[…] Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν’ ο καρπός -αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφεί και θα σαπίσει, δια ν’ αναφανεί το άνθισμα και το κάρπισμα.
Είν’ εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει. […] Αλλ΄ο ηρωικός άνθρωπος δεν δείχνεται εις την συντριβήν του μόνον, ή και εις την ετοιμότητα έστω προς συντριβήν.
Ειδεμή, η ηρωική αντίληψις θα ήτον ιδεώδες θανάτου μόνον, όχι μορφή ζωής –και τι ζωής. Ο ηρωικός άνθρωπος, και μόνος αυτός, ζη έντονα και πλούσια ολόκληρον την Ζωήν. Αλλά το να ζήσει έντονα δεν σημαίνει δι’ αυτόν ό,τι συνήθως νοούμεν με την έκφρασιν αυτήν: να δοκιμάζη άφθονα και δυνατά τας απολαύσεις και τας ηδονάς της Ζωής.
Δεν τας αγνοεί βέβαια τας απολαύσεις της Ζωής ο ηρωικός άνθρωπος. Αλλά τας δοκιμάζει τόσον, όσον χρειάζεται να τας ξεπεράση, τας γνωρίζει τόσον, ώστε να εννοή, ότι καταβάθος παραλύουν μάλλον την δύναμιν του ανθρώπου, και ας του χαρίζουν την ψευδαισθησίαν της εντατικότητος και της πλησμονής. Έπειτα τας απολαύσεις αναζητεί εκείνος που ζητεί να πάρει από την Ζωήν, όχι εκείνος που έχει να της δώση- και σε πλουτίζει όχι το να παίρνεις, αλλά το να δίδης. […]
Η ζωή ενός ανθρώπου, καθώς αυτού που περιέγραψα, δεν ημπορεί παρά να είναι σύντομος. Σύντομος όχι πάντοτε με την κοινήν σημασίαν · ημπορεί κάποτε να ζήση και πολλά χρόνια, αλλά πάντα θα είν΄ολίγα, σχετικώς με την πλησμονήν της ζωτικότητός του. Άλλως η ηλικία είναι κάτι σχετικόν ·δεν μετρείται πάντως με την διάρκειαν, με το περιεχόμενόν της μετρείται.
Είν΄έννοια ηθική όχι αστρονομική. Συνήθως όμως είναι σύντομος και υπό την συνήθη χρήσιν της λέξεως. Σύντομος, διότι ο ηρωικός άνθρωπος περνά ολόκληρον την ζωήν του εις το πολυκίνδυνον μέτωπον του πολέμου. Σύντομος, διότι πάντοτε είναι, από την μοίραν του και μόνην οδηγούμενος, ερασιθάνατος. Βαδίζει προς τον θάνατον όχι δια ν’ αναπαυθή, όχι διότι εβαρέθηκε την ζωήν, όχι διότι εδείλιασεν ενώπιον αυτής, όχι από μαρασμόν και εξάντλησιν των δυνάμεών του.
Ο ηρωικός άνθρωπος δεν υφίσταται τον θάνατον δι΄αυτόν και ο θάνατος άκομη δεν είναι πάσχειν, είναι πράττειν. Είναι η τελευταία πράξις, με την οποίαν επισφραγίζει όλας του τας άλλας πράξεις. Τους δίδει αυτή το νόημα· διότι και η Ζωή όλη είναι μια διαρκής αρχή, και η αρχή το νόημά της αντλεί από το τέλος, του οποίου είν΄η αρχή. Και είναι το τέλος ο θάνατος, αλλά και η τελείωσις. Αλλ’ ο πληθωρισμός της ζωής είναι τόσος μέσα του, ώστε και ο θάνατός του δεν είν΄εκμηδένισις πλέον.
Μεστώνει από περιεχόμενον, από ηθικήν αναγκαιότητα, πλημμυρίζει από την χαράν και την ωραιότητα μιας τελευταίας νίκης-παρόμοια με τον ήλιον, ο οποίος, κλίνων προς την δύσιν, ενδύεται την πορφυράν του μεγαλοπρέπειαν… Αυτά καί άλλα πολλά γράφει ό μεγάλος Ακαδημαϊκός δάσκαλος Ιωάννης Συκουρτής.
==================================================
Σήμερα 27/10/2016,εορτάζουμε τήν ΜΝΗΜΗ ενός μεγάλου ΗΡΩΑ,τού αγίου Νέστορα,ενός πολύ νεαρού ανθρώπου(περίπου 20-22 χρονών),πού έδωσε τήν ζωή του γιά τόν ΧΡιστό καί τήν πατρίδα του… Διαβάζουμε κάποια στοιχεία από τόν σύντομο,αλλά ΕΝΔΟΞΟ βίο του: ‘Εκ τής παιδικής του ηλικίας,εγκατέλειψε τήν “πατρώα θρησκεία” καίασπάστηκε τόν χριστιανισμό. Γιά τόν τόν καταρτισμό του στήν ΑΛΗΘΙΝΗ Πίστη καί τήν Πνευματική ζωή,εμπιστεύθηκε εξ΄ ολοκλήρου σέ έναν άλλο νεαρό, τόν Αξιωματικό τού Ρωμαϊκού στρατού Δημήτριο. Κατά τίς αρχές τού 4ου μ.Χ. αι. αυτοκράτωρ τής Ρώμης ήταν ό ειδωλολάτρης Γαλέριος Μαξιμιανός, γαμβρός τού πολυθεϊστή καί κακόψυχου Διοκλητιανού.
Ήταν επίσης κύριος υποκινητής τού ΔΙΩΓΜΟΥ εναντίον τών ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ καί τής Εκκλησίας πού ξέσπασε κατά τό 303 μ.Χ.!!! Ελλάδα τότε δέν υπήρχε ώς κράτος,διότι ήταν από πολλά χρόνια πρίν υπόδουλη στούς Ρωμαϊους… Στήν Βαλκανική χερσόνησο οί Ρωμαίοι στρατιώτες προέβαιναν σέ ωμότητες εναντίον τού χριστιανικού πληθυσμού μέ αυτοκρατορική εντολή.!!
Τότε συνέλαβαν καί τόν Άξιωματικό Δημήτριο μέ τήν κατηγορία ότι συμμετείχε ενεργά στίς χριστιανικές συγκεντρώσεις τής Θεσσαλονίκης….!!! Ο-Άγιος-Δημήτριος υπήρξε γόνος ευγενούς οικογένειας τής ιστορικής πόλεως. Κατετάχθη ενωρίς στόν ρωμαϊκό στρατό,υπηρετώντας τήν πατρίδα του, καί ανεδείχθη ώς γενναίος καί τίμιος αξιωματούχος τού ειδωλολάτρη αυτοκράτορος καί σύν τώ χρόνω έλαβε τόν τίτλο τού Μεγάλου Δουκός.
Ήταν χριστιανός μέ φλογερή πίστη καί ζήλο ιεραποστολικό, ασκώντας μεγάλη επιρροή στούς χριστιανούς καί ειδικώς στούς νέους τής πόλεως, τούς οποίους κατηχούσε, εβάπτιζε, νουθετούσε καί καλλιεργούσε πνευματικά. Η δημόσια ομολογία τής πίστεως του τόν έφερε στήν φυλακή καί αργότερα σέ φρικτά βασανηστήρια… Αυτόν τόν μεγάλο ΑΝΔΡΑ καί ΗΡΩΑ,είχε Πνευματικό οδηγό ό νεαρός στρατιώτης Νέστορας… Οταν ό αλαζόνας δωδεκαθεϊστής Μαξιμιανός επισκέφθηκε τήν πόλη, παρουσίασε μέ προκλητικό τρόπο τόν φοβερό μονομάχο Λυαίο σέ τελετή μετά τήν τέλεση ιπποδρομίας στό στάδιο της Θεσσαλονίκης.Αυτός ό γίγαντας μονομάχος ΕΒΡΙΖΕ ΧΥΔΑΙΑ τούς ΧΡιστιανούς καί τούς ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ σέ μονομαχία,λέγοντας ΒΛΑΣΦΗΜΑ λόγια γιά αυτούς καί τόν Ιησού ΧΡιστό τόν Θεό τών Χριστιανών….ό ΗΡΩΑΣ Δημήτριος ήταν φυλακή,οί χριστιανοί άρχισαν νά δοκιμάζονται,αλλά κανένας δέν τολμούσε νά τά βάλει μέ τόν γίγαντα Λυαίο.!!!
Τότε μέσα από τό πλήθος ξεπετάχθηκε ένας ασήμαντος οπλίτης,ένα σχεδόν αμούστακο αγόρι,ό μαθητής τού Δημητρίου Νέστωρας..!!! ή έκπληξη τών χριστιανών μεγάλη….τά γέλια καί οί κοροϊδίες τών αλαζόνων ειδωλολατρών τού δωδεκαθέου,τράνταζαν τό στάδιο…. ό μικρός Νέστωρας,δέν άντεχε νά υβρίζουν τήν αγία Πίστη του…είχε αποφασίσει νά πεθάνει…ήταν δλδ ΗΡΩΑΣ. Ετρεξε στόν δάσκαλο καί φίλο του Δημήτριο καί τού ζήτησε νά προσεύχεται στόν ΧΡιστό γιά νά σταθεί χωρίς δειλία στήν μάχη…. Μέ θάρρος και τόλμη περισσή, ό νεαρός Νέστωρ προσήλθε «είς το παρά το στάδιον βαλανείον όπου εκρατείτο ο Άγιος Δημήτριος» καί ζήτησε τήν ευλογία τού Δημητρίου καί τήν ενίσχυσή του…
‘Ο Άγιος Δημήτριος τόν ευλόγησε καί τόν βεβαίωσε ότι «και Λυαίον νικήσεις και υπέρ Χριστού μαρτυρήσεις».!! Θωρακισμένος μέ τήν ευλογία τού πνευματικού του καθοδηγητή,έσπευσε χαρούμενος στό στάδιο τής Θεσσαλονίκης…καί αφού έκαμε τό σημείο τού Τιμίου Σταυρού καί επικαλέστηκε τήν εξ΄ ύψους δύναμη δι΄ευχών τού πνευματικού του αλείπτη λέγοντας: «ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι», κατέβαλε καί φόνευσε μέ τό μικρό ξιφίδιό του τόν γιγαντόσωμο ειδωλολάτρη Λυαίο…!!! Και όπως λένε χαρακτηριστικά τά διάφορα ιστορικά κείμενα τό ξιφίδιο «διεπέρασε» και την καρδιά του Μαξιμιανού αφού η νίκη αυτή του νεαρού Νέστορος εταπείνωσε τον αυτοκράτορα ενώπιον των διωκομένων χριστιανών. Οργισμένος ό οπαδός τής “πατρώας ανοησίας” Μαξιμιανός απέδωσε τήν πράξη τού Νέστορος σέ αποκρυφιστική-μαγική δύναμη καί τόν κάλεσε σέ απολογία γιά νά αποδείξει τήν μυστικιστική του τέχνη,ή νά υποδείξει τούς συνεργούς του.!
Ο ΗΡΩΑΣ Νέστωρ μέ αμείωτο θάρρος υποστήριξε ότι «ο Θεός Δημητρίου, ο Θεός των χριστιανών, αυτός απέστειλεν τον άγγελον αυτού, απέκτεινεν εν τη χειρί μου τον αλάστορα και υπερήφανον». Έτσι ό ταπεινωμένος αυτοκράτορας διέταξε τήν εκτέλεση τών δύο Αγίων γιά άσκηση λατρείας μή ανεκτής από τήν έννομη Ρωμαΐκή τάξη καί τήν κατηγορία «ότι εισίν χριστιανοί».!!! Χωρίς δεύτερη σκέψη «τόν μέν Άγιον Δημήτριο απέκτεινεν, είτα δέ τόν Άγιον Νέστορα απεκεφάλισεν».
Ο Άγιος Δημήτριος είχε φυλακισθεί «παρά τό στάδιον δημοσίου γητνιόντος βαλανίου περί τάς τών εκείσε καμίνων φρουρίσθαι καμάρας». Ομάδα στρατιωτών εισήλθε στην υγρή φυλακή και τον θανάτωσε με λογχισμό. Όταν ο Άγιος είδε τους στρατιώτες σήκωσε γενναία το δεξιό του χέρι υποδεικνύοντας την δεξιά του πλευρά, λέγοτνας: «στην δεξιά πλευρά, εκεί όπου ελογχεύθη ο Χριστός ο Σωτήρ μου». Περιχαρής ό αιμοδιψής αυτοκράτωρ διέταξε :«τον Νέστορα ως χριστιανόν απενεχθήναι εν τοις δυτικοίς της πόλεως, εν τη επονομαζομένη χρυσέα πύλη».
Η αποτρόπαια εντολή του εκτελέσθηκε «τω ιδίω ξίφει»,μέ τό οποίο φονεύθηκε ό Λυαίος.! Δήμιος ήταν ό προτίκτορος Μηνουκιανός. Τά τής κηδείας τών δύο Αγίων ανέλαβε μία άλλη ΗΡΩΙΚΗ ΨΥΧΗ ό επίσης νεαρός Λούπος, τέκνο καί αυτός πνευματικό τού Αγίου Δημητρίου,ό οποίος μέ τόν αιματοβαμμένο μανδύα καί τό δακτυλίδι τού Αγίου Δημητρίου σταύρωνε τούς χριστιανούς,αλλά καί άλλους κατοίκους τής πόλεως καί τούς θεράπευε..!!!!
Λίγο αργότερα όμως καί αυτός μέ μαρτυρικό θάνατο τούς ακολούθησε στήν ΑΙΩΝΙΑ Βασιλεία τών ουρανών,στήν ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ τών Χριστιανών Η μνήμη τού Αγίου Δημητρίου τελείται στίς 26 Οκτωβρίου, τού Αγίου Νέστορος στίς 27 Οκτωβρίου, καί τού Αγίου Λούπου στίς 23 Αυγούστου. Προς τιμήν τού Αγίου Νέστορος ανηγέρθη Ιερός Ναός νοτίως τής Βασιλικής τού Αγίου Δημητρίου, μεταξύ τών οδών Αγίου Δημητρίου καί Ολύμπου,όπου μετά τήν κατάληψη τής πόλεως από τούς Τούρκους ανηγέρθη τό Fethiye Cami… Ναοί και παρεκκλήσια του Αγίου Νέστορος ευρίσκονται: Πλησίον του Καυταντζογλείου σταδίου στην οδό Αγίου Δημητρίου 159 στην Θεσσαλονίκη, στον δεύτερο όροφο της Χριστιανικής Καταφυγής Θεσσαλονίκης, στο χωριό Σχοινιάς Βεροίας, στο Κοκκινοχώρι Ελευθερουπόλεως, στο Μελίσσι Κορινθίας, στην Ιερά Μονή Αγίου Προκοπίου Πύλης Τρικάλων. Λείψανα του Αγίου Νέστορος προσκυνούμε στις Αγιορείτικες Μονές Ζωγράφου, Ιβήρων, Γρηγορίου, στην Μετεωρική Μονή Αγίων Πάντων Βαρλαάμ, στην Γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου Ελευθερουπόλεως, στην Ιερά Μονή Αιμυαλών Δημητσάνης και στον περικαλλή Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης.
Η Αγία του μορφή ιστορείται σε πολλούς παλαιούς Ναούς και Μονές, αγιορείτικες και μη. Επίσης και τοιχογραφίες της μεταβυζαντινής περιόδου βρίσκονται σε ιστορικές Μονές της Ρουμανίας όπου παρουσιάζεται σε περίοπτη θέση πλάι στον Άγιο Δημήτριο όρθιος με στρατιωτική περιβολή. Τέλος στις Ιερές Μητροπόλεις Ιεραπύτνης και Σητείας καθώς και Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου τελούνται κατ΄ έτος «Νεστόρεια», με εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου Νέστορος ως προστάτου της νεότητος και του αθλήματος. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Αγαπητοί συνέλληνες,αδελφοί καί συναγωνιστές,άς μιμιθούμε κι εμείς οί ασήμαντοι τόν ΗΡΩΑ Νέστωρα καί άς μήν φοβόμαστε τόν σύγχρονο “γίγαντα Λυαίο”,είτε αυτός λέγεται ΕΕ,είτε ΗΠΑ,είτε Δύση,είτε Τραπεζική χούντα,είτε ότιδήποτε ΝεοΤαξικό…ή μικρή Ελλάς,ΑΝ ΜΙΜΗΘΕΙ τόν νεραό οπλίτη Νέστωρα καί προστρέξει στό Πνευματικό καθαρτήριο τής ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ καί τής ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ,τότε θά λάβει τήν ΕΥΛΟΓΙΑ νά νικήσει,διότι: MEΓΑΣ..ΑΗΤΗΤΟΣ καί ΑΛΗΘΙΝΟΣ ό ΘΕΟΣ τών ΧΡιστιανών…ό ΘΕΟΣ τής ΕΛΛΑΔΑΣ+ Θεέ τού αγίου Νέστωρος,βοήθει καί μένα τόν ανάξιο χριστιανό έλληνα… Θεέ τού αγίου Δημητρίου,βοήθει τήν αθλία ελλάδα μας… ΑΜΗΝ+
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΓΓΑΝΑΣ
