Γράφει ο
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ
Επίτιμος Α/ΓΕΣ
Η παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία , σε συνδυασμό με τις εχθροπραξίες στην Μέση Ανατολή, απειλη καθαρά πλέον την περιφερειακή σταθερότητα στην Ευρώπη , αλλα και σε όλο τον κοσμο ,επαναφέροντας την απειλή ενός «γενικευμένου» πολέμου και τον πυρηνικό αλληλοεκβιασμο .
Είναι αναμενόμενο ότι οι παραπάνω πολεμικές συγκρούσεις και με την άμεση πλέον εμπλοκή του Ιράν ,θα επηρεάσουν η θα αναδιαταξουν συμμαχίες, συνεργασίες, συμφέροντα ενεργειακά,οικονομικά και αμυντικά,με σοβαρές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχη και όχι μόνο .
Εκτιμω ότι θα μας απασχολήσουν επι μακρον, όπως θα απασχολήσουν και την παγκόσμια κοινότητα και θα δούμε ποιες ισορροπίες θα προκύψουν .
Επι πλέον δεν πρεπει να μας διαφεύγει ότι η Ρωσία,τελευταία,τροποποίησε το δόγμα της εξωτερικής της πολιτικής ,της «Επικαιροποιημένης Αντίληψης Εξωτερικής Πολιτικής», που ορίζει τις ΗΠΑ ως τον κυριο εχθρό της Ρωσίας και θα «χτυπήσει» τα «πλεονεκτήματα» που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ προκειμένου να κυριαρχούν στον πλανήτη, το βασικότερο των οποίων είναι το αμερικανικό δολάριο . Δεν είναι τυχαίο ότι το δολάριο εγκαταλείπεται από τις συναλλαγές όχι μόνο της Ρωσίας και της Κίνας αλλα και άλλων μεγάλων περιφερειακών δυνάμεων , με τις οποίες « ερωτοτροπεί» και η Τουρκία .
Όμως ο μεγαλος στόχος της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής είναι η προσέγγιση δυο μακροχρόνιων αντιπάλων , της Κίνας και της Ινδίας , όπως έκανε και το Πεκίνο στην περίπτωση του Ιράν με την Σαουδικη Αραβια.
Η Ινδία αποτελεί το τελευταίο σημαντικό κομμάτι και για την Ρωσία και για την Κίνα, ώστε να συμπληρωθεί το μεγάλο «μπλοκ» της Ευρασιας , το οποίο μεθοδικά επι χρόνια σχεδιάζουν Ρωσία και Κίνα, ως αντίπαλο δέος της Δύσης. Η τελευταία διένεξη που θέλουν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι να λύσουν είναι αυτή μεταξύ Ινδιας και Πακιστάν, για να συμπληρωθεί το παζλ .
Με αυτή την διπλωματική στρατηγική η Μόσχα παρουσίασε μεγάλη προσαρμοστικότητα στις νέες συνθήκες, αναπληρώνοντας μέρος των οικονομικών απωλειών της, λόγω των δυτικών κυρώσεων,από την ενδυνάμωση των σχέσεων κυρίως με την Κίνα και την Ινδία , αλλα και με χώρες τις Άπω Ανατολής.
Μέσα σε αυτό το γεωστρατηγικό περιβαλλον η Ρωσία μελέτησε τις αρχικά λανθασμένες επιλογές της και πλέον ενεργει πιο επαγγελματικά και πιο αποτελεσματικά στις επιχειρήσεις στην Ουκρανία . Η ρωσική πολεμική βιομηχανία επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά και προχώρησε στην παραγωγή drones και άλλων σύγχρονων οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών , τα οποία «δοκιμάζει» στις πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία.
Οι Ρώσοι διαχειρίζονται πολύ προσεκτικά πλέον τις προωθήσεις τους στα διάφορα μέτωπα γιατί προχωρούν αργά και μεταφέρουν μαζί τους τις υποδομές τους και τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες ,χρησιμοποιούν ορθολογικά την αεροπορία τους και την υποστήριξη των επίγειων δυνάμεων , καταστρέφοντας άμεσα τα σύγχρονα οπλικά συστήματα που χορηγούν οι Δυτικοί Σύμμαχοι στην Ουκρανία , βοηθούμενοι προς τούτο από ντόπιο φιλορωσικο στοιχείο που κατοικεί στην Ανατολική κυρίως Ουκρανία .
Είναι φανερο, με τα σημερινά δεδομένα ,ότι στη γραμμή αντιπαράθεσης των 1000 χιλιομετρων περίπου,η επιχειρησιακή κατασταση, δεν είναι αναστρέψιμη ,ακομη και αν χορηγηθούν στην Ουκρανία σύγχρονα οπλικά συστήματα , υψηλότερης τεχνολογίας . Η Ουκρανία αυτή την περίοδο εχει ανάγκη από Ουκρανούς στρατιώτες και δεν τους βρίσκει, λόγω των τεράστιων απωλειών που υφίστανται στα πεδία των συγκρούσεων , λογω της απροθυμίας προς στράτευση των Ουκρανών , λόγω έλλειψης εθνικού οράματος , μεγάλο μέρος του πληθυσμού διάκειται φιλικά προς τους Ρώσους . Στην αρχή του πολέμου είχε εθελοντές , μισθοφόρους, πηγή που στέρεψε ύστερα από επιχειρήσεις δυο χρόνων και πλέον .
Αν και προηγμένα οπλικά συστήματα έκαναν την εμφάνιση τους στον πόλεμο στην Ουκρανία και μάλιστα με εντυπωσιακά μερικές φορές αποτελέσματα, αυτά δεν κατέστη δυνατόν να επηρρεάσουν καταλυτικά τις επιχειρήσεις,ούτε να καταργήσουν την ανάγκη διάθεσης μεγάλου αριθμού έμψυχου δυναμικού.
Ειναι γεγονός ότι διεξάγεται ένας “πόλεμος φθοράς” και “αγώνας αντοχής” ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση κάτι που φυσικό είναι να αντανακλάται στο πεδίο των μαχών. Εκείνο που εκτιμούμε ως σίγουρο είναι πως ο υπόψη πόλεμος δεν είναι διαμάχη ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία αλλά ανάμεσα στην τελευταία και την Δύση και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Γενικα μεχρι τώρα έχουμε μια επιχειρησιακή νίκη,όπως φαίνεται,των Ρώσων στο πεδίο, χωρίς να εχει επιτύχει τους στρατηγικούς αντικειμενικούς σκοπούς αυτής «της ειδικής επιχείρησης» και μια στρατηγική νίκη των ΗΠΑ,οπου με την κρίση στην Ουκρανία κατόρθωσαν να αναστήσουν το ΝΑΤΟ και να επανεξοπλίσουν τον Δυτικό Κοσμο και βέβαια να βοηθήσουν την οικονομία τους .
Μέσα σε αυτό το γεωστρατηγικό και επιχειρησιακό περιβάλλον , οι ΗΠΑ , με μεγάλη χρονική καθυστέρηση, απεφάσισαν να χορηγήσουν βοηθεια στην Ουκρανία ύψος 61 δισεκατομμυρίων . Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι, η βοήθεια των Αμερικανών θα προστεθεί στην βοήθεια των 100 δισ. δολαρίων που έχουν ήδη συμφωνήσει να δώσουν οι Ευρωπαίοι και σε αυτήν που θα προσφέρει και η Βρετανία , το ύψος της οποίας δεν εχει καθορισθεί .
Να τονίσουμε ότι μέρος αυτής της οικονομικής βοήθειας θα πάει για αποπληρωμή των ήδη αγορασθεντων οπλικών συστημάτων, κυρίως από τις ΗΠΑ . Και εδώ γεννάται το ερώτημα αν οι Ρώσοι θα προλάβουν να επιτύχουν τους στρατηγικούς τους στόχους, πριν η βοήθεια αυτή «μεταφραστεί» σε όπλα και πυρομαχικά.
Η Δύση γνωριζει πολύ καλά ότι η Ρωσία εχει τεράστιες στρατιωτικές δυνατότητες, περαν τις ενεργειακές, που τις δίνουν τα πυρηνικά όπλα της, αφού είναι η δεύτερη πυρηνική δύναμη στο κοσμο . Όμως τα όσα ελέχθησαν η και λέγονται και σήμερα από Ρώσους αξιωματούχος , για ετοιμότητα των πυρηνικών όπλων , είναι κατ’ αρχήν στα πλαίσια της «αποτροπής» και του εκφοβισμού της Δύσης και κυρίως είναι μέρος των ψυχολογικών επιχειρήσεων, που έχει αναπτύξει η Ρωσία . Όμως αν τυχόν τεθεί θέμα ασφαλείας η κυριαρχίας των περιοχών του Ντονμπας , πολύ περισσότερο της Κριμαίας η γενικα ήττας των ρωσικών δυνάμεων στο πεδίο ,είναι δεδομένο για τους Δυτικους συμμάχους η χρησιμοποίηση τουλάχιστον τακτικών πυρηνικών όπλων , σε τοπικό επίπεδο , από τον Πούτιν και αυτό τους καθιστά πολύ προσεκτικούς στην ενεργό άμεση ανάμειξη σε αυτόν τον πόλεμο . Η Ρωσία αναμένεται να πραγματοποιήσει μια καλοκαιρινή επίθεση και πιστεύεται ότι βρίσκεται στη διαδικασία επιστράτευσης επιπλέον 100.000 ατόμων για να συμμετάσχουν σε αυτή την «ειδική επιχείρηση».
Ο αιματηρός αυτός πόλεμος είναι απίθανο να τελειώσει σύντομα και θα συνεχιστεί μέχρι το επόμενο έτος.
Η Ουκρανία το 2024 επιχειρει όπως εκτιμάται να διατηρήσει τις θέσεις της, να «κουράσει, να εξαντλήσει» τις ρωσικές δυνάμεις,να αναδιοργανώσει, να ανοικοδομήσει και να αποκαταστήσει τις δικές της δυνάμεις και τις ικανότητες πολιτικής άμυνας , πάντα με την βοήθεια της Δύσης και κάποια στιγμή, να περάσει «στην αντεπίθεση» το 2025.
Όμως , κατα την εκτίμηση μου, η Δυτικη βοήθεια προς την Ουκρανία δεν είναι για να συνεχιστεί ο πόλεμος. Αλλά για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για μια έντιμη διαπραγμάτευση με την Ρωσία. Αν η Ουκρανία πάει στις διαπραγματεύσεις με την σημερινή κατάσταση στο πεδίο δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει σε τίποτε πίσω ο Πούτιν. Προσπαθούν να διαμορφώσουν μια κατάσταση αξιοπρεπή απο την οποία θα μπορούσε να προκύψει κάποιο όφελος και να οδηγηθεί ο Ζελενσκι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πάντα βέβαια οταν το κρίνουν σκόπιμο και ωφέλιμο , πολιτικά και στρατιωτικά, οι ΗΠΑ.
Είναι πολύ δύσκολο, έως ακατόρθωτο βέβαια, να υπογραφεί συμφωνία ειρήνης, είναι όμως πιο ρεαλιστικό να συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός τώρα. Η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία. Μια νίκη της Ρωσίας θα είναι πύρρειος και μεσομακροπρόθεσμα θα την περιορίσει.
Γενικα νομίζω ότι η εποχή της ειρήνης στην Ευρώπη έχει τελειώσει .
Μια Ευρώπη , η ποια άφησε την στρατιωτική ασφάλεια στις ΗΠΑ και την ενεργειακή τους στην Ρωσία και τώρα βρίσκεται στην μέση των δυο Μεγάλων Χωρων . Η Ευρώπη οφείλει , πρεπει να γίνει αυτοδύναμος στρατιωτικά, αυτοδύναμος ενεργειακά,για να επιβιώσει στο νέο γεωστρατηγικό και ενεργειακό περιβάλλον .
