Αυτή την εκπληκτική ιστορία για τον πράκτορα της KGB αποκάλυψε ένας πρώην υπάλληλος των Σοβιετικών Ειδικών Υπηρεσιών, ο οποίος έζησε ολόκληρη τη ζωή του στο εξωτερικό.
Τώρα είναι συνταξιούχος και πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία, εξομολογείται και κοινωνεί αναφέρει ο π. Αλέξανδρος Dyachenko και συνεχίζει.
Το 1988, γιορτάστηκε η μεγάλη επέτειος στη Ρωσία για τον εχριστιανισμό των Ρως, σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα. Η Περεστρόικα είχε ωριμάσει στη συνείδηση των Ρώσων διαφορετικά ο συγκεκριμένος εορτασμός δεν θα είχε αγγίξει και πολλούς…
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, έλαβε χώρα ένα τοπικό Συμβούλιο Εκκλησιών, μοναδικό γεγονός για τη συγκεκριμένη εποχή – για τα εγκώμια σε εννέα νέους αγίους. Ήταν μοναδικό γιατί τελευταία φορά που είχε συμβεί κάτι τέτοιο ήταν το 1916. Δεν το επέτρεπε το Κομμουνιστικό καθεστώς.
Εκτός από τους αντιπροσώπους, στο Συμβούλιο συμμετείχαν μέλη ξένων αποστολών, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων των καθολικών και προτεσταντικών εκκλησιών. Υπήρξε επίσης αντιπροσωπεία από σκανδιναβική χώρα. Κατά την άφιξη, ανέθεσαν την εξυπηρέτησή τους σε έναν οδηγό – μεταφραστή, αξιωματικό της KGB, ο οποίος τους ακολουθούσε. Ήταν παρών ακόμη και στις συνόδους του Συμβουλίου, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος-Αγίου Σεργίου Λαύρας.
«Τον γνωρίζω όλα αυτά τα χρόνια», είπε ο άνθρωπος που αποκάλυψε αυτή την ιστορία, «και τώρα είμαστε ενορίτες της ίδιας εκκλησίας της Μόσχας. Έτσι έκανε μεταστροφή στο Θεό…»
Από εδώ και κάτω, η αφήγηση συνεχίζεται από τον οδηγό-μεταφραστή τότε αξιωματικό της KGB που συνόδευε τη σκανδιναβική αντιπροσωπεία:
«Μία από τα εννέα εικόνες τοποθετήθηκε ακριβώς απέναντι μας. Απεικόνιζε έναν ασκητή – μοναχό με μια εικόνα της Παναγίας στο στήθος του. Με το δεξί του χέρι ευλογούσε και στο αριστερό κρατούσε ένα βιβλίο. Δεν ήξερα ποιος ήταν, αλλά κοιτάζοντας προσεκτικά, έγραφε: «Ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος ».
«Αν και το βλέμμα του αγίου ήταν ελαφρώς προς στο πλάι, μου φάνηκε ότι κοιτούσε απευθείας τα μάτια μου. Κι όσο κι αν απομακρύνθηκα από αυτόν, τα μάτια μας συναντήθηκαν ξανά και ξανά. Ήξερα ότι υπήρχαν κάποιοι ιερείς και μοναχοί από τους προγόνους μου. Δεν πίστευα στον Θεό εκείνη την εποχή – ποτέ δεν είχα ενδιαφέρον για ανάλογα θέματα. Επιπλέον ήμουν αξιωματικός της κρατικής ασφάλειας και μια τέτοια σχέση με τον Θεό θα μπορούσε να θέσει την καριέρα μου σε κίνδυνο, οπότε η οικογένειά μου ποτέ δεν είχε συζητήσει για το θέμα αυτό.
«Κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος, ζήτησα από τους ανθρώπους που συνόδευα να μου μιλήσουν για τον Άγιο Θεόφανη.
«Ήταν ένας σπουδαίος ασκητής, σύγχρονος μας, που επέλεξε τον εγκλεισμό», μου απάντησε ένας από αυτούς και συνέχισε δίνοντας μου περισσότερες πληροφορίες για τον Αγιο.
Μετά το μεσημεριανό φαγητό, κοίταξα ξανά την εικόνα του αγίου και γνωρίζοντας κάποια πράγματα για τη ζωή του, φαντάστηκα ότι οι θρησκευόμενοι πρόγονοί μου θα μπορούσαν να του μοιάζουν. Θα ήταν ενδιαφέρον να δω τα πρόσωπά τους. Η γιαγιά μου είχε διασώσει κάποιες παλιές, προ-επαναστατικές φωτογραφίες για τις οποίες κάτι θα ήξερε η μητέρα μου.
Το βράδυ, αφού επέστρεψα σπίτι, τηλεφώνησα στους γονείς μου. Άρχισα να ρωτώ τη μητέρα μου για τους προγόνους μας που ήταν ιερείς πριν από την επανάσταση και ζήτησα να δω φωτογραφίες.
« Είμαι έκπληκτη», απάντησε η μαμά μου. «Ποτέ δεν νοιάστηκες για τους προγόνους μας πριν, και σήμερα ξαφνικά ρωτάς γι αυτούς. Τι συμβαίνει;»
Της μίλησα για τη Λαύρα και την επιμονή μου να κοιτάζω όλη την ημέρα την εικόνα του Αγίου Θεοφάνη γεγονός που με οδήγησε να μάθω περισσότερα για τους προγόνους μας. Εκείνη με παρακολουθούσε σιωπηλή.
»Μαμά, γιατί δεν λες κάτι; Με ακούς?», την ρώτησα
«Σ’ ακούω», είπε η μητέρα μου…, «και δεν μπορώ να το πιστέψω, επειδή εσύ, γιέ μου, είσαι ανιψιός του Αγίου Θεοφάνη του Έγκλειστου. Φαίνεται ότι ο ιερός πρόγονος μας σε βρήκε μόνος του και σε κοιτούσε στα μάτια όλη μέρα! ».
Η αποκάλυψη της εκπληκτικής ιστορίας έγινε, όπως προαναφέρθηκε, από τον π. Αλέξανδρο Dyachenko.
dogma.gr
