από τον Peter Haenseler μέσω του ForumGeopolitica.com
Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ έστειλε ένα μήνυμα που κανείς δεν θέλει να το ακούσει. Η Ευρώπη κηρύσσει ανοιχτά τον πόλεμο στη Ρωσία — και το κάνει με την πλήρη υποστήριξη του Προέδρου Τραμπ.
Δύο Πυρκαγιές που θα Μπορούσαν να Ενωθούν & Κλιμακωθούν σε Καταιγίδα
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου 1914 — 112 χρόνια αργότερα, στις ημέρες μας, το παγκόσμιο σκηνικό μοιάζει σχεδόν το ίδιο, επειδή δεν θα χρειάζονταν πολλά επιπλέον για να κλιμακωθεί πλήρως η κατάσταση. Σήμερα, υπάρχουν δύο κέντρα συγκρούσεων που έχουν τη δυνατότητα να βυθίσουν ολόκληρο τον κόσμο σε μια παγκόσμια σύγκρουση.
Όσον αφορά το Ιράν, ο «ειρηνοποιός» Τραμπ παραβιάζει το Μνημόνιο Κατανόησης, όπως ακριβώς άλλωστε ήταν αναμενώμενο, και επιτίθεται στο Ιράν για άλλη μια φορά, κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης κηδείας που έχει δει ποτέ ο κόσμος. Το Ιράν απάντησε στρατιωτικά, αλλά με αυτοσυγκράτηση. Κάποιοι το συνδέουν αυτό με τις τελετές κηδείας. Πιθανότερη, ωστόσο, είναι η εφαρμογή μιας στρατηγικής για να γονατίσει οικονομικά τη Δύση, αποκλείοντας το Στενό του Ορμούζ. Η Μέση Ανατολή και η Ευρώπη βρίσκονται σε κατάσταση οικονομικής αβεβαιότητας — αλλά για πόσο ακόμη;
Η Συλλογική Δύση ισχυρίζεται ότι θέλει — και είναι ικανή — να εξαναγκάσει τη Ρωσία να συνάψει ειρήνη μέσω του πολέμου. Προς έκπληξη πολλών παρατηρητών — συμπεριλαμβανομένων και εκείνων στη Ρωσία — ο ρωσικός στρατός δεν έχει (ακόμα) αντεπιτεθεί στην Ευρώπη.
Σε αυτό το άρθρο, θα αναλύσουμε την ζοφερή αυτή κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ευρώπη.
Ο Τραμπ είναι πιο Επιθετικός από τον Μπάιντεν
Ο Πρόεδρος Μπάιντεν θεωρήθηκε πολεμοκάπηλος και μαριονέτα του βαθέος κράτους. Κατά συνέπεια, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη προμηθεύουν την Ουκρανία με όπλα από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας, παρόλο που ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν εξέφρασε αρχικά ανησυχίες ότι αυτή η συμπεριφορά της Δύσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Η ιδέα ότι θα στείλουμε επιθετικό εξοπλισμό και θα έχουμε αεροπλάνα και τανκς και τρένα που θα πηγαίνουν με Αμερικανούς πιλότους και αμερικανικά πληρώματα… που ονομάζεται «Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος».
Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, 11 Μαρτίου 2022
Αυτό οδήγησε πολλούς σχολιαστές – συμπεριλαμβανομένων και εμάς – να ευνοήσουν τον Ντόναλντ Τραμπ: Έναν άνθρωπο που υποσχέθηκε ειρήνη και δεσμεύτηκε να μην ξεκινήσει νέους πολέμους, και που καυχήθηκε ότι θα τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία μέσα σε 24 ώρες. Ωστόσο, τώρα, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τραμπ έχει υποστηρίξει τις ουκρανικές επιθέσεις βαθιά στα μετόπισθεν της Ρωσίας.
«Ο Τραμπ είπε ότι υποστήριξε την Ουκρανία να χτυπήσει στόχους βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος, χαρακτηρίζοντάς το κλιμάκωση που θα μπορούσε να βοηθήσει στον τερματισμό του πολέμου».
The Wallstreet Journal, 8 Ιουλίου 2026
Ευρώπη & ΗΠΑ σε Ανοιχτό Πόλεμο κατά της Ρωσίας
Σχεδόν όλα τα όπλα που χρησιμοποιεί η Ουκρανία σε αυτόν τον πόλεμο προέρχονται από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Ωστόσο, πολλά από αυτά δεν μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς προσωπικό του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία ή σε μία από τις βάσεις του ΝΑΤΟ και δεν μπορούν να βρουν τους στόχους τους στη Ρωσία χωρίς δορυφορική υποστήριξη από τις ΗΠΑ. Επομένως, είναι παραπλανητικό να μιλάμε για σύγκρουση μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας εδώ: Η Ευρώπη, με την ενεργό υποστήριξη των ΗΠΑ, διεξάγει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Ενώ αυτό συνέβαινε κρυφά μέχρι πρόσφατα, οι επιτιθέμενοι τώρα επιδεικνύουν με υπερηφάνεια την άμεση εμπλοκή τους στις επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας.
Μέχρι στιγμής, η Ρωσία δεν έχει απαντήσει στρατιωτικά στην Ευρώπη και, μέχρι πρόσφατα, βασιζόταν στη διπλωματία. Αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει, παρόλο που η Ρωσία συνεχίζει να τονίζει ότι δεν αντιτίθεται σε μια διπλωματική λύση που λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές. Ο Ρότζερ Κέπελ, εκδότης, αρχισυντάκτης και ιδιοκτήτης του ελβετικού περιοδικού Weltwoche, το έμαθε αυτό από πρώτο χέρι.
Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τη Μαργαρίτα Σιμονιάν, αρχισυντάκτρια του ρωσικού RT, προσπάθησε όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις φορές να αποσπάσει μια δήλωση από την ισχυρή από την δημοσιογράφο με μεγάλη επιρροή ότι η Ρωσία φέρει επίσης ευθύνη για την κατάσταση στην Ουκρανία. Κάθε φορά, απέρριπτε αυτό το αίτημα με σαφήνεια, αλλά ο Κέπελ αρνούνταν να το καταλάβει και επέμενε. Στο τέλος, με τα πολλά, η Σιμονιάν έβαλε διπλωματικά αλλά κατηγορηματικά τον Ελβετό δημοσιογράφο στη θέση του με τα εξής λόγια: «Νιώθω σαν ένας τυφλός να μιλάει σε έναν κωφό εδώ».
Εκτεταμένες Δηλώσεις Ρώσων διπλωματών
Ο Ντιμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Προέδρου Πούτιν, έκανε μια δήλωση που σίγουρα δεν θα γίνει κατανοητή από τη Δύση, αλλά η οποία έχει εκτεταμένες επιπτώσεις:
«Υπάρχει ένας πόλεμος σε εξέλιξη, αυτός είναι ένας πραγματικός πόλεμος. Όλα ξεκίνησαν ως μια Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση. Τώρα υνεχίζεται σαν πόλεμος, γιατί το Βερολίνο, το Παρίσι, η Χάγη, το Όσλο και, δυστυχώς, η Ουάσιγκτον βρίσκονται πίσω από το Κίεβο. […] Τους βοηθούν να στοχεύουν τις εγκαταστάσεις μας μέσω των δορυφόρων τους, τους βοηθούν να στοχεύουν με ξένα όπλα στους στόχους μας μέσω ολόκληρης της δυτικής υποδομής τους».
Ντμίτρι Πεσκόφ, 5 Ιουλίου 2026
Ο René Zittlau θα συζητήσει πώς να ερμηνεύσει τη δήλωση του Πεσκόφ — ο οποίος μιλάει εκ μέρους του Προέδρου Πούτιν — σε ξεχωριστό άρθρο που θα δημοσιευτεί σύντομα.
Στις 9 Ιουλίου, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η Ρωσία «δεν θα πιστεύει πλέον τη Δύση ότι θέλει λύσεις μέσω διαπραγματεύσεων» επειδή «αυτό το απόθεμα καλής θέλησης και ελπίδας έχει εξαντληθεί πλέον εντελώς».
Σεργκέι Λαβρόφ, 9 Ιουλίου 2026
Ο Φρίντριχ Μερτς Πιέζει για Πόλεμο
Ως Γερμανός, ο Φρίντριχ Μερτς προφανώς αισθάνεται την ανάγκη να ξυπνήσει οδυνηρές μνήμες στους Ρώσους και να ανοίξει ξανά τις παλιές πληγές που, τα τελευταία 80 χρόνια, επουλώνονται σταθερά χάρη στις σημαντικές προσπάθειες και από τις δύο πλευρές. Χρησιμοποιώντας έντονη και ωμή γλώσσα, προσπαθεί να πείσει τους Γερμανούς να κερδίσουν τον πόλεμο προτού καν οι Ρώσοι απαντήσουν στρατιωτικά.
«Η Ρωσία δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο. Δεν θα επιτύχουν τους πολεμικούς τους στόχους. Όσο πιο γρήγορα τελειώσουμε αυτόν τον πόλεμο, τόσο καλύτερα θα είναι για την Ευρώπη, τόσο καλύτερα θα είναι για τη Ρωσία και τόσο καλύτερα θα είναι για την παγκόσμια ειρήνη».
Φρίντριχ Μερτς, 8 Ιουλίου 2026
Κάποια στιγμή, αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: μια Γερμανική αντιπροσωπεία θα ταξιδέψει στη Μόσχα για να ζητήσει συγγνώμη εκ μέρους της Μερτζ & της κομπανίας του Co.
Ο Γερμανικός λαός είναι διχασμένος πάνω στο ζήτημα της Ρωσίας. Ένα μεγάλο μέρος των Ανατολικογερμανών αντιτίθεται σθεναρά σε αυτόν τον πιθανό πόλεμο από πεποίθηση. Οι λόγοι για αυτό είναι προφανείς. Οι Δυτικογερμανοί μπορεί να έχουν αρνητική στάση απέναντι στη Ρωσία, αλλά σίγουρα δεν θέλουν να πάνε σε πόλεμο εναντίον αυτής της χώρας.
Πρόσφατα, η Bundeswehr έστειλε επιστολές σε 298.200 άτομα που σύντομα θα φτάσουν στην ηλικία της στράτευσης ─ δηλαδή θα γίνουν 18 ετών. Μόνο 530 άτομα ─ ούτε καν το 0,18% ─ προσφέρθηκαν στη συνέχεια εθελοντικά για να πάνε στην στρατιωτική θητεία τους. Ένα άλλο, περίπου 20%, μπορεί να φανταστεί να υπηρετεί στην Bundeswehr. Αυτοί σίγουρα δεν είναι το είδος των αριθμών που θα επέτρεπαν σε έναν καγκελάριο να σχεδιάσει έναν πόλεμο με «αυτοπεποίθηση». Δείτε τα σχόλιά μας σχετικά με αυτό στο «The Truth Is Reasonable to Expect!» («Η Αλήθεια είναι Λογικό να Περιμένουμε!») .
«Αμφιβάλλω αν οι Ρώσοι θα είναι ξανά επιεικής και θα συγχωρήσουν τους Γερμανούς, μετά από αυτά που συνέβησαν το 1914 και το 1941 — ακόμη και η υπομονή ενός αγγέλου έχει τα όριά της».
Η ρωσική ηγεσία και ο λαός της Ρωσίας αξίζουν πολλά εύσημα που συνεχίζουν να κάνουν διάκριση μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας της Γερμανίας και των απλών Γερμανών πολιτών, παρόλο που η προδοσία της συγχώρεσης που επέδειξε και εφάρμοσε η Ρωσία προς τη Γερμανία είναι πολύ βαθιά. Ήταν μια μεγαλοψυχία χωρίς ιστορικό προηγούμενο με την οποία η Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε το δρόμο της συγχώρεσης και της συμφιλίωσης προς τους Γερμανούς μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, δεν έχω ακούσει ποτέ αντιγερμανικά σχόλια στη Ρωσία, ούτε καν από τους βετεράνους του πολέμου. Αμφιβάλλω όμως αν οι Ρώσοι θα συγχωρήσουν ξανά & και πάλι μετά το 1914 και το 1941 – ακόμη και η υπομονή ενός αγγέλου έχει τα όριά της.
«Η γερμανική τρέλα επέστρεψε — επιβεβαιώθηκε επίσημα.»
Οι αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας εκτοξεύονται στα ύψη. Το 2030, η Γερμανία θα δαπανήσει το 29% του συνολικού εθνικού προϋπολογισμού της για τον στρατό. Πρέπει να ανατρέξουμε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να βρούμε τέτοια στοιχεία. Συγκριτικά, οι ΗΠΑ δαπάνησαν το 13,1% του εθνικού προϋπολογισμού τους για την άμυνα το 2025. – Η γερμανική τρέλα επέστρεψε – επιβεβαιώθηκε επίσημα.
Bundeshaushalt 2027 und Finanzplan 2026 bis 2030, σελίδα 47
Χρειάζονται πολλές στρεβλώσεις και παρατραβηγμένες από τα μαλλιά ερμηνείες για να ισχυριστεί κανείς ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα πολέμου, αλλά όχι ακόμη σε πόλεμο. Μέχρι στιγμής, η στωική υπομονή του Προέδρου Πούτιν φαίνεται να αντέχει. Βασίζεται & ελπίζει σε μια στρατιωτική νίκη στην Ουκρανία και στην κατάρρευση των ενεργειακών και χρηματοπιστωτικών αγορών στη Δύση. Στρατιωτικά, η Ρωσία σημειώνει καλή πρόοδο στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία και θα έρθει η ώρα που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θα πρέπει να βάλουν τέλος στα παραμύθια τους για τις ουκρανικές επιτυχίες. Είναι όπως το 1944, όταν η ναζιστική Γερμανία εξακολουθούσε να ονειρεύεται και να προπαγανδίζει την «τελική νίκη» της. Η πραγματικότητα τους πρόλαβε – αυτή τη φορά δεν θα είναι διαφορετική.
Ευρωπαϊκές Επιθέσεις σε Πετρελαϊκές Υποδομές
Κάθε μέρα, ευρωπαϊκά οπλικά συστήματα επιτίθενται σε πετρελαϊκές υποδομές βαθιά μέσα στη Ρωσία. Οι συνέπειες είναι σημαντικές. Υπάρχουν ελλείψεις βενζίνης και ντίζελ σε ορισμένες περιοχές, ενώ ακόμη και στη Μόσχα, σχηματίζονται ουρές στα βενζινάδικα. Σε μια συνέντευξη με τον Pavel Zarubin στις 28 Ιουνίου 2026, ο Πρόεδρος Πούτιν σχολίασε τις ζημιές στις πετρελαϊκές υποδομές και τις συνέπειές τους ως εξής:
«Όσον αφορά τις επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές γενικά, και ειδικότερα σε ενεργειακές υποδομές, προκαλούν, φυσικά, ορισμένα προβλήματα. Αυτό είναι προφανές. Ωστόσο, πιστεύω ότι αυτά τα προβλήματα δεν είναι κρίσιμα. Απλώς πρέπει να αυξήσουμε την παραγωγή του αντίστοιχου εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας, και να βελτιώσουμε την απόδοση των μονάδων που ασχολούνται με αυτό το έργο».
Πολλοί Ρώσοι περιμένουν και απαιτούν μια στρατιωτική επίθεση κατά της Ευρώπης. Ο Πούτιν βρίσκεται υπό πίεση να το πράξει. Ωστόσο, είναι σημαντικό να εξεταστεί εάν μια τέτοια επίθεση θα έφερνε τη Ρωσία πιο κοντά στον στόχο της. Ο στόχος είναι να νικήσουμε την Ουκρανία και να διασφαλίσουμε τα δυτικά σύνορα της τεράστιας αυτοκρατορίας ─ μια για πάντα. Στην καλύτερη περίπτωση, η Ευρώπη μπορεί να παρατάξει 50.000 μάχιμους στρατιώτες.
Αυτός ο αριθμός δεν αποτελεί απειλή για τη Ρωσία. Όσο οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους δεν γίνουν τελικά κρίσιμες, ο Πρόεδρος Πούτιν δεν χρειάζεται να απαντήσει στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι, ωστόσο, επιδιώκουν να προκαλέσουν μια ρωσική επίθεση, έτσι ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους ως θύματα και να ξεκινήσουν έναν πόλεμο στον οποίο δεν μπορούν και δεν θέλουν να συμμετάσχουν ─ σίγουρα όχι με τους δικούς τους στρατιώτες. Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να κατηγορήσουν τη Ρωσία για τη δική τους οικονομική κατάρρευση ─ η οποία πιθανότατα θα έρθει, από ότι φαίνεται πολύ σύντομα και είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Αμφιβάλλω αν οι στρατηγοί στο Κρεμλίνο θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να προκληθεί, παρά τις εκκλήσεις του λαού να αντεπιτεθούν.
Ένας Προσχηματικός Φόβος για τη Ρωσία
Πριν από λίγες μέρες, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στην Άγκυρα. Ο ομόλογός μου εξήγησε ότι όλη η συζήτηση για τη Ρωσία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τακτική αντιπερισπασμού από μια εντελώς διαφορετική στρατηγική: το ΝΑΤΟ θα αποτελεί παρελθόν σε δύο χρόνια και οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα στρατιωτικό σύστημα ανεξάρτητο από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι δεν θα ήθελαν να αγοράσουν Αμερικανικά όπλα σε ένα νέο σύστημα, επειδή τα τεράστια κέρδη από την παραγωγή όπλων υποτίθεται ότι θα παραμείνουν στην Ευρώπη. Οι Αμερικανοί το είχαν ήδη καταλάβει αυτό και, πριν από λίγες μέρες, έστειλαν δώδεκα Αμερικανούς εμπειρογνώμονες άμυνας -ή μάλλον, προμηθευτές όπλων- στις Βρυξέλλες για να πείσουν τους Ευρωπαίους να συνεχίσουν να αγοράζουν τα όπλα τους από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι οι Αμερικανοί απέτυχαν σε αυτή την προσπάθεια τους. Αν αυτή η ιστορία είναι αληθινή, τότε οι τεράστιες αμυντικές δαπάνες ─ όπως αυτή της Γερμανίας ─ έχουν κάποιο νόημα: Οι ευρωπαϊκές χώρες χρειάζονται αστρονομικά ποσά για να δημιουργήσουν μια αμυντική βιομηχανία που θα τις κάνει ανεξάρτητες από τις ΗΠΑ. Για να εγκριθούν αυτοί οι προϋπολογισμοί, χρειάζονται την απειλή του πολέμου, χρειάζονται ένα μπαμπούλα. Οι Ρώσοι είναι χρήσιμοι εδώ, επειδή χωρίς την απειλή του πολέμου, οι λαοί δεν πρόκειται να σφίξουν το ζωνάρι δεν θα ανεχόταν υψηλότερους φόρους και περικοπές στην εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες.
Η Κατάσταση του Αιφνίδιου Θανάτου θα Μπορούσε να Διαρκέσει Περισσότερο
Τα αποσπάσματα Ρώσων αξιωματούχων που συζητούνται σε αυτό το άρθρο δείχνουν ότι η Ρωσία δεν πιστεύει πλέον σε μια διπλωματική λύση (Λαβρόφ) και ότι η αλλαγή στον χαρακτηρισμό της σύγκρουσης από «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» σε «πόλεμο» σηματοδοτεί μια πιο σκληρή στάση από τη Ρωσία στην Ουκρανία. Οι δηλώσεις του Προέδρου Πούτιν υποδηλώνουν ότι, παρά τη σαφή και άμεση εμπλοκή της Ευρώπης και των ΗΠΑ στον πόλεμο, θα αποφύγει (προς το παρόν) ένα άμεσο χτύπημα κατά της Ευρώπης και έτσι θα συνεχίσει να διατηρεί τη σύγκρουση σε κατάσταση εκκρεμότητας & αβεβαιότητας. Ένα άμεσο χτύπημα κατά της Ευρώπης δεν θα έφερνε τη Ρωσία πιο κοντά στον στόχο της να εξουδετερώσει την Ουκρανία ως πλατφόρμα για δυτική επιθετικότητα κατά της Ρωσίας.
Η Δύση, η οποία προσπαθεί με όλες της τις δυνάμεις να προκαλέσει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, πιθανότατα θα παραμείνει πιστή σε αυτή τη στρατηγική και θα πιέσει για κλιμάκωση. Οι Ρώσοι θα πρέπει να βρουν τρόπους να αμυνθούν πιο αποτελεσματικά έναντι των δυτικών επιθέσεων στις υποδομές τους. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Νομικά, η Ρωσία είναι ελεύθερη να αναλάβει στρατιωτική δράση εναντίον της Ευρώπης. Ο Πρόεδρος Πούτιν διατηρεί ανοιχτή αυτήν την επιλογή, αλλά προσπαθεί πρωτίστως να επικεντρώσει τις επιθετικές του δυνάμεις στην Ουκρανία και περιμένει την κατάλληλη ώρα του. Μπορεί να ακολουθήσει αυτή τη στρατηγική επειδή, σε αντίθεση με την Ευρώπη, η Ρωσία έχει ήδη ολοκληρώσει τη μετάβαση σε μια πολεμική οικονομία, ο Ρωσικός λαός υπομονετικά τον στηρίζει και καμία δαμόκλειος σπάθη με τη μορφή οικονομικής κατάρρευσης δεν κρέμεται πάνω από το κεφάλι του. Η επιθετική στάση της Δύσης υποδηλώνει ότι ξεμένει από ατού & από άσσους που θα βγουν από το μανίκι.
Αφού αυτό το άρθρο έφτασε στον συντάκτη, έγινε γνωστός ο θάνατος του Γερουσιαστή Lindsey Graham, ενός από τους μεγαλύτερους πολεμοκάπηλους και μισαλλόδοξους πολιτούς άνδρες της εποχής μας. Ο θάνατος οποιουδήποτε ανθρώπου είναι άξιος πένθους. Ωστόσο, η χαρά του για αυτό το γεγονός ότι Ρώσοι πρέπει να πεθαίνουν ─ και ο ισχυρισμός του ότι αυτή είναι η καλύτερη επένδυση ─ μειώνει σημαντικά τη θλίψη μας.
Είναι τα καλύτερα χρήματα που έχουμε ξοδέψει ποτέ Αμερικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Ζελένσκι
Ο φίλος μου, ο καθηγητής Μοχάμεντ Μαράντι, ένας πραγματικά ευγενικός άνθρωπος, το έθεσε λίγο διαφορετικά:
«Αυτός (Γκράχαμ) και όλοι οι φίλοι του θα σαπίσουν στην Κόλαση».
Seyed Mohammad Marandi, 12 Ιουλίου 2026
