Αντί να αναπτύξει ένα νέο βομβαρδιστικό αεροσκάφος για να χρησιμεύσει ως ο «μεταφορέας πυραύλων» του μέλλοντος, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διερευνά πώς να μετατρέψει ένα από τα υπάρχοντα αεροσκάφη σε πλατφόρμα πυραύλων μεγάλης εμβέλειας.
Την Τρίτη, ο αναπληρωτής υπουργός της Πολεμικής Αεροπορίας για ζητήματα Τεχνολογίας Ουίλ Ρόπερ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η υπηρεσία επιθυμεί να μετατρέψει τον υπάρχον στόλο βομβαρδιστικών σε «κάτι διαφορετικό», κάτι ικανό να μεταφέρει και να εκτοξεύσει βλήματα μεγάλης εμβέλειας.
Τα βομβαρδιστικά των ΗΠΑ που μεταφέρουν πυραύλους cruise δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά ο πρωταρχικός ρόλος των στρατηγικών βομβαρδιστικών, όπως το B-52 Stratofortress και το B-1B Lancer, είναι να κάνουν ότι και τα παραδοσιακά αεροσκάφη του τύπου: πτήση πάνω από τους στόχους και η βαρύτητα θα κάνει τα υπόλοιπα, παραδίδοντας τις βόμβες στους στόχους τους.
Ωστόσο, με την αντιαεροπορική άμυνα να είναι πιο αναπτυγμένη από ποτέ, αξίζει πραγματικά να διακινδυνεύσει ένα B-1B αξίας 415 εκατ. δολαρίων για να επιτύχει τον στόχο; Η Πολεμική Αεροπορία έχει κρίνει πως όχι, προτιμώντας να αναμένει για το νέο βομβαρδιστικό Β-21 Raider για πλήγματα βαθιά στο εχθρικό έδαφος.
Η πρόκληση είναι πώς να μετατραπεί ένα B-52, σχεδιασμένο σε μια εποχή όπου οι βόμβες βαρύτητας ήταν τα μόνα όπλα διαθέσιμα για τα αεροσκάφη του τύπου, σε «πλατφόρμα μεταφοράς πυραύλων», σημείωσε ο Ρόπερ. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει το γραφείο στρατηγικών ικανοτήτων από το 2016, αν και η ιδέα του «κινητού οπλοστασίου» πρωτοεμφανίστηκε το 1995, όταν το αμερικανικό Ναυτικό πρότεινε την κατασκευή ενός ογκώδους πλοίου με 160 έως 200 σωλήνες εκτόξευσης για βομβαρδισμό των εχθρικών ακτών.
Μία πρόταση του 2018, ανέφερε πως η Πολεμική Αεροπορία θα μπορούσε να «αντικαταστήσει το εξωτερικό σύστημα μεταφοράς βαρέων όπλων στο αεροσκάφος B-52H … ικανό να μεταφέρει πολλαπλά όπλα της τάξης των 5.000 έως 20,000 λιβρών, σε πτερυγικούς πυλώνες στα ακροπτερύγια του αεροσκάφους.
Ορισμένοι από τους πυραύλους που μπορεί τώρα να αναπτύξει το B-52 περιλαμβάνουν το Joint Air-to-Surface Standoff Missile – JASSM και τις παραλλαγές του, τον Πύραυλο Αντιμετώπισης Μεγάλων Πλοίων μεγάλου βεληνεκούς (LRASM) και το Air-Launched Rapid Response Weapon (ARRW) ), η τελευταία από τις οποίες δοκιμάστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Ιούνιο.
Ειδικότερα, το όπλο μακράς εμβέλειας (LRSO), ικανό να μεταφέρει πυρηνικές κεφαλές, αναμένεται να στηρίξει την πυρηνική τριάδα των ΗΠΑ καθώς και να κρατήσει το B-52, ίσως το μόνο αεροσκάφος ικανό να μεταφέρει το τεράστιο όπλο, σε υπηρεσία.
Ο στρατηγός Τζον Χάιτεν, επικεφαλής της Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ, δήλωσε το 2017 ότι χωρίς το LRSO, «δεν έχετε το B-52 ως βιώσιμη πλατφόρμα».
Η Κίνα και η Ρωσία, τα κράτη που το Πεντάγωνο έχει εντοπίσει ως πρωταρχικούς αντιπάλους των ΗΠΑ, έχουν επίσης προωθήσει τόσο την δημιουργία οπλοστασίων πολυηχητικών πυραύλων όσο και την ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύονται από αέρος. Η Πυραυλική Δύναμη του Λαϊκού Στρατού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (PLARF) έχει από καιρό επιδιώξει την εξειδίκευση της σε μαζικές επιθέσεις πυραύλων, μια τακτική που ελπίζει ότι θα κατακλύσει τις ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ.
Το Military.com διαπίστωσε ότι άλλα αεροσκάφη που διερευνήθηκαν για το ρόλο αυτό περιλαμβάνουν το μεταφορικό αεροσκάφος C-17 Globemaster III και C-130 Hercules, το οποίο ήδη διατίθεται σε έκδοση αεροπορικής υποστήριξης εξοπλισμένη με διάφορα όπλα. Μια παρόμοια πρόταση της Boeing έφτασε μέχρι το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα ανασυρόμενο πυροβόλο όπλο τοποθετημένο μέσα στο χώρο αποθήκευσης βομβών του B-1B.
