Κάποτε οι άνομες ενέργειες γίνονταν στο σκότος, τώρα γίνονται στο φως με πλήρη αδιαφορία για την όποια αντίθεση και άμετρο εμπαιγμό.
Μάταια προσπαθώ να αντιληφθώ, πώς ήταν η εποχή της βαρβαρότητας απ’ την οποία μας είπαν ότι βγήκε η ανθρωπότητα και εισήλθε στην εποχή του πολιτισμού και της ανθρωπιάς. Αν δεχθούμε ότι σήμερα ζούμε σε εποχή ανθρωπισμού, τότε η βαρβαρότητα πώς ήταν;
Αφορμή παίρνω από τις τελευταίες εκκλήσεις φιλανθρώπων πολιτικών και διεθνιστικών φορέων να προστατευθούν οι χιλιάδες Γιαζίντι, που βρίσκονται δούλοι στα χέρια των τζιχαντιστών, τους οποίους πλην των άλλων χρησιμοποιούν και σαν “ανθρώπινες ασπίδες”. Μόνο που, οι ίδιοι πολιτικοί και οι ίδιες οργανώσεις ενίσχυαν τις παντοειδείς ομάδες που εμφανίστηκαν για να ανατρέψουν τον δικτάτορα Άσαντ.
Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί των τρομοκρατικών ενεργειών στην Ευρώπη, αυτοί οι δήθεν ανθρωπιστές τους δημιούργησαν, επειδή τάχατες τους έπιασε ο πόνος για την διακυβέρνηση του Άσαντ που ήταν αυταρχική, και θέλησαν να την εκδημοκρατίσουν. Όπως “εκδημοκράτισαν” την Τυνησία, την Λιβύη, την Αίγυπτο με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους -ηγετικό στέλεχος των οποίων είναι ο Ερντογάν- τώρα την Συρία, παλαιότερα το Ιράκ. Το πρόσχημα για κλοπή του πλούτου των χωρών αυτών ήταν η αυταρχική διακυβέρνηση των ηγετών τους. Και μετέτρεψαν -σκοπίμως- την αυταρχική διακυβέρνηση σε φρικιαστική.
Και είναι βέβαιο, ότι οι εγκέφαλοι που συνέλαβαν το απάνθρωπο σχέδιο καταστροφής κρατών με αφόρητη δυστυχία των λαών, είναι οι ίδιοι που έφεραν τον τζιχαντισμό στην Ευρώπη. Τους εξυπηρετεί απολύτως, αφού στις δυτικές χώρες δεν μπορούν να επιτύχουν τον σκοπό τους με ρίψη βομβών. Την διάλυση των δυτικών χωρών, εκτός από το ΔΝΤ, θα την φέρουν οι εθνοτικές συγκρούσεις, που οπωσδήποτε θα συμβούν. Η δράση φέρνει αντίδραση.
Κάθε τρομοκρατική ενέργεια, στέλνει οπαδούς σε ακροδεξιούς σχηματισμούς, αυξάνει την αντιπαλότητα πληθυσμών με διαφορετικό πολιτιστικό προσανατολισμό, και δίνει την αφορμή για περισσότερα κατασταλτικά μέτρα περιορισμού της ελευθερίας των πολιτών. Όλα αυτά, δεν θα οδηγήσουν σε ομαλές εξελίξεις.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με απολύτως κυνικό τρόπο γίνεται καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου.
Όχι ότι δεν συνέβαινε πάντα, όπου οι ισχυροί επέβαλαν τις θέσεις τους, αλλά κάποτε η διπλωματία κρατούσε κάποια προσχήματα. Τώρα, ωμά και κυνικά, παραβιάζονται θεμελιώδεις κανόνες εσωτερικού και διεθνούς δικαίου, με τη σύμφωνη γνώμη αυτών που αυτοαποκαλούνται ανθρωπιστές και προοδευτικοί. Ο ψευτοανθρωπισμός είναι της μόδας και είναι επικερδής.
Για λόγους ανθρωπισμού σκοτώθηκαν χιλιάδες Σέρβοι. Ποιος ήταν ο ανθρωπισμός; Ότι έπρεπε να προστατευθούν οι Κοσοβάροι. Δεν βρέθηκε άλλος τρόπος να συμβεί αυτό, παρά μόνον ο θάνατος αθώων αμάχων Σέρβων. Και σε ποιον ανάθεσαν την υπεράσπιση των Κοσοβάρων. Σε έναν επαγγελματία εκτελεστή, τον Θάτσι, αρχηγό συμμορίας, την οποία οι ανθρωπιστές ισχυροί χρησιμοποιούσαν προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους σε διάφορες χώρες. Μετά την εκτέλεση της αποστολής του, διάσπασης της Γιουγκοσλαβίας, τον έκαναν και αρχηγό του Κοσσυφοπεδίου.
Τα ίδια και με τον Σαντάμ Χουσεΐν. Δεν διαλύθηκε το Ιράκ, μας είπαν, ούτε σκοτώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες για υφαρπαγή του πλούτου του. Όχι, όλα αυτά συνέβησαν για να προστατευθούν οι Ιρακινοί από τον αδίστακτο δικτάτορα Σαντάμ, ο οποίος όμως ήταν άνθρωπος των δυτικών Υπηρεσιών. Όπως και ο Μιλόσεβιτς, όπως και ο Μπιν Λάντεν.
Τα ίδια και με τον Μουμπάρακ της Αιγύπτου, τα ίδια και με τον Μπεν Αλί της Τυνησίας, τα ίδια και με τον Καντάφι, τώρα με τον Άσαντ. Μέχρι χθες αγκαλιές και φιλιά. Και αιφνίδια, ως εξ αποκαλύψεως, αντελήφθησαν ότι είναι στυγνοί δικτάτορες που καταπιέζουν τους λαούς τους. Δεν ήταν τόσα χρόνια δικτάτορες, αλλά έγιναν μέσα σε μια μέρα.
Επί δεκαετίες συνέτρωγαν, συνδιασκέδαζαν, μοίραζαν οι ισχυροί μ’ αυτούς τον πλούτο των χωρών τους, και μόλις κάπου διαφώνησαν ή επειδή άλλαξε το σχέδιο και από ισχυρά κατευθυνόμενα κράτη, μπαίνουμε στην εποχή των μικρών αδύναμων προτεκτοράτων με συνεχείς αναταραχές για να εξαρτώνται μόνιμα από τους ισχυρούς, τώρα λοιπόν έγιναν στυγνοί δικτάτορες.
Κάποτε οι άνομες ενέργειες γίνονταν στο σκότος, τώρα γίνονται στο φως με πλήρη αδιαφορία για την όποια αντίθεση και άμετρο εμπαιγμό της νοημοσύνης των πολιτών, όταν σκοτώνεις ανθρώπους… για το καλό τους. Όταν βρεθώ με κάποιον επαγγελλόμενο τον ανθρωπιστή ή τον προοδευτικό, φεύγω μακριά για την προστασία μου, και φυσικά με απερίγραπτη αηδία για την υποκρισία τους που οδηγεί σε απάνθρωπες, φρικαλέες συμπεριφορές.
Μακεδών
