Διόδωρος Ράμμος («Γίνε Θεός χωρίς Θεό»): «Ο Μαρξ (Karl Marx) και ο Ένγκελς (Friedrich Engels) ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους (ιλλουμινάτους) Δικαίους του Λονδίνου το 1847, δημιουργώντας την Κομμουνιστική Ένωση (Communist League), ενώ το 1848 δημοσίευσαν το περίφημο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο κομμουνισμός εξελίσσεται τόσο σαν θεωρητικό-φιλοσοφικό κίνημα, όσο και σαν πολιτική-κοινωνική δράση.
Καθώς μιλούσε για υπέροχα ιδανικά και ελπίδες, τη λύτρωση των φτωχών (προλετάριοι) από την καταπίεση, την κατάργηση της οικονομικής ανισότητας, την επικράτηση της δικαιοσύνης στην κοινωνία (ιδέες σχεδόν αυτούσιες μέσα από την Καινή Διαθήκη), επόμενο ήταν να αγγίξει τις καρδιές πολλών ανθρώπων και μάλιστα ανθρώπων με ιδανικά και με αγωνιστική διάθεση. Πού να ήξεραν, βέβαια, αυτοί οι άνθρωποι που έγιναν κομμουνιστές, ότι από πίσω κρυβόταν ο …σύντροφος Ρότσιλντ!
Μία από τις μεγαλύτερες απάτες, στην ιστορία της Ευρώπης, είχε ήδη ξεκινήσει να οικοδομείται. Ανέλαβε την πνευματική καθοδήγηση του εργατικού κόσμου, του ποιμνίου των προλετάριων, ο πατέρας του Καπιταλισμού, ο Ρότσιλντ! Όχι απ’ ευθείας, αλλά μέσω του ομόθρησκου συνεργάτη του, του Μαρξ, ο οποίος ανέλαβε το τιτάνιο έργο να γίνει πνευματικός πατέρας “των κολασμένων της γης”, ώστε να μετατρέψει τις ελπίδες και την ζωή τους σε κόλαση».
Τώρα. Μέσω του σιωνο-οργάνου, που λέγεται Κομμουνισμός, οι διεθνείς Σιωνιστές θα έφερναν εις «αίσιο» τέλος πολλούς στόχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν η κατάκτηση και η υποδούλωση της Ρωσίας. Ο Μαρξ ή Mαρδοχαίος (1818-1883), που ήταν το κανονικό και εβραϊκό του όνομα, ήταν ένας Ασκεναζί Εβραίος της Γερμανίας όπως ήταν και οι Ρόθστσιλντ. Ήταν ο ίδιος μέλος του Συνδέσμου των Δικαίων, ενός επαναστατικού κλάδου των Ιλλουμινάτι. Μάλιστα, ο παππούς του Μαρξ ήταν Ραβίνος και δάσκαλος τόσο του φρικτού Ταλμούδ όσο και γνώστης της δαιμονικής Καμπάλα. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος.
Ο Εβραϊκής καταγωγής Μαρξ ήταν άνθρωπος με σπάνια και κάθε λογής χαρίσματα. Τα ποιήματα που συνέγραψε ο ίδιος ως νεαρός αναδεικνύουν έναν άτομο που ήταν βαθιά διαποτισμένο με τις βασικές καμπαλιστικές ιδέες και αντιλήψεις, όπως είναι: το μεγάλο μίσος για τον Θεό, που οι καμπαλιστές τον αποκαλούν Αδονάι, η πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι από μόνος του θεός και ότι δεν μας χρειάζεται ο Δημιουργός, κλπ (Δείτε για περισσότερα το: Ηλίας Δ. Καλλιώρας «Σιωνισμός και ο προ των πυλών Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος», Εκδόσεις Αγαθός Λόγος, 2018).
Ο καλο-χρηματοδοτούμενος σιωνο-κομμουνισμός εξελίσσεται πολύ γρήγορα τόσο σαν θεωρητικό και φιλοσοφικό κίνημα όσο, ομοίως, και σαν πολιτικο-επαναστατική δράση. Όλοι οι άνθρωποι ακούγοντας για αυτόν σαγηνεύονταν καθώς: αναφερόταν σε μεγάλα ιδανικά, έδινε νέες ελπίδες, μιλούσε για την λύτρωση των φτωχών από την κακοδαιμονία τους, την κατάργηση των ανισοτήτων, για μια μορφή νέας κοινωνικής δράσης και αλληλεγγύης ανάμεσα στου ανθρώπους, για την προσφορά ίσων ευκαιριών σε όλους τους πολίτες, την επικράτηση της δικαιοσύνης στην κοινωνία, την φιλανθρωπία, κλπ.
Ήταν λογικό επόμενο, ο Κομμουνισμός – ως τύπος ή ως δήθεν λογική της μιας «δεύτερης Βίβλου» – να φτάσει και να αγγίξει τις εσωτερικές χορδές πολλών αγνών ανθρώπων. Και μάλιστα, ιδίως εκείνων των ανθρώπων που επιζητούσαν κάποια πρακτικά και ανώτερα ιδανικά, έχοντας μάλιστα οι ίδιοι γι’ αυτό και μια αυτόματη και εσωτερική αγωνιστική διάθεση αλλαγής.
Βεβαίως όμως, πού να φαντάζονταν οι εν λόγω αγνοί, απονήρευτοι και καθημερινοί άνθρωποι, που στη συνέχεια έγιναν δίκαιοι, άξιοι, μαχόμενοι, σωστοί, επαναστάτες και τωόντι αγνοί κομμουνιστές ότι: από πίσω από όλα αυτά τα επαναστατικά φρου-φρου, τις ανατρεπτικές διακηρύξεις, τις αριστερές πομφόλυγες και τα κόκκινα πολιτικά αρώματα, κρυβόταν η εωσφορική φαμίλια των Ρόθστσιλντ όσο, ομοίως, και η αθέατη σιωνιστική Βουλή του καμπαλιστή «μεγαλο-συντρόφου» Ρόθστσιλντ;
Η οικογένεια των Ρόθστσιλντ (ή άλλως πως, το εν λόγω όνομα διαβάζει ή αποκρύβει το: «κόκκινη ασπίδα του σατανά»), μαζί με την παρέα της, μέσα από την δεξαμενή ιδεών και των θέσεων των κομμουνιστών, όσο και των επαναστατικών έργων και πράξεών τους, έχυσαν και διαμοίρασαν σε ολόκληρη την υφήλιο τον γνωστό σιωνιστικό τους θάνατο, την φρίκη και το παγκόσμιο σατανο-δηλητήριο. Οι ίδιοι, μέσα από την αρχαία Καμπαλο-φιλοσοφία τους, στήριξαν την αθεΐα, την απάτη, το μίσος κατά Ιησού, τον σοδομισμό, τον εωσφορισμό, την φιληδονία, το παρά φύση και τον άκρατο υλισμό. Στήριξαν, δηλαδή, με μια φράση, τον ίδιο τον αγαπημένο και επιστήθιο φίλο τους: τον Σατανά…[Κλπ].
Προδημοσίευση: Ανωτέρω παρατέθηκε, διαβάσατε ένα μέρος από το Κεφ. 16
(Από τον Μωαμεθανισμό και τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό,
στον Κομμουνισμό και τον Χιτλερισμό)
του υπό έκδοση βιβλίου του Ηλία Δ. Καλλιώρα με τον τίτλο:
«Πανθρησκεία: Η Λερναία ’Ύδρα της Νέας Τάξης»
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πρόλογος
1. Η Ιστορία του Θρησκευτικού Οικουμενισμού
2. Οι Σκοποί των Αντίχριστων Οικουμενιστών
3. Τα Είδη και τα Στάδια της Οικουμενιστικής Κίνησης
4. Το Σχέδιο του Οικουμενισμού (MRA)
5. Πανθρησκεία και Παγκόσμια Κυβέρνηση
6. Η Σιωνιστική Νέα Τάξη Πραγμάτων και τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών
7. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ)
8. Τα Δόλια Μέσα των Χριστοπόλεμων Οικουμενιστών
9. Τα Σκοτεινά Όργανα των Απογόνων του Ιούδα
10. Το Παγκόσμιο (ΟΗΕ) και τα Περιφερικά Κέντρα του Οικουμενισμού
11. Νέα Τάξη Πραγμάτων (ΝΤΠ): Σιωνισμός, Εωσφορισμός, Ιλλουμινατισμός,
Ιησουϊτισμός και Μασονισμός
12. Οι Ιστορικές Πηγές της ΝΤΠ: Σολομωνική, Θεοσοφία, Καμπάλα και Ταλμούδ
13. Σύμβολα: Από την Εξάλφα (666) και την Πεντάλφα, στον Φοίνικα
14. Η Γεναρχία των Ρόθστσιλντ και το 11ο Κέρατο της Αποκάλυψης
15. Ο Πρώτος και Κεντρικός Στόχος: Η Εξαφάνιση της Ορθοδοξίας και του
Χριστιανισμού
16. Από τον Μωαμεθανισμό και τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, στον Κομμουνισμό και τον
Χιτλερισμό
17. Παπισμός, η Θεωρία της «Αγάπης» και το Χριστομάχο Βατικανό
18. Η Μεγάλη, η «Αγία» και Πανορθόδοξη Σύνοδος στο Κολυμπάρι
19. Από την Πνευματική Χρεωκοπία και την Γενική Αποστασία, στον Γ’ Παγκόσμιο
Πόλεμο και την Αναλαμπή της Ορθοδοξίας
20. Χάραγμα, ο Αντίχριστος και τα Έσχατα
Επίλογος
Συγγραφέας, Καθηγητής-Διεθνολόγος,
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
