Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
«Χωρίς μια σταθερή και ευτυχισμένη οικογένειαδεν…μπορεί να υπάρξει προσωπική ευτυχία,ούτε σωστή εκπαίδευση της νέας γενιάς.Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το πρόγραμματου κόμματός μας αποδίδει μεγάλη σημασία στηνπεραιτέρω ενίσχυση της σοβιετικής οικογένειας»«Politicheskoe Samoobrozavanie»(“Πολιτική αυτο-μόρφωση”), όργανο του ΚΚΣΕ – 1962
Η “εθνικιστική-λαϊκίστικη-ρατσιστική-ομόφοβη-ξενόφοβη” ιταλική κυβέρνηση σε νέα σύγκρουση με τη
“δημοκρατική” Ε.Ε.!
Ήταν στο κυβερνητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης του καθηγητή Κόντε (Κίνημα 5 Αστέρων και Λέγκα του Σαλβίνι) κι έγινε πράξη, όπως συνηθίζει να λέει κι ο Τσίπρας.
Μία ακόμη “μεγάλη κατάκτηση” της Ευρώπης πάει περίπατο στην Ιταλία. Ναι της Ευρώπης των τραπεζιτών και της εξαθλίωσης των λαών, αλλά με κατακτήσεις σε ατομικά δικαιώματα και “ανοιχτά σύνορα” με δύο αποθήκες φθηνού κρέατος μεταναστών στην Ελλάδα και Ιταλία, ώστε να επιλέγουν εκείνες τις ειδικότητες που έχουν ανάγκη για φθηνή εργασία στο 4ο Ράιχ.
Πρόσφατα είχε παραξενέψει ορισμένους στην Ελλάδα η Γαλλία του υπαλλήλου των Ρότσιλντ κι η Γεωργία Γκαρδαλίνου το είχε επισημάνει εύστοχα… «Όλοι όσοι βγαίνουν όψιμα στα κάγκελα για τον θεσμό μετονομασίας της μάνας και του πατέρα στον απρόσωπο γονέα 1 και 2, να ξέρουν πως είναι “ευρωπαϊκή” μας υποχρέωση…»[Βλέπε: O “θεσμός” απρόσωπου γονέα είναι “ευρωπαϊκή” υποχρέωση!].
“Συνομωσιολογικά” το είχαμε επισημάνει το Μάη του 2018 [Βλέπε: Λίγο πριν περάσει στην παρανομία η γιορτή της Μάνας].
Σήμερα το νέο πεδίο σύγκρουσης Ε.Ε. και Ιταλίας η είδηση της κατάργησης του Υπουργικού Διατάγματος της ιταλικής “αριστερής” κυβέρνησης, από τον Ιταλό μαρξιστή φιλόσοφο Diego Fusaro:
«Στην ταυτότητα επιστρέφουν “πατέρας” και “μητέρα”.
Αντίο το γενικό “γονείς”, με το μέτρο που δημοσιεύτηκε στην επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης.
Μια μικρή αλλά μεγάλη μάχη πολιτισμού.
Και τώρα ο αγώνας συνεχίζεται εναντίον της πραγματικής αιτίας της βαρβαρότητας: το φανατισμό της οικονομίας της αγοράς.»
Αυτή η “λαϊκιστική” κυβέρνηση καταφέρνει ένα τεράστιο πλήγμα, ή σωστότερα επιλέγει να προκαλέσει και ν’ αναμετρηθεί με την Ε.Ε. σε όλα τα μέτωπα. Μάλιστα ενόψει των ευρωεκλογών του Μάη μια πρόκληση προς την ΟΛΗ ιταλική “αριστερά” [Βλέπε: Ενόψει ευρωεκλογών: «Διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη» η προσπάθεια δημιουργίας μιας άλλης «αριστεράς» στη γειτονική Ιταλία] στις μοναδικές “κατακτήσεις” που έχει επιδείξει και προβάλλει στα 5 χρόνια διακυβέρνησης: “ατομικά δικαιώματα” κι υποταγή στην πολιτική λιτότητας των τραπεζιτών, που εμφανίζει ως “ευρωπαϊκό πατριωτισμό“.
Νόμοι του κράτους έγιναν και δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της κυβέρνησης η κατάργηση του συνταξιοδοτικού-ασφαλιστικού νόμου της “αριστεράς” (είναι ακριβώς και κατά λέξη αυτός που στην Ελλάδα θεσμοθετήθηκε-αντιγράφηκε από τον Κατρούγκαλο), παρά τις βίαιες απειλές από ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ να μην τον “ακουμπήσουν” και το έτος συνταξιοδότησης είναι πλέον τα 62 χρόνια. Όπως επίσης όλες οι κατώτατες συντάξεις και επιδόματα αναπηρίας, τέκνων στο ποσό των 780 ευρώ μηνιαίως, αλλά και ο “κοινωνικός μισθός” στους ανέργους στο ποσό των 780 ευρώ μηνιαίως. Έθεσε βέτο στην έκδοση απόφασης της Ε.Ε. αναγνώρισης της μαριονέτας των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, άδειασε ακόμη και τον Σαλβίνι που στην επίσκεψή του στο Ισραήλ επιτέθηκε στη Χεζμπολάχ, μεταβαίνοντας ο πρωθυπουργός Κόντε στο Λίβανο και υπέγραψε συμφωνίες με την κυβέρνηση της Βηρυτού που συμμετέχει η Χεζμπολάχ, συγκρούστηκε με τον Μακρόν υποστηρίζοντας τα “κίτρινα γιλέκα” κ.α.π.
Μπροστάρης στον αγώνα των ατομικών δικαιωμάτων ήταν ΝΑΤΟ, αυτός ο προοδευτικός αμυντικός οργανισμός των πολιτισμένων δυτικών που προστατεύει τη “δημοκρατία” στον πλανήτη κι αυτό το αποσιωπούν όλοι [Βλέπε: Οι ομοφυλόφιλοι είναι ακροδεξιοί ή αριστεροί;].
Εκεί, στη Σύνοδο αυτού του “δημοκρατικού” ατυλαντικού συμφώνου έγινε το μεγάλο θεσμικό βήμα, η γιγαντιαία προοδευτική κατάκτηση κι υλοποίηση αυτών των μεγαλειωδών λαϊκών αγώνων για τα “ανθρώπινα δικαιώματα“, όταν οι σύζυγοι των ηγετών είχαν ανάμεσά τους και τον/την σύζυγο ενός ηγέτη…
Στο πολιτικό πεδίο, το πανευρωπαϊκό μέτωπο από τον Μακρόν ως τον Τσίπρα, η κοσμοπολίτικη ευρωπαϊκή “αριστερά” κι η παραδοσιακή δεξιά δίνουν τη μάχη για την “Ευρωπαϊκή Άνοιξη”. Μια Ευρώπη των τραπεζιτών στο κλουβί του ευρώ… που θα διορθώσουν, όταν μαζί συγκυβερνούν από ίδρυσης της ΕΕ για λογαριασμό των τραπεζιτών.
Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε ένας πολιτικός φορέας. ούτε ένα πολιτικό κόμμα στη βουλή, που να θέτει ενόψει των ευρωεκλογών μια διαφορετική πρόταση από την “Ευρωπαϊκή Άνοιξη”, δηλαδή υπεράσπιση του 4ου Ράιχ και λόγια τραπεζιτών πως θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Ακόμη και τα μικρά κόμματα που ευελπιστούν να μπουν στη βουλή είναι μέσα στο πλαίσιο: “και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ“. Και με τα “ατομικά δικαιώματα” και με την προσπάθεια να διασώσουν τις εργατικές κατακτήσεις, λες και σ’ αυτή την Ευρώπη μπορεί κάποιος να διορθώσει το ελάχιστο.
Την αποδόμηση του πολιτισμού και των εθνών επιδιώκουν τόσο η “αριστερά”, όσο κι η δεξιά… [Βλέπε: Οι διανοούμενοι είναι πιο ηλίθιοι από τους απλούς ανθρώπους & αποτελούν την κύρια αιτία της σήψης της κοινωνίας μας]
