Ένας τρόπος πολέμου της άποψης ,είναι η δημιουργία μιάς αβεβαιότητας στη βάση αυτής ακριβώς της άποψης.
Δηλαδή “σκέφτεσαι” ότι ο Θεός μας έστειλε τον κορωναϊό γιά τιμωρία; Όχι μας τον έστειλε γιά νουθεσία. Γιαυτό να κάνετε ό,τι σας λένε.
Έτσι λέγει ο καλός φίλος Γ.Μ στο δημοσίευμά του ¨διά Χριστόν σαλός“. Σέβομαι την άποψή του αλλά διαφωνώ όχι αυθαίρευτα. Και το λέω διότι Αυτό ίσως μπορεί να να είναι μία φυσιολογική πορεία του φαινόμενου της ζωής. Ο κορωναϊός όμως είναι; Ή είναι όργανο της σιωπηλής συμμορίας των ΝΕΟΤΑΞΙΤΩΝ; Ή μήπως δεν υπάρχει και ΝΕΑ ΤΑΞΗ, η οποία έχει αυτοπαρουσιαστεί μάλιστα, με στόμφο και έπαρση;
Βέβαια το παράδειγμα του Ιωσήφ δεν ξέρω τι κατάληξη θα είχε αν ο Ιωσήφ βολικά ισχυρίζονταν “τι να κάνω ένας σκλάβος είμαι επειδή ο Θεός μου έτσι το θέλησε”!
Συγγνώμη αδελφέ μου αλλά ο Θεός δεν σε κάνει χωρίς γνώση, χωρίς θέληση. Σε κάνει με γνώση και θέληση που μπορεί να εναντιωθεί σε κάθε “εξουσία του αιώνος τούτου”. Και αυτό όχι επειδή το δέχεσαι μεμψίμοιρα, αλλά επειδή το επειδή κατανοείς την συγκυρία και την ευθύνη της μαρτυρίας. Η μαρτυρία στους αιώνες βρήκε πολλούς τρόπους έκφρασης.
Ας μη λοιδορούνται υποκριτικά ή όχι όποιοι στηρίζουν την αντίδρασή τους στη διάθεση ομολογίας τους.
Διότι αμάρτυρος θα μείνει η ΠΙΣΤΗ; Μη γένοιτο.
ΚΩΝ/ΝΟΣ Μ
