Σε λίγες μέρες, στις 27 Νοεμβρίου 2015 αναμένεται να ξεκινήσει η εκδίκαση της κορυφαίας υπόθεσης που αφορά στο λεγόμενο «σκάνδαλο των σκανδάλων», με συνολικά 64 κατηγορούμενους, οι οποίοι βαρύνονται με σωρεία κακουργηματικών πράξεων.

Μόνο που κανένας από τους «πρωταγωνιστές» αυτής της δίκης δεν είναι πολιτικός.

Το μεγαλύτερο βάρος των κατηγοριών θα σηκώσει ο Τσουκάτος για το ένα εκατομμύριο που μπήκαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ κι από εκεί και πέρα «όλα καλά, όλα ανθηρά»…

Η δίκη των υπευθύνων για την υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens συνοδεύεται προτού καν αρχίσει ακόμη με τόνους ολόκληρους από χαρτί και μελάνι και χιλιάδες σελίδες δικογραφίας, όπου περιγράφονται τα «αμαρτωλά» δρομολόγια των χρημάτων, δηλαδή οι μίζες του γερμανικού «κολοσσού» προς την Ελλάδα.

Όμως αυτή η «δίκη του αιώνα» κρύβει απύθμενη υποκρισία: κανένας – ή σχεδόν κανένας – πολιτικός δεν πρόκειται να καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, ώστε να λογοδοτήσει για τα όσα αφορούν στο μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο των τελευταίων 30 χρόνων.

Σημειώνεται, εξάλλου, ότι από τους 64 κατηγορούμενους οι 15 είναι Γερμανοί, πρώην στελέχη της εταιρείας και μεταξύ αυτών βρίσκεται και ο πρώην επικεφαλής της Siemens Χάινριχ φον Πίρερ, ο οποίος ακόμα και σήμερα φέρεται να διατηρεί στενές σχέσεις με τον στενό πολιτικό πυρήνα της γερμανικής κυβέρνησης.

Ο μεγάλος απών και ο αυτόχειρας

Τη στιγμή, όμως, που οι 64 κατηγορούμενοι ετοιμάζονται να βρεθούν στο «σκαμνί», δύο πρόσωπα που γνώριζαν πολλά για την υπόθεση δεν θα παραβρεθούν ποτέ στη δίκη του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων: Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος και ο Χάιντς-Γιοακίμ Νόιμπεργκερ.

Ο Χριστοφοράκος, σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα κατοικοεδρεύει στο Μόναχο. Είναι, κατά πολλούς, ο άνθρωπος-κλειδί που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα. Το άλλοτε ισχυρό στέλεχος της Siemens κατέχει σημαντικές πληροφορίες για τις υπόγειες διαδρομές του χρήματος από και προς την Ελλάδα και σίγουρα θα είχε πολλά να πει, αν βεβαίως δεν είχε φροντίσει να εξαφανιστεί από την χώρα με σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο.

Μάλιστα, κατόρθωσε να γλιτώσει από τρία ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης, ενώ παρά τη σύμφωνη γνώμη του Εφετείου του Μονάχου για έκδοσή του στην Ελλάδα, τελικά το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε τα αιτήματα της έκδοσης ως αντισυνταγματικά.

Παράλληλα, σημειώνεται ότι όλα τα αδικήματα που τον βάρυναν από πλευράς γερμανικής δικαιοσύνης είχαν ήδη παραγραφεί, κατόπιν απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βαμβέργης στις Νοεμβρίου 2009.

Ο 60χρονος επιχειρηματίας, μάλιστα, κατά την εξέτασή του από Έλληνες βουλευτές (μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής) στις 27 Οκτωβρίου 2010 ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δωροδοκήσει κόμματα και πολιτικούς, καθώς και ότι δεν είχε ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις με πολιτικά πρόσωπα.

Ακόμη και σήμερα παραμένει απορίας άξιον γιατί οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις δεν κίνησαν εκ νέου τις δέουσες διαδικασίες για την κλήτευσή του ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης.

Ο δεύτερος μεγάλος απών από τη δίκη της 27ης Νοεμβρίου είναι ο πρώην οικονομικός διευθυντής της Siemens Χάιντς-Γιοακίμ Νόιμπεργκερ. Ο άλλοτε επίσης ισχυρός άνδρας του γερμανικού «κολοσσού» είχε βρεθεί νεκρός στις 5 Φεβρουαρίου 2015, όταν έπεσε με το αυτοκίνητό του από γέφυρα στο Μόναχο.

Με πλούσια θητεία κι εμπειρία στην JP Morgan, ο Νόιμπεργκερ έγινε ο οικονομικός «τσάρος» της Siemens το 1998, αλλά το 2006 παραιτήθηκε στη σκιά του πολύκροτου σκανδάλου με τα «μαύρα ταμεία» και τις δωροδοκίες. Δεν παραδέχτηκε ποτέ την ενοχή του, ενώ το 2012 προσήλθε σε δίκη, κατά την οποία του επιβλήθηκε πρόστιμο 15 εκατομμυρίων ευρώ για παράβαση καθήκοντος, απόφαση για την οποία άσκησε έφεση. Μόλις πέρυσι το 2014, είχε καταλήξει σε συμβιβασμό με την εταιρεία, καταβάλλοντας 2,5 εκατ. ευρώ στην εταιρεία.