Μια είδηση που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στη Γεωργία, έρχεται να συμπληρώσει το κομμάτι του πάζλ για το σχέδιο άλωσης των ορθόδοξων χωρών από τη woke ατζέντα. Ένα σχέδιο ζοφερό, στο οποίο δυστυχώς ενέδωσε η Ελλάδα, ως πρώτο (και μοναδικό μέχρι στιγμής) προπύργιο της Ορθοδοξίας που παραδόθηκε στη θεσμοθέτηση της διαστροφής, ψηφίζοντας τον γάμο των ομόφυλων και τις υιοθεσίες.
Εκπρόσωπος του Πατριαρχείου της Γεωργίας αποκάλυψε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ζητήσει από τη διοίκηση της Εκκλησίας να συμβάλει στην προώθηση των γάμων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, προκειμένου η Γεωργία να συμβαδίσει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα ως απαιτούμενο για την ένταξη της στην ΕΕ.
Πιο συγκεκριμένα, το 2023 η (τότε) υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου και νυν Επίτροπος Ισότητας της ΕΕ, Χάτζα Λαμπίμπ, είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στο Πατριαρχείο Γεωργίας, προκειμένου να συζητηθεί ο ρόλος που διαδραματίζει η Εκκλησία στην κοινωνία της Γεωργίας, καθώς και η προοπτική ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με τις τωρινές αποκαλύψεις του Πατριαρχείου, η Λαμπίμπ ξεκίνησε να ρωτά «περίεργα και ανήκουστα πράγματα», λέγοντας ότι το Πατριαρχείο έχει αρκετή επιρροή στη Γεωργιανή κοινωνία, που όμως υστερεί πολύ σε σχέση με τις… τάσεις του 21ου αιώνα. Η Βελγίδα τόνισε απογοητευμένη ότι οι γάμοι μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου θεωρούνται ακόμα απαράδεκτοι για τους Γεωργιανούς και ζήτησε από την Εκκλησία να βοηθήσει στη διάδοση αυτής της… «προόδου». Η αντίδραση του Πατριαρχείου της Γεωργίας, μόνο ικανοποιημένη δεν άφησε τη Χάτζα Λαμπίμπ και έτσι τα επόμενα τρία χρόνια ούτε ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος δεν ξαναπάτησε το πόδι του στο Πατριαρχείο.
Η… εκδίκηση του Ευρωκοινοβουλίου
Μέχρι που ήρθε ο Ιούνιος του παρόντος έτους, όταν η Λιθουανή ευρωβουλευτής, Ράσα Γιουκνεβιτσιένε, κατέθεσε μια πρόταση ψηφίσματος που εγκρίθηκε από το ευρωκοινοβούλιο. Τι αφορούσε αυτή; Συκοφαντικές αιχμές κατά της Γεωργιανής Εκκλησίας, παρουσιάζοντας την ως υποχείριο της Ρωσίας που παρασύρει τη χώρα σε «αυταρχικές» και «αντιευρωπαϊκές» πολιτικές. Το ευρωκοινοβούλιο αφιέρωσε ένα σεβαστό μέρος της χριστιανοφοβικής (ή πιο σωστά ορθοδοξο-φοβικής) μανίας του για να καταδικάσει τον Γεωργιανό νόμο «περί οικογενειακών αξιών και προστασίας των ανηλίκων», έναν νόμο που απαγορεύει την gay προπαγάνδα στα σχολεία και την τηλεόραση, απαγορεύει τις παρελάσεις Pride και τις διαδικασίες φυλομετάβασης.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι Ευρωβαρόνοι της woke συντεχνίας, την είχαν «φυλαγμένη» στη Γεωργιανή Εκκλησία από το 2023 που η Βελγίδα έφυγε με χαμηλωμένο κεφάλι. Χρησιμοποιώντας την κλασσική ταμπέλα του «Ρωσόφιλου» που κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε και στην Ελλάδα εναντίον όσων αντιδρούσαν για τους gay γάμους. Θυμηθείτε ότι ο τότε υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Δημήτρης Καιρίδης, είχε πει ότι ο γάμος των ΛΟΑΤΚΙ ήταν… γεωστρατηγικής σημασίας αντίσταση στη Ρωσία και το Πατριαρχείο της.
Προφανώς οι Ευρωβαρόνοι θεώρησαν ότι αφού αυτή η τακτική προπαγάνδας αποδείχθηκε χρήσιμη στην άλωση της Ελλάδας, θα φέρει αποτέλεσμα και για την άλωση της Γεωργίας. Έλα όμως που στη Γεωργία κυβέρνηση και Εκκλησία απέκρουσαν ενωμένοι τις ραδιουργίες των Βρυξελλών. Ξεμπρόστιασαν τους ωμούς εκβιασμούς της ΕΕ, την ώρα που στην Ελλάδα μάθαμε – ένα χρόνο μετά την ψήφιση του αίσχους – ότι ο γάμος των ομόφυλων ήταν ντιρεκτίβα της κυβέρνησης… «Μπαϊντενόπουλου».
Η δικτατορία της μειοψηφίας «πρέπει» να επιβληθεί σε όλες τις ορθόδοξες χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και φαίνεται ότι η Γεωργία είναι ο επόμενος στόχος. Η λαϊκή βούληση μιας κυρίαρχης χώρας είναι εντελώς αδιάφορη στα αρπακτικά των Βρυξελλών.
«Δεν τους ενδιαφέρει η διάθεση της κοινωνίας»
Ο εκπρόσωπος του Γεωργιανού Πατριαρχείου, Πρωτοπρεσβύτερος π. Ανδρέας Τζαγμάιτζε, τα είπε όλα: «Δεν τους ενδιαφέρει η διάθεση της κοινωνίας μας σχετικά με την ατζέντα των ΛΟΑΤΚΙ+. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν τους ενδιαφέρει. Το γεγονός ότι είμαστε αφοσιωμένοι στις οικογενειακές αξίες, ότι η εκκλησία αγωνίζεται γι’ αυτό, ότι λέμε ότι η Γεωργία έχει δημογραφικό πρόβλημα και η έκτρωση είναι δολοφονία, και ούτω καθεξής, αυτό είναι απαράδεκτο για αυτήν την ιδεολογία. Επομένως, αυτό ακυρώνεται με την προσάρτηση ενός ρωσικού κλισέ. Αντί να λάβουν υπόψη τις συμβουλές μας, έχουν τη δική τους ατζέντα, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη διάθεση της κοινωνίας σε αυτό το μέρος και πιστεύουν ότι η εκκλησία είναι μόνο, ως θεσμός, αντίθετη στην πολιτική τους, ενώ στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν συστατικό μέρος της εκκλησίας».
Μας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Και στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία του κόσμου ήταν κατά του αφύσικου «γάμου», η κοινή γνώμη ποδοπατήθηκε με λύσσα. Οι πολιτικοί που προωθούσαν τον κατάπτυστο νόμο, εμφάνιζαν την Εκκλησία ως μεμονωμένο οπισθοδρομικό παράγοντα, κάνοντας πώς δεν βλέπουν ότι πίσω από την επίσημη αντίθεση της ελληνικής Ιεραρχίας, συντάσσονταν με αυτή τη γνώμη εκατομμύρια Χριστιανών ως συστατικό μέρος της Εκκλησίας.
Και μην ξεχνάμε ότι η ψήφιση του «γάμου» ήταν η μία και μοναδική ευκαιρία των κομμάτων της αντιπολίτευσης να «ρίξουν» την κυβέρνηση, κι όμως προτίμησαν να προσκυνήσουν την ατζέντα με ανίερες συμμαχίες, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ακόμα και τις κομματικές βλέψεις τους.
Η Ελλάδα έγινε «άσσος» στο μανίκι τους
Η περίπτωση της Γεωργίας φανερώνει πόση ζημιά προκάλεσε η χώρα μας στο οικουμενικό σώμα της Ορθοδοξίας και πόσο «λίγοι» σταθήκαμε απέναντι στις απαιτήσεις των καιρών. Εκείνοι αντιστέκονται σθεναρά κι εμείς ανοίξαμε διάπλατη την Κερκόπορτα ενθαρρύνοντας την πολιορκία εναντίον τους. Γίναμε ο Ιούδας που χρησιμεύει ως πρότυπο για τους φαρισαίους των Βρυξελλών. Δημιουργήσαμε «δεδικασμένο» που θα λειτουργεί ως σφυρί για την καταδίκη των ομοδόξων μας. Πόση καταισχύνη μας αναλογεί γι’ αυτό το «επίτευγμα»; Πόση μετάνοια χρειάζεται για να μας ξεπλύνει;
Τα πιράνχας των δικαιωματιστικών ΜΚΟ έχουν ξαμοληθεί στη Γεωργία για να ροκανίσουν λίγο – λίγο την εικόνα της Γεωργιανής Εκκλησίας. Γνωστή η ύπουλη και μισθοφορική δράση τους, αφού το έχουμε δει εδώ και χρόνια το έργο στην πατρίδα μας. Ξεκινούν ως «ανεξάρτητοι» φορείς και έπειτα απλώνονται σαν καρκινώματα στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις πολιτιστικές υπηρεσίες, τον έλεγχο των συνόρων, μέχρι που εγκαθίστανται ακόμα και μέσα στα υπουργεία.
Κάποτε, η πολιτική στοχοποίηση της Ορθοδοξίας αντιμετωπιζόταν ως θεωρία συνομωσίας από τους διάφορους εξυπνάκηδες του δημόσιου λόγου. Σήμερα όχι μόνο επιβεβαιώνεται περίτρανα, αλλά – όπως φαίνεται – αποτελεί και βασικότατη πολιτική της αντίχριστης Ευρώπης. Τα Πατριαρχεία πρέπει να «πέσουν», οι Εκκλησίες πρέπει να «πέσουν», καθετί ορθόδοξο πρέπει να εκφυλιστεί από τη woke «θρησκεία» και να προσανατολιστεί από τον Θεάνθρωπο στον μετάνθρωπο. Και το ελληνικό κράτος έγινε εισηγητής αυτής της εσχατολογικής πραγματικότητας…
