15 Μαΐου 2025
- Γράφει ο Ιταλός αναλυτής & συγγραφέας Τόμας Φάζι
«Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι οι δυτικές ελίτ έχουν μάθει ένα σημαντικό μάθημα κατά τη διάρκεια της πανδημίας: Ο φόβος λειτουργεί & είναι αποτελεσματικός. Εάν ένας πληθυσμός είναι αρκετά φοβισμένος ─ είτε από ασθένειες, πόλεμο, φυσική καταστροφή είτε από ένα κοκτέιλ πολλαπλών κρίσεων που περιλαμβάνει όλους τους παραπάνω παράγοντες ─ μπορεί να αρχίσει να αποδέχεται σχεδόν τα πάντα, το οτιδήποτε, μια και έχει παραιτηθεί από κάθε αντίσταση».
Τις τελευταίες εβδομάδες, ένα ήπιο αίσθημα πανικού έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ευρωπαίοι πολίτες παροτρύνονται να προετοιμαστούν για μια επικείμενη καταστροφή. «Γεμίστε τα ντουλάπια σας! Μαζέψτε τρόφιμα & νερό. Κάντε σχέδια έκτακτης ανάγκης!» Όχι, αυτή δεν είναι η αρχή ενός δυστοπικού μυθιστορήματος που διαβάζετε στην άνετη πολυθρόνα σας: Είναι η νέα “Στρατηγική Ετοιμότητας Έκτακτης Ανάγκης της Ένωσης”, της ΕΕ. Αυτή η μεγαλεπήβολη πρωτοβουλία προφανώς υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην προστασία των Ευρωπαίων από πλημμύρες, πυρκαγιές, πανδημίες και, φυσικά, από μια μεγάλης κλίμακας Ρωσική εισβολή στην Ευρώπη.
Η στρατηγική εμπνέεται από την Πολωνία, όπου οι κατασκευαστές οικιών υποχρεούνται πλέον, διά νόμου, να συμπεριλαμβάνουν καταφύγια από αεροπορική επιδρομής, στις νέες κατασκευές οικιών, και τη Γερμανία, η οποία αναβιώνει προγράμματα πολιτικής άμυνας της εποχής του Ψυχρού Πολέμου με μια ψηφιακή εφαρμογή εντοπισμού των κοντινών καταφυγίων. Εν τω μεταξύ, η Νορβηγία συμβουλεύει τους πολίτες της να προμηθευτούν δισκία ιωδίου σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης από την Ρωσία.
Η ΕΕ θέλει οι πολίτες της να είναι αυτάρκεις για τουλάχιστον 72 ώρες, συνιστώντας στις οικογένειες να εφοδιαστούν με τρόφιμα, νερό, φάρμακα και ─ γιατί όχι ; ─ και τραπουλόχαρτα και power bank (φορτιστή κινητών). Διότι, φυσικά, αν ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος, μια καλή παρτίδα πόκερ και ένα πλήρως φορτισμένο κινητό τηλέφωνο θα είναι φυσικά αρκετά για να είναι ευτυχισμένος ένας Ευρωπαίος πολίτης.
Ωστόσο, όσο όμως κι αν φαίνονται γελοίες αυτές οι προετοιμασίες, θα πρέπει να μας απασχολούν όλους. Η στρατηγική της “ Ένωσης Ετοιμότητας” είναι απλώς το τελευταίο επίπεδο μιας προσχεδιασμένης αρχιτεκτονικής πολιτικού ελέγχου που έχει δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες. Βασίζεται στον πρόσφατο επαναπροσανατολισμό της αμυντικής πολιτικής της ΕΕ υπό τον τίτλο “ReArm Europe”, ο οποίος πλέον έχει μετονομαστεί λιγότερο δυσοίωνα σε “Readiness 2030’.
Η βασική προπαγανδιστική αφήγηση που κρύβεται πίσω από αυτή την πρωτοβουλία είναι απλή και επαναλαμβάνεται συνεχώς: Η ιδέα ότι η Ρωσία είναι πιθανό να εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια, ειδικά αν ο Πούτιν δεν σταματήσει στην Ουκρανία.
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που υποστηρίζει το πρόγραμμα “ReArm Europe” προειδοποιεί ότι «εάν η ΕΕ αποσύρει την υποστήριξή της και η Ουκρανία αναγκαστεί να παραδοθεί, η Ρωσία θα στραφεί και εναντίον άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένων ίσως και κρατών μελών της ΕΕ». Όπως δήλωσε πρόσφατα ο Μακρόν, η Ρωσία είναι μια «ιμπεριαλιστική» χώρα που «δεν γνωρίζει σύνορα … αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την Ευρώπη, για εμάς, όχι μόνο για την Ουκρανία, όχι μόνο για τους γείτονές της, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη».
Αλλά η ιδέα ότι οι Ρώσοι συγκεντρώνονται στα σύνορα, με το βλέμμα τους στραμμένο στο Παρίσι ή το Βερολίνο, είναι ένα αποκύημα της φαντασίας, μια φαντασίωση. Πράγματι, όταν μας λένε να προετοιμαστούμε για πόλεμο κουβαλώντας μαζί μας ένα power bank και μια αδιάβροχη θήκη για τις ταυτότητές μας, είναι δύσκολο να μην θυμηθούμε τους παραλογισμούς του Ψυχρού Πολέμου όπως: Το “Duck and Cover” (“Πέσε Κάτω και Καλύψου”), τη «στρατηγική ετοιμότητας» της εποχής που είχε σχεδιαστεί για να προστατεύει τους ανθρώπους από τις επιπτώσεις μιας πυρηνικής έκρηξης, δίνοντάς τους οδηγίες να σκύψουν στο έδαφος και να καλύψουν τα κεφάλια τους. Αυτή η εκστρατεία μετέδωσε επίσης την ψευδαίσθηση της ασφάλειας ενόψει της καταστροφής. Και κάτω από το κλοουνίστικο προσωπείο αυτής της προπαγανδιστικής παρότρυνσης κρύβεται ένας υπολογισμένος στόχος: Η προσπάθεια της ΕΕ να εδραιώσει περαιτέρω την εξουσία της σε υπερεθνικό επίπεδο, ενισχύοντας τον ρόλο της Επιτροπής (Κομισιόν) των Βρυξελλών στην ασφάλεια και την αντιμετώπιση κρίσεων, τομείς που παραδοσιακά βρίσκονται υπό τον εθνικό έλεγχο των κρατών-μελών.
Το “Σχέδιο Ετοιμότητας” της ΕΕ βασίζεται στις συστάσεις της έκθεσης του πρώην Φινλανδού Προέδρου Sauli Niinistö, η οποία ζητά τη δημιουργία ενός κεντρικού κόμβου αντιμετώπισης των κρίσεων εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την ενίσχυση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας, μεταξύ άλλων, μέσω της διεξαγωγής τακτικών ασκήσεων σε ολόκληρη την ΕΕ για τον καλύτερο συντονισμό, με τη συμμετοχή των ενόπλων δυνάμεων, της πολιτικής προστασίας, της αστυνομίας, των δυνάμεων ασφαλείας, του υγειονομικού προσωπικού και των πυροσβεστικών υπηρεσιών, καθώς και την ανάπτυξη κοινών πρωτοκόλλων έκτακτης ανάγκης ΕΕ-ΝΑΤΟ.
Σε συνδυασμό με τα σχέδια επανεξοπλισμού της ΕΕ, αυτό υποδηλώνει μια παγκόσμια και κοινωνική στρατιωτικοποίηση που θα γίνει το κυρίαρχο παράδειγμα στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια: Όλοι οι τομείς της ζωής ─ πολιτικοί, οικονομικοί, κοινωνικοί, πολιτιστικοί και επιστημονικοί ─ θα υποταχθούν στον υποτιθέμενο στόχο της εθνικής ή υπερεθνικής ασφάλειας. Η ανάληψη δράσης με το πρόσχημα της προστασίας των πολιτών θα οδηγήσει, στην πράξη, σε περαιτέρω λογοκρισία, επιτήρηση και διάβρωση των πολιτικών & θρησκευτικών ελευθεριών, όλα δικαιολογημένα από το διαρκώς παρόν φανταστικό φάσμα της Ρωσικής επίθεσης ή παρέμβασης.
Οι δυτικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν εδώ και καιρό τον φόβο ως μέσο, ως μοχλό ελέγχου. Πράγματι, είναι μια εντυπωσιακή σύμπτωση το γεγονός ότι η ανακοίνωση της ΕΕ συμπίπτει με την πέμπτη επέτειο των Lockdown (των κλειδαμπαρωμάτων εντός των οικιών) λόγω του Covid, με τα οποία εγκαινίασαν το πιο ριζοσπαστικό πείραμα χάραξης πολιτικής βασισμένης στον φόβο που έχει επιχειρηθεί ποτέ στο παρελθόν.
Η αντίδραση στην πανδημία χρησιμοποίησε μια ολοκληρωτική αυταρχική προπαγανδιστική αφήγηση που διόγκωσε υπερβολικά την απειλή του ιού για να δικαιολογήσει πολιτικά μέτρα που ήταν πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία. Όπως εξήγησε ο Γενικός Διευθυντής του “Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας” (ΠΟΥ), Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, ήταν ηθικό καθήκον όλων να «ενωθούν ενάντια σε έναν κοινό εχθρό» και να «κηρύξουν πόλεμο στον ιό». Σε αυτόν τον αγώνα τάχα για το κοινό καλό – τη δημόσια υγεία – σχεδόν κάθε αυταρχική ενέργεια ήταν δικαιολογημένη.
Από την οπτική γωνία της «πολιτικής της κρίσης», η ευρεία χρήση της μεταφοράς του πολέμου για να πλαισιώσει την πανδημία Covid δεν ήταν τυχαία: Ο πόλεμος είναι, άλλωστε, η κατεξοχήν έκτακτη ανάγκη. Σε όλο τον κόσμο, έχουμε γίνει μάρτυρες μιας αυταρχικής στροφής, με τις κυβερνήσεις να χρησιμοποιούν τον υποθετικό μπαμπούλα του σκιάχτρου της «έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία» για να καταργήσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες και τους συνταγματικούς περιορισμούς, να στρατιωτικοποιήσουν τις κοινωνίες, να καταστείλουν τις πολιτικές ελευθερίες και να εφαρμόσουν πρωτοφανή μέτρα κοινωνικού ελέγχου.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, γίναμε μάρτυρες — και ο πληθυσμός σε μεγάλο βαθμό τα είχε αποδεχτεί — της επιβολής μέτρων που μέχρι τότε θα ήταν αδιανόητα: Το κλείσιμο ολόκληρων τομέων της οικονομίας, τη μαζική καραντίνα (και τον υποχρεωτικό εμβολιασμό) εκατομμυρίων υγιών ατόμων και την νομιμοποίηση των Ψηφιακών Διαβατηρίων (Πιστοποιητικών) Covid, τα αποτελούσαν την προϋπόθεση για τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.
Όλα αυτά προετοίμασαν το κατάλληλο “γκραν γκινιόλ” σκηνικό εκφοβισμού, για τη συλλογική αντίδραση των δυτικών κοινωνιών στην Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ─ έναν πραγματικό πόλεμο επιτέλους, μετά από χρόνια προσπαθειών εικονικού & φαντασιακού πολέμου. Όσον αφορά την επικοινωνία, γίναμε αμέσως μάρτυρες της εμφάνισης μιας εξίσου ολοκληρωτικής αυταρχικής αφήγησης που ο βασικός πυρήνας της ήταν: Ήταν ηθικό καθήκον των δυτικών κοινωνιών να υποστηρίξουν τον αγώνα των Ουκρανών για “ελευθερία και δημοκρατία” ενάντια στη Ρωσία και τον κακό πρόεδρό της.
Ωστόσο, καθώς γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο σήμερα ότι η Ουκρανία χάνει τον πόλεμο και ο κόσμος συντάσεται όλο και περισσότερο με την προσπάθεια του Τραμπ να διαπραγματευτεί την ειρήνη, οι ευρωπαϊκές ελίτ επαναπροσδιορίζουν και πάλι την προπαγανδιστική αφήγησή τους: Δεν πρόκειται μόνο για την επιβίωση της Ουκρανίας, αλλά για την επιβίωση της όλης Ευρώπης στο σύνολό της. Η απειλή δεν υπάρχει πλέον εκεί, στην Ουκρανία, αλλά εδώ στην πατρίδα μας, την Ευρώπη: «Η Ρωσία όχι μόνο προετοιμάζεται να επιτεθεί στην Ευρώπη, αλλά ήδη εξαπολύει ένα ευρύ φάσμα υβριδικών επιθέσεων εναντίον της Ευρώπης, που κυμαίνονται από κυβερνοεπιθέσεις έως εκστρατείες παραπληροφόρησης και παρεμβάσεις σε εκλογές.»
Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι οι δυτικές ελίτ έχουν μάθει ένα σημαντικό μάθημα κατά τη διάρκεια της πανδημίας ότι ο φόβος λειτουργεί & είναι αποτελεσμάτικός όταν θέλεις να ποδηγετήσεις & να υποδουλώσεις ένα μεγάλο πληθυσμό. Εάν ένας πληθυσμός είναι αρκετά φοβισμένος & τρομοκρατημένος, γεμάτος άγχος – είτε από επικίνδυνες επιδημίες, πόλεμο, φυσική καταστροφή είτε από ένα κοκτέιλ πολυκρίσεων που περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω μαζί – τότε μπορεί αυτός ο εκφοβισμένος πληθυσμός μπορεί να αποδεχτεί σχεδόν τα πάντα, το οτιδήποτε, ακόμη την υποδούλωση του.
Η “Στρατηγική Ετοιμότητας Έκτακτης Ανάγκης” της ΕΕ θα μπορούσε επομένως να ερμηνευθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Δεν έχει να κάνει τόσο με τα μπουκάλια νερού και τα τρόφιμα και τα power bank, που πρέπει να τα αποθηκεύσεις στα ντουλάπια του σπιτιού σου. Αλλά αποτελεί την συνέχεια του μοντέλου αυτού του καθεστώτος φόβου & τρόμου που είχε εγκαθιδρυθεί πριν 5 χρόνια στην εποχής της πανδημίας του του Covid. Είναι μια αυταρχική μέθοδος διακυβέρνησης που συνδυάζει την ψυχολογική χειραγώγηση, τη στρατιωτικοποίηση της πολιτικής ζωής και την αποδοχή από τους ανθρώπους μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Πράγματι, η ΕΕ μιλάει ρητά για την ανάγκη υιοθέτησης, σε περίπτωση μελλοντικών κρίσεων, της ίδιας διακυβέρνησης και κοινωνικής προσέγγισης και στις μελλοντικές κρίσεις, ─που τώρα σχεδιάζονται να ξεσπάσουν σταδιακά στο κοντινό μέλλον ─ όπως αυτή που υιοθετήθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Αυτή τη φορά, ωστόσο, η προσπάθεια να υποκινηθεί μια ακόμη μαζική ψύχωση Ρωσοφοβίας φαίνεται να απέτυχε. Κρίνοντας από τις αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε ένα ντροπιαστικό βίντεο της Χάτζα Λάχμπιμπ, της Ευρωπαίας Επιτρόπου, για την Ισότητα των Φύλων, την Ετοιμότητα και τη Διαχείριση των Κρίσεων, φαίνεται να ότι υπάρχει εκτεταμένος προβληματισμός σχετικά με την επιτυχία αυτής κινδυνολογικής προπαγάνδα που εξαπέλυσε η Κομισιόν των Βρυξελλών. Αλλά ενώ αυτά είναι φυσικά καλά νέα, η ανησυχία είναι ότι, υπό το φως του φιάσκου της ευρωπροπαγάνδας, όσοι βρίσκονται στην κορυφή της Ευρωπαϊκής εξουσίας καταφεύγουν ολοένα και περισσότερο σε πιο κατασταλτικά & αυταρχικά μέτρα για να φιμώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους ─ όπως δείχνει η εκλογική απαγόρευση που επιβλήθηκε στη Λεπέν. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική αύξησης του αυταρχισμού της ΕΕ δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα: Ο φόβος και η καταστολή δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αποτελεσματική συναίνεση, και στο κενό αυτό που ήδη δημιουργείται, αναπόφευκτα θα αναδυθούν νέες μορφές αντίστασης στον ολοκληρωτισμό που ετοιμάζεται να εγκαθιδρυθεί στην ΕΕ.
Ο Thomas Fazi είναι αρθρογράφος και μεταφραστής στο UnHerd. Το τελευταίο του βιβλίο είναι “Η Συναίνεση για την Covid”, το οποίο συνυπέγραψε με τον Τόμπι Γκριν.
ΠΗΓΗ: https://synergon-info.blogspot.com/2025/05/die-eu-lebt-von-der-angst-erst-c-ovid.html
ΠΗΓΗ: https://www.sinistrainrete.info/articoli-brevi/30485-thomas-fazi-l-ue-prospera-sulla-paura-prima-il-covid-ora-la-russia.html
Μετάφραση : ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
