Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Η είδηση είναι χειρότερη από μια θανατική ποινή.
Ο Τραμπ συναντά τον Πούτιν στη Βουδαπέστη. Φιλοξενούνται από τον Όρμπαν, για να συζητήσουν για την… ειρήνη στην Ουκρανία.
Και η Ευρώπη, ή μάλλον, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεθωριασμένη, διαλύεται. Σαν ένα χλωμό φάντασμα στην ανατολή του ηλίου.
Ανεξάρτητα από το ποιο μπορεί να είναι (ή όχι) το αποτέλεσμα αυτής της συνόδου κορυφής, ένα πράγμα είναι σίγουρο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποκλείστηκε μόνο από τη συνάντηση. Απέδειξε τη ματαιότητά & την ανικανότητά της. Και ένα μέλλον που σίγουρα δεν θα είναι ρόδινο. Αν και δεν είναι σίγουρο ότι έχει μέλλον.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μετράει πλέον στη διεθνή σκηνή.
Ακόμα χειρότερα, ουσιαστικά δεν υφίσταται πια.
Ο Τραμπ, ο μισητός Αμερικανός Πρόεδρος, προχωρά πλέον διαπραγματευόμενος απευθείας με τα μεμονωμένα κράτη. Και βρίσκει άμεση υποστήριξη στον Ούγγρο Όρμπαν. Ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, δήλωσε πρόσφατα την πρόθεσή του να μην ενταχθεί στο ευρώ. Διότι θα ήταν παράλογο να αναλάβει κανείς την ευθύνη να εισέλθει σε ένα νόμισμα που έχει πλέον αποτύχει. Και βρίσκεται σε διαδικασία εκκαθάρισης.
Ο Τραμπ διαπραγματεύεται απευθείας με τον Πούτιν. Το αποτέλεσμα βέβαια, είναι αδύνατο να προβλεφθεί, προς το παρόν. Το χάσμα μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας είναι τεράστιο.
Παρ’ όλα αυτά, συναντιούνται και διαπραγματεύονται. Χθες στην Αλάσκα, αύριο στη Βουδαπέστη.
Οι ντιρεκτίβες της ΕΕ, η εντολή να συλληφθεί ο Πούτιν, ο πόλεμος στην Ουκρανία μέχρι και τον τελευταίο ζωντανό Ουκρανό, η κλιμάκωση της σύγκρουσης σε σημείο να ξεσπάσει πυρηνικός όλεθρος, είναι αυτό που είναι:
Ένα άσκοπο, μάταιο παραλήρημα μιας ολιγαρχίας υποταγμένης σε συμφέροντα που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τους λαούς της Ευρώπης.
Και ο Όρμπαν το είπε ξεκάθαρα. Το ίδιο και ο Σλοβάκος Φιτσο. Και άλλοι, στην Κροατία, τη Σλοβενία, τη Βουλγαρία… που ακολουθούν τα βήματά του.
Όχι μόνο στην Ανατολή… η διαφωνία της Ισπανίας γίνεται όλο και πιο εμφανής κάθε μέρα. Διευρύνεται, από τη σαφή θέση που πήρε για την Παλαιστίνη, και αποστασιοποιείται από τις μεγάλες διεθνείς κρίσεις.
Ο Μακρόν, ο Μερζ και οι υπόλοιποι της γνωστής παρεούλας, συνεχίζουν να προσποιούνται ότι η Ένωση είναι πραγματικά ενωμένη.
Η Φον Ντερ Λάιεν φλυαρεί σαν να είναι πραγματική αρχηγός κάποιου ανύπαρκτου κράτους. Και ότι θα μπορούσε να αποφασίσει ακόμη και για την τύχη όλου του κόσμου κηρύσσοντας πόλεμο στη Μόσχα. Αλλά αυτά είναι απλώς παραληρήματα, άνευ ουσίας.
Η Ενωμένη Ευρώπη δεν υπάρχει πια… Και, ίσως, δεν υπήρξε ποτέ πραγματικά, παρά μόνο ως μια τρελή καταστροφική νομισματική ένωση. Η οποία κατέστρεψε πολλές χώρες, πρώτα απ’ όλα την Ιταλία. Και πλούτισε λίγους ημέτερους. Το τελευταία διάστημα, ωστόσο, και η Γερμανία βιώνει τις ωδίνες μιας οικονομικής κρίσης. Αναπόφευκτης και μη αναστρέψιμης.
Η Γαλλία, η οποία για πολύ καιρό ζούσε πέρα από τις οικονομικές δυνατότητές της, βυθίζεται τώρα στο εσωτερικό χάος. Έχουν ξεσπάσει ταραχές στους δρόμους και τα προάστια της ελέγχονται πλέον από εγκληματικές συμμορίες και, πάνω απ’ όλα, από ριζοσπάστες Ισλαμιστές. Ο Μακρόν, με όλη την ανόητη αλαζονεία του, δεν μπορεί καν να σχηματίσει κυβέρνηση.
Ο Τραμπ απλώς το παραδέχτηκε. Σπάζοντας το πέπλο της υποκριτικής σιωπής που κάλυπτε την κατάσταση. Την πραγματικότητα των πραγμάτων.
Συναλλάσσεται απευθείας με τον Πούτιν. Και ο Όρμπαν τους φιλοξενεί.
Αυτά είναι τα γεγονότα.
Τα υπόλοιπα είναι μόνο κούφιες, κενές κουβέντες & φληναφήματα
