Οι άνθρωποι που αμφισβητούν την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή στην Αυστραλία θεωρούνται πλέον «ψυχικά άρρωστοι», δήλωσε μια ομάδα ψυχολόγων ερευνητών.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Sunshine Coast προσπάθησαν να εξηγήσουν γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να αρνούνται αυτό που αποκαλούν «την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής, τις αιτίες, τις επιπτώσεις της και την ανάγκη για μετριαστική δράση».
Το Thenewamerican.com αναφέρει: Fraser, Patrick Nunn και Rachael Sharman – έθεσαν ως στόχο να ανακαλύψουν γιατί οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής σκέφτονται με τον τρόπο που σκέφτονται, πέρα από αυτό που αποκαλούν “κοινωνικο-δημογραφικούς και αξιακούς παράγοντες”. Αντ’ αυτού, η μελέτη πρότεινε να εξεταστούν οι ψυχολογικοί παράγοντες που εμπλέκονται στον σκεπτικισμό για την κλιματική αλλαγή. Η μελέτη ρώτησε 390 Αυστραλούς συμμετέχοντες γιατί αρνούνται να πιστέψουν την αφήγηση περί κλιματικής αλλαγής.
“Αυτή η μελέτη μεικτών μεθόδων διερεύνησε κατά πόσον οι πιο εύπλαστοι ψυχολογικοί παράγοντες: η θέση ελέγχου, το στυλ επεξεργασίας πληροφοριών και η αντι-ανακλαστικότητα, προέβλεπαν τον σκεπτικισμό για την κλιματική αλλαγή πέρα και πάνω από τους κοινωνικο-δημογραφικούς και αξιακούς παράγοντες”, δηλώνει η περίληψη της μελέτης.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής ήταν ένοχοι για τη χρήση “νοητικής γυμναστικής” προκειμένου να αρνηθούν αυτό που αποκάλεσαν “τη σχεδόν καθολική συμφωνία μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με την πραγματικότητα και τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής”.
Σχεδόν καθολική; Αλήθεια; Τι γίνεται με τους 1.100 επιστήμονες -μεταξύ των οποίων και ένας νομπελίστας- οι οποίοι υπέγραψαν πρόσφατα μια δήλωση που διακηρύσσει ότι “δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη για το κλίμα”; Μεταξύ αυτών των επιστημόνων υπήρχαν 134 υπογράφοντες από την Αυστραλία, το ίδιο έθνος από το οποίο προέρχονταν και οι συμμετέχοντες στην έρευνα.
Οι ερευνητές βρήκαν ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα: Εκείνοι που πραγματικά μελετούν ένα θέμα αντί να βασίζονται τυφλά στην κυβερνητική προπαγάνδα ήταν στην πραγματικότητα πιο πιθανό να είναι επιφυλακτικοί απέναντι στη λεγόμενη κλιματική αλλαγή.
“Σε αντίθεση με τις προβλέψεις μας, οι άνθρωποι με υψηλές αναλυτικές ικανότητες ήταν ακόμη πιο πιθανό να είναι σκεπτικιστές σε αυτό το θέμα”, δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης Nunn και Sharman σε ένα άρθρο για το The Conversation.
Φανταστείτε το – οι άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο και κόπο για να μελετήσουν το θέμα της κλιματικής αλλαγής έχουν μια τάση προς τον σκεπτικισμό.
Επίσης, κατά την άποψη της μελέτης, οι άνθρωποι που εκτιμούν την ατομική ελευθερία έχουν λιγότερη τάση να πιστεύουν στην ιδέα μιας ολοκληρωμένης κλιματικής κρίσης.
“Όσοι έχουν ισχυρότερη ατομικιστική κοσμοθεωρία -προτεραιότητά τους είναι η ατομική αυτονομία σε αντίθεση με μια πιο κολεκτιβιστική κοσμοθεωρία- ήταν πιο επιφυλακτικοί ως προς την πρόκληση κλιματικής αλλαγής από τον άνθρωπο”, δήλωσαν οι συγγραφείς.
Ή, με άλλα λόγια, οι άνθρωποι που τείνουν λιγότερο προς τον κομμουνισμό και την παγκοσμιοποίηση είναι επίσης λιγότερο πιθανό να καταπιούν το αφήγημα της κλιματικής έκτακτης ανάγκης.
Μεταξύ των άλλων ευρημάτων της μελέτης:
Οι ηλικιωμένοι ήταν πιο πιθανό να είναι σκεπτικιστές ως προς την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής.
Έτσι, οι ηλικιωμένοι άνθρωποι, που είναι παγιωμένοι στις συνήθειές τους και δεν μπορούν να αλλάξουν γνώμη, αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του λόγου για τον οποίο η λεγόμενη δράση για το κλίμα αργεί τόσο πολύ να ξεκινήσει.
Οι συντηρητικοί ήταν πιο πιθανό να είναι σκεπτικιστές όσον αφορά την πραγματικότητα, τα αίτια και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Έτσι, οι συντηρητικοί, κατά την άποψη των ερευνητών, είναι απλώς ανίκανοι να δουν την “πραγματικότητα” της κλιματικής αλλαγής.
Οι χαμηλότερες περιβαλλοντικές αξίες συνδέονταν στενά με όλους τους τύπους σκεπτικισμού.
Έτσι, οι ηλικιωμένοι και οι συντηρητικοί απλά νοιάζονται λιγότερο για το περιβάλλον, σύμφωνα με τη μελέτη.
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τους ερευνητές, μια ορισμένη αφέλεια των πολιτών είναι χρήσιμη κατά την πώληση του αφηγήματος της κλιματικής κρίσης.
Οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν σωστά ότι οι ίδιοι οι υστερικοί του κλίματος μπορεί να φέρουν μέρος της ευθύνης για τον σκεπτικισμό. Για παράδειγμα, η πρακτική της κοινότητας της κλιματικής αλλαγής να κάνει προβλέψεις που είναι παρατηρήσιμα λανθασμένες οδηγεί στον σκεπτικισμό.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι σκεπτικιστές γνωρίζουν ότι “οι προβλέψεις δεν γίνονται πραγματικότητα [και δίνουν] εξηγήσεις όπως “βλέποντας τις προβλέψεις των κινδυνολόγων για την κλιματική αλλαγή να είναι εντελώς λανθασμένες””. Φυσικά, αυτό προσδίδει αξιοπιστία στον σκεπτικισμό.
Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι οι αμφιβολίες αυτές έχουν προκύψει επειδή οι σκεπτικιστές έχουν μια “βασική παρανόηση” των κλιματικών προβλέψεων που βασίζονται σε μοντέλα. Μήπως αυτή η “παρανόηση” οφείλεται στο γεγονός ότι τα εν λόγω κλιματικά μοντέλα δεν προορίζονταν ποτέ για εργαλείο πρόβλεψης;
Ο Άντριου Μπολτ του Sky News επισήμανε ότι η μελέτη ήταν μια προσπάθεια να χαρακτηριστεί ο σκεπτικισμός για την κλιματική αλλαγή ως ψυχική κατάσταση. Αντιμετώπισε τη μελέτη με πολύ γλαφυρό τρόπο:
Αλλά αναρωτιέμαι, πρέπει να ομολογήσω, γιατί οι άνθρωποι με υψηλές αναλυτικές ικανότητες, οι άνθρωποι που είναι σπουδαίοι στην ανάλυση των πραγμάτων, είναι πιο επιφυλακτικοί απέναντι στους κήρυκες της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Απλώς λυπάμαι που ο Sharman δεν ανέλυσε πραγματικά αυτό το κομμάτι, γιατί εκτιμώ ότι η απάντηση θα ήταν συναρπαστική.
Και ο Μπολτ έχει δίκιο. Αν και η μελέτη δεν βγαίνει κατευθείαν και λέει ότι οι σκεπτικιστές της “κλιματικής έκτακτης ανάγκης” έχουν κάποιου είδους ψυχική κατάσταση, η ίδια η ύπαρξη της μελέτης και τα αμφίβολα συμπεράσματά της έχουν σκοπό να φυτέψουν τον σπόρο ότι, ίσως, οι άνθρωποι που θα καθυστερούσαν να καταστρέψουν την παγκόσμια οικονομία και τα συστήματα ενέργειας για να καταπολεμήσουν αυτή τη λεγόμενη κλιματική κρίση να πάσχουν απλώς από κάποιου είδους παραληρητική σκέψη.
Έτσι, παρά τη διαπίστωση της ίδιας της μελέτης ότι οι άνθρωποι με “υψηλές αναλυτικές ικανότητες είχαν ακόμη περισσότερες πιθανότητες να είναι σκεπτικιστές για” την κλιματική αλλαγή, οι συγγραφείς της μελέτης θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν απειλή για τη Γη.
