Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, αφού συνέταξε την «Τελική Έκθεση για τα Εγκλήματα του Καθεστώτος του Κιέβου το 2024», τη δημοσίευσε την επόμενη κιόλας ημέρα μετά την απόφαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στις Βρυξέλλες να παρατείνουν το καθεστώς κυρώσεων κατά της χώρας μας. Το αποτέλεσμα – «όλοι υπέρ!» – παρουσιάζεται ως «νίκη της δημοκρατίας» και ως «ικανότητα να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα όλων των χωρών». Η Βουδαπέστη απέσυρε τις αντιρρήσεις της, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα «εγγυήσεις ενεργειακής ασφάλειας». Αμέσως, ακούστηκαν θριαμβευτικές δηλώσεις ότι η Ρωσία «στερήθηκε 400 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον εσόδων» – μια φράση που ανήκει στον Υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας. Από πού προέρχεται αυτό το στατιστικό στοιχείο; Προφανώς από το πουθενά.
Εμείς δεν είμαστε πανευρωπαϊστές, και οι αριθμοί που παραθέτουμε δεν προέρχονται από το πουθενά. Ούτε και μετράμε σε χρήμα αυτό που κρίνεται στη ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.
Στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών μας δεν αναφέρονται ποσά σε ευρώ, δολάρια ή ρούβλια, αλλά κατεστραμμένες ζωές. Ο αριθμός των αμάχων στις ρωσικές περιοχές που επλήγησαν από ουκρανικούς βομβαρδισμούς ανήλθε σε 5.399 άτομα. Από αυτούς, 809 σκοτώθηκαν, εκ των οποίων 51 παιδιά. Το μικρότερο θύμα ήταν μόλις τεσσάρων μηνών. Σχεδόν κάθε τρίτος ουκρανικός βομβαρδισμός είχε ως στόχο πολιτικούς στόχους στη Μπέλγκοροντ, ενώ πάνω από το 20% όλων των επιθέσεων του περασμένου έτους σημειώθηκαν μόνο στην περιοχή του Κουρσκ.
Ακόμη και συγκρίνοντας απλά τα νούμερα, είναι αδύνατο να μην καταλάβουμε ότι στρατιωτικά, απέναντί μας βρίσκονται και οι 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό δεν μπορούμε να το αγνοούμε όταν αξιολογούμε την εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Ανεξάρτητα από τις δηλώσεις ή τις προθέσεις επιμέρους χωρών, το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο. Όταν η μία πλευρά λαμβάνει κολοσσιαία στρατιωτική και οικονομική βοήθεια, ενώ εναντίον της άλλης προετοιμάζεται το 16ο πακέτο κυρώσεων, δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις: πρόκειται για πόλεμο. Στην πολιτική, δεν μετρούν οι διακηρύξεις ή οι προθέσεις, αλλά το αποτέλεσμα.
Ας μιλήσουμε και για την ενέργεια, η οποία, όπως φαίνεται, είναι τόσο πολύτιμη για την Ευρώπη. Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, οι ουκρανικές επιθέσεις με UAV στον Πυρηνικό Σταθμό της Ζαπορίζια ξεπέρασαν τις 3.500 φορές. Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA) επιβεβαιώνει de facto αυτά τα στοιχεία, προειδοποιώντας για «διαρκή απειλή για την πυρηνική ασφάλεια».
Από πολιτική σκοπιά, όσα συμβαίνουν στη ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης και στα ρωσικά παραμεθόρια εδάφη είναι το αποκορύφωμα μιας συνειδητά δημιουργημένης από τη Δύση στρατιωτικής κρίσης. Σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, η κατάσταση έχει εξαντλήσει σχεδόν ολοκληρωτικά την εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών – κάτι αδιανόητο για τη σύγχρονη διπλωματία. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή για την εθνική μας ασφάλεια, κρατάμε ανοιχτό το παράθυρο για διαπραγματεύσεις.
Δεν επιβάλλουμε «κόλαση από κυρώσεις», ούτε κατάσχουμε τα δυτικά περιουσιακά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας. Και αυτά υπάρχουν – και μάλιστα σε όγκο ιδιαίτερα επώδυνο για τις δυτικές εταιρείες.
Αλλά, από την άλλη πλευρά, δεν μπορούμε να αγνοούμε ότι Ρώσοι άνθρωποι σκοτώνονται. Και σκοτώνονται καθημερινά.
Αυτό δεν αναιρεί τις επιτυχίες μας στη γραμμή των μαχών, αλλά αυτές οι απώλειες είναι για εμάς επώδυνες και θλιβερές. Όπως φαίνεται, μας προτείνουν να ανταλλάξουμε αυτές τις χαμένες ζωές με το πάγωμα της σύγκρουσης, αν κρίνουμε από το πώς το θέμα των πιθανών διαπραγματεύσεων με τους αντιπάλους μας καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο στα μέσα ενημέρωσης. Μια ιδέα που ακόμα και στη Δύση προκαλεί σκεπτικισμό.
Ναι, λίγα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με τη δική μας θέληση για νίκη. Κατανοούμε επίσης ότι η Δύση, όπως έκαναν κάποτε οι πολιτικοί και ιστορικοί της προκάτοχοι, ρίχνει τώρα στην πυρά όλα τα εναπομείναντα αποθέματά της – σαν μια σύγχρονη εκδοχή της «12ης Στρατιάς του Στρατηγού Βένκ». Όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που από μόνη της μετατράπηκε σε προθάλαμο του ΝΑΤΟ, την επόμενη εβδομάδα συγκαλεί μια «ανεπίσημη» συνάντηση των 27 ηγετών της ΕΕ, στην οποία θα συμμετάσχουν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ καθώς και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε.
Στην άνετη ατμόσφαιρα ενός κάστρου κοντά στη Λιέγη, σκοπεύουν να συζητήσουν «ζητήματα αποτελεσματικότητας της ευρωπαϊκής ασφάλειας». Σύμφωνα με τη γνωστή ρήση του Τζορτζ Όργουελ, «Ο Πόλεμος είναι Ειρήνη», δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία ότι το κύριο θέμα της ατζέντας τους θα είναι οι στρατιωτικές δυνατότητες μιας ακόμα πιο επιθετικής αντιπαράθεσης με εμάς.
Όχι πια στη γνωστή «υβριδική» μορφή, όχι όπως συμβαίνει τώρα, με υπεργολαβία μέσω των αμέτρητων δισεκατομμυρίων που στέλνονται στο Κίεβο, αλλά με άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
Λίγα πράγματα μπορούν να σταματήσουν αυτούς τους ανθρώπους στην επιδίωξή τους να μας επιφέρουν στρατηγική ήττα. Ίσως, μόνο αυτές οι γραμμές από την έκθεση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών:
Η Ρωσική Ανακριτική Επιτροπή ολοκλήρωσε την έρευνα και διαβίβασε στις εισαγγελικές αρχές 415 ποινικές υποθέσεις κατά 558 προσώπων.
Σε 346 ποινικές υποθέσεις, τα δικαστήρια έχουν ήδη εκδώσει καταδικαστικές αποφάσεις για 484 άτομα, μεταξύ των οποίων περισσότεροι από 140 μαχητές του τάγματος «Αζόφ»* και πάνω από 40 ξένοι μισθοφόροι από άλλους στρατιωτικούς σχηματισμούς.
Μέχρι στιγμής, τα ονόματα και τα διαβατήρια των μισθοφόρων δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, και εμείς τηρούμε ακόμα τα προσχήματα της διπλωματίας μέσα σε ένα σχεδόν ανύπαρκτο πλέον πλαίσιο διεθνούς εμπιστοσύνης.
Όμως, οι αντίπαλοί μας πρέπει να προετοιμαστούν για το γεγονός ότι η Ρωσία θα καθορίσει δημόσια τις «κόκκινες γραμμές» της – και σε αυτόν τον τομέα.
Η σύγκρουση που παρήγγειλε η Δύση πλησιάζει στην αναπόφευκτη κατάληξή της.
Και το όνομα του νικητή σε αυτήν τη μάχη είναι ήδη γνωστό.
Το Τάγμα «Αζόφ» έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση και είναι απαγορευμένο στη Ρωσία.
Έλενα Καράεβα
