του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου
Είδα ένα ντοκιμαντέρ στο Netflix που με προβλημάτισε. Αφορούσε την δολοφονία μιας 39χρονης Γαλλίδας, της Σοφί, στην νοτιοδυτική Ιρλανδία στις 22 Δεκεμβρίου 1996. Η δολοφονία περιέχει έντονες δαιμονικές επιδράσεις οι οποίες διέφυγαν της προσοχής του Netflix, αλλά δεν μπορούν να διαφύγουν από την προσοχή ενός Ορθόδοξου Χριστιανού.
Η Σοφί ζούσε στο Παρίσι και είχε παντρευτεί με κάποιον αλλά μόλις γέννησε ένα αγόρι χώρισαν. Μετά λίγα χρόνια παντρεύτηκε έναν διάσημο παραγωγό ταινιών στην Γαλλία, με αποτέλεσμα να βρίσκεται συχνά σε κοσμικά περιβάλλοντα, πράγμα που δεν της άρεσε. Ήταν καλλιτεχνική φύση, ποιήτρια, συγγραφέας και της άρεσε η μοναξιά και η ζωή στη φύση. Ο άντρας της όσο χαμογελαστός και γλυκός ήταν μπροστά στις κάμερες, τόσο πικρός και προβληματικός ήταν στο σπίτι τους.
Έτσι η Σοφί βρήκε στην νοτιοδυτική Ιρλανδία δίπλα στις ακτές του Ατλαντικού ωκεανού ένα ήσυχο σπίτι και το αγόρασε για να πηγαίνει να ηρεμεί. Σ’ εκείνη την περιοχή τα σπίτια ήταν αραιά μεταξύ τους και πολλά τα είχαν αγοράσει και έμεναν ξένοι, όπως η Σοφί. Το σπίτι όμως της Σοφί ήταν μακριά από τα υπόλοιπα σπίτια δηλαδή ήταν αρκετά ερημικό και οι γείτονες απορούσαν πως μπορούσε και έμενε σε τόση ερημιά, μια γυναίκα μόνη της.
Ανάμεσα στα γειτονικά σπίτια έμενε και κάποιος που ήταν δημοσιογράφος και ποιητής, αλλά είχε προβληματική συμπεριφορά και γενικά τον απέφευγαν όλοι. Συζούσε με μια χωρισμένη γυναίκα στην οποία φερόταν πολύ βίαια και συχνά την έβλεπαν οι γείτονες με πληγές στο πρόσωπο. Αυτή όμως δεν έλεγε να τον αφήσει, ποιος ξέρει γιατί. Τα ποιήματα που έγραφε ήταν ακαταλαβίστικα, όταν είχε πανσέληνο είχε περίεργη συμπεριφορά, κάποιες φορές τα βράδια τον άκουγαν να ουρλιάζει προς το φεγγάρι. Μόνο απ’ αυτά μπορώ να συμπεράνω από την εμπειρία μου ως Ορθόδοξος Χριστιανός, αν δεν ήταν δαιμονισμένος, οπωσδήποτε δεχόταν ισχυρές δαιμονικές επιδράσεις.
Με την Σοφί είχαν επικοινωνία και κουβέντιαζαν για καλλιτεχνικά θέματα, αν και στις ανακρίσεις βεβαίωνε πως δεν την γνώρισε καθόλου, ότι μόνο από μακριά μια φορά την είδε. Στις 20 Δεκεμβρίου 1996 και ενώ η Σοφί ετοιμαζόταν στο Παρίσι για να πάει στην Ιρλανδία, βρέθηκε δεν ξέρω πως στο σπίτι τους κάποιο μέντιουμ και της έκανε χειρομαντεία. Το μέντιουμ λοιπόν τής είπε ότι μετά από δυο μέρες θα πεθάνει. Φυσικά οι δικοί της επέμεναν να μην πάει στην Ιρλανδία, αλλά η Σοφί δεν πείστηκε, πήγε και πραγματικά μετά από δυο μέρες, στις 22 Δεκεμβρίου 1996, δολοφονήθηκε.
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία γνωρίζουμε πως τα μέντιουμ ενεργούν με την βοήθεια των δαιμόνων. Ο διάβολος όμως δεν γνωρίζει τι θα γίνει το επόμενο λεπτό, το μέλλον μόνο ο Θεός το γνωρίζει. Άρα πως έγινε και βρήκε ο διάβολος ότι θα πεθάνει σε δυο μέρες ; Η απάντηση είναι ότι απλώς την δολοφονία την προκάλεσε ο ίδιος ο διάβολος.
Το μοιραίο απόγευμα στην Ιρλανδία η Σοφί έκανε μια βόλτα σε κάτι πύργους εκεί στην ερημιά της και κάπου είδε ένα άσπρο φάντασμα και τρόμαξε. Οι ντόπιοι πίστευαν πως όποιος δει αυτό το φάντασμα το ίδιο βράδυ θα πεθάνει. Αν τόλεγε σ’ αυτούς θα τής έλεγαν να μην μείνει σπίτι της το βράδυ. Η Σοφί όμως το είπε σε κάτι ξένους που έμεναν σε γειτονικό σπίτι και δεν γνώριζαν την παράδοση με το φάντασμα. Ξέρω στην Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια φαντάσματα.
Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι κι αυτό ήταν κάτι σατανικό και δεν έχουμε τέτοια στην Ελλάδα επειδή σε κάθε πόλη και χωριό γίνονται Ορθόδοξες Θείες Λειτουργίες. Έλεγε ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου πως στο Καμερούν στην Αφρική έκαμναν παράπονα οι μάγοι επειδή όταν τελούσαν την Θεία Λειτουργία δεν έπιαναν τα μαγικά τους κι ας βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση.
Η Σοφί όμως πήγε στο σπίτι της. Ο γείτονας με τις δαιμονικές επιδράσεις έπεσε να κοιμηθεί με την γυναίκα του, σηκώθηκε κάποια στιγμή τα μεσάνυχτα, πήγε στο σπίτι τής Σοφί, την φώναξε έξω κι εκεί στον φράκτη δίπλα σε κάτι βάτα με αγκάθια με μία πέτρα την σκότωσε. Η Σοφί αντιστάθηκε και τον γρατζούνισε στο μέτωπο και ακόμα ο δολοφόνος γρατζουνίστηκε από τα αγκάθια. Δεν ξέρουμε αν προσπάθησε να την βιάσει κι έγιναν όλα αυτά , πάντως η Σοφί δεν είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση.
Και μετά άρχισε η ανικανότητα της Ιρλανδικής αστυνομίας και οι «ιδιορρυθμίες» της Ιρλανδικής Δικαιοσύνης. Η αστυνομία δεν κράτησε τον χώρο του εγκλήματος ανέπαφο, επέτρεψε να πηγαινοέρχονται ένα σωρό κόσμος, δεν πήραν δείγματα από το αίμα στον φράκτη, για να ενεργήσουν έπρεπε να δώσει εντολή η Εισαγγελία. Δηλαδή κοντολογίς, οι αστυνομικοί μάζευαν στοιχεία, τα παρουσίαζαν στην Εισαγγελία και η Εισαγγελία χωρίς να έχει δει κανέναν και τίποτα έδινε εντολές πώς να ενεργήσει η αστυνομία. Πω, πω, τι εξυπνάδα !
Η Δικαστές δεν αποδέχτηκαν καταγγελίες κατοίκων στους οποίος ο δολοφόνος σε στιγμές ειλικρίνειας ομολόγησε την δολοφονία, επειδή οι καημένοι από το σοκ που έπαθαν καθυστέρησαν να το καταθέσουν στην αστυνομία ! Μια γυναίκα η οποία για χρόνια κατέθετε ότι τον είδε κοντά στο σπίτι τής Σοφί το βράδυ της δολοφονίας και η οποία μετά από απειλές του δολοφόνου απέσυρε την ομολογία της, οι Δικαστές αποδέχτηκαν την δεύτερη κατάθεση ως αληθινή.
Τελικά το 2019 ο γιός τής Σοφί πέτυχε να περάσουν όλα τα αρχεία στην Γαλλική Δικαιοσύνη και να γίνει η δίκη στο Παρίσι ερήμην του δολοφόνου. Κατέθεσαν πάλι όλοι οι μάρτυρες από την γειτονιά της Σοφί στην Ιρλανδία. Το Γαλλικό δικαστήριο τον καταδίκασε σε 25 χρόνια φυλακή και ζήτησε την έκδοσή του από την Ιρλανδία. Η Ιρλανδική Δικαιοσύνη αρνήθηκε να τον εκδώσει και ο δολοφόνος ακόμα γυρίζει γέρος πια, ελεύθερος και μόνος, επειδή τον εγκατέλειψε και η γυναίκα του και τον αποφεύγουν όλοι.
Δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι που έχουν εγκληματήσει δεν γνωρίζουν, όπως κάποιοι υψηλά ιστάμενοι δικοί μας που έχουν ευθύνες για το έγκλημα στα Τέμπη, πως τους συμφέρει να πάρουν όσο γίνεται μεγαλύτερη τιμωρία από την ανθρώπινη Δικαιοσύνη, παρά να μείνει να τιμωρηθούν μόνο από τον Θεό. Προτιμότερη η κόλαση εδώ παρά στην αιωνιότητα, πιστεύουμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
