Η Ιταλία ως δημοκρατία με περιορισμένη κυριαρχία

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Giuseppe Conte μίλησε στην Επιτροπή Ειδικής Κοινοβουλευτικής Ασφάλειας (Copasir) στις 23 Οκτωβρίου, σε ακρόαση σχετικά με τις επαφές μεταξύ του Γενικού Εισαγγελέα των ΗΠΑ και του Υπουργού Δικαιοσύνης William Barr με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών. Οι συμμετέχοντες στις ακροάσεις ρώτησαν γιατί ο Conte δεν ενημέρωσε άλλους υπουργούς για τις συναντήσεις αυτές, τις οποίες ο πρωθυπουργός συνέβαλε στην οργάνωση προσωπικά.

Ο Ιταλός Πρωθυπουργός Giuseppe Conte

Ένας επισκέπτης από της ΗΠΑ και ο επικεφαλής Ιταλικών υπηρεσιών ασφαλείας συζήτησαν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, θέματα σχετικά με την “παρέμβαση” της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016. Αυτό το θέμα δεν επιτρέπεται να πεθάνει.

Σύμφωνα με τα Αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία συζητούνται τώρα θερμά στην Ιταλία, ο Barr δύο φορές εκ μέρους του Προέδρου Trump ταξίδεψε στη Ρώμη τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο για να συλλέξει πληροφορίες για το άτομο που συμμετείχε στην έρευνα, τον καθηγητή Joseph Mifsada,ο οποίος δίδαξε στο Link University στη Ρώμη και εξαφανίστηκε σχεδόν πριν από δύο χρόνια. Αυτός ο Mifsada φέρεται να ήταν διαμεσολαβητής για την μεταφορά συμβιβαστικών στοιχείων από την Ρωσία στην Χίλαρι Κλίντον, που συμμετείχε στο προεδρικό αγώνα. Όπως υποδεικνύουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο Trump ψάχνει για αποδείξεις για το πως κατασκευάστηκαν οι υποψίες των δεσμών του με τη Ρωσία που οδήγησαν στη διερεύνηση του εισαγγελέα Robert Muller.

Σχολιάζοντας το σκάνδαλο γύρω από τον πρωθυπουργό Conte, τα ιταλικά ΜΜΕ γράφουν ότι χειραγωγείται η Ιταλία. Μιλάμε για μια νέα επέμβαση στις Ιταλικές υποθέσεις από έξω. Στις 19 Οκτωβρίου, εμφανίστηκε στην Corriere della Sera άρθρο με τίτλο “Μυστικές υπηρεσίες και υποψίες ή η Δημοκρατία ατελείωτων σκανδάλων”. Η βασική ιδέα του άρθρου είναι ότι μετά την πτώση του καθεστώτος του Μουσολίνι, η Ιταλική δημοκρατία γεννήθηκε κάτω από την ένδειξη της περιορισμένης κυριαρχίας, επειδή προοριζόταν για «τη χώρα που αντιμετωπίστηκε ως αμερικανικό ημιπροτεκτοράτο».

Οι Αμερικανοί εμφανίστηκαν στα Απέννινα στο τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι δυτικοί σύμμαχοι της ΕΣΣΔ έσπευσαν να «χωρίσουν την πίτα». Υπέροχα εμπλουτισμένες στον πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν απέκρυψαν τίποτα για να αποκτήσουν τον έλεγχο της Ιταλίας. Αφού ξεκίνησαν με την απόβαση στη Σικελία, ζήτησαν βοήθεια από την ιταλική μαφία. Ο Lucky Luciano, ο ηγέτης της ιταλικής «Cosa Nostra», που φυλακίστηκε στις ΗΠΑ, απελευθερώθηκε. Τον άφησαν από ένα Αμερικανικό υποβρύχιο στην ακτή της Σικελίας, όπου τον Λάκι Λάκι-Λάκι περίμεναν ήδη οι τοπικοί “Pezzi DA Novanta”-οι μπράβοι του Don Kalo, ηγέτη της πανίσχυρης Σικελικής μαφίας.

Ο Lucky Luciano ήταν μαφιόζος στην υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών

Οι μαφιόζοι έδειξαν στους Αμερικανούς στρατιώτες τον δρόμο , τους βοήθησαν να συλλάβουν φασιστές ακτιβιστές και μπλόκαραν τους στρατώνες του ιταλικού στρατού. Όταν η Σικελία καταλήφθηκε, η Αμερικανική κυβέρνηση διόρισε ως δημάρχους πολλών πόλεων της Σικελίας τους «Νονούς » που απελευθερώθηκαν από τη φυλακή ως ένδειξη ευγνωμοσύνης.

Στην συνέχεια η μαφία μαζί με την CIA πήρε τον έλεγχο των τοπικών εκλογών για να τους αποτρέψει από το να κερδίσουν οι κομμουνιστές που είχαν γίνει δημοφιλείς κατά την διάρκεια της Αντίστασης. Σύντομα, ωστόσο, η συμμαχία με τη μαφία έγινε επαχθής για τους Αμερικανούς, και το ποντάρισμα έγινε σε άλλες δυνάμεις, που κλήθηκαν να σταματήσουν τους σοσιαλιστές και τους κομμουνιστές.

Η στρατηγική της έντασης υιοθετήθηκε όταν οι άγνωστοι τρομοκράτες άρχισαν να εκτοξεύουν βόμβες, να εκτροχιάζουν τρένα, να σκοτώνουν εξέχοντες πολιτικούς, τραπεζίτες και άλλους “υπαλλήλους του καθεστώτος”. Έτσι εμφανίστηκαν οι διάσημες Ερυθρές Ταξιαρχίες, μια υπόγεια ομάδα που έσπειρε τον φόβο και τη βία στα Απέννινα. Το 1974, ένας ηγετικός πολιτικός – ο ηγέτης του κυβερνώντος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, Άλντο Μόρο, απήχθη και σκοτώθηκε. Καταλήφθηκε όταν βρισκόταν σε πορεία προς μια συνεδρίαση του κοινοβουλίου, όπου η απόφαση ήταν να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση με αριστερές δυνάμεις. Η έρευνα, και αργότερα πολυάριθμες εκθέσεις τύπου, έδειξε ότι οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και άλλες τρομοκρατικές ομάδες ήταν το πνευματικό τέκνο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Όταν οι σοσιαλιστές και μετά οι κομμουνιστές στην Ιταλία μπήκαν στην κυβέρνηση ούτως ή άλλως, το στοίχημα έγινε στους μασόνους από το καταφύγιο P-2, το οποίο ετοίμαζε πραξικόπημα στη χώρα. Η συνωμοσία εκτέθηκε, οι Ελευθεροτέκτονες της CIA στο ιταλικό κατεστημένο βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα. οι ηγέτες τους έφυγαν, αλλά δεν κατάφεραν να επιβιώσουν: ο Roberto Calvi κρεμάστηκε κάτω από μια γέφυρα στο Λονδίνο και ο Lyceau Gellie δηλητηριάστηκε στη φυλακή.

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως και άλλα κομμουνιστικά κόμματα, έχασε την επιρροή του . Οι Αμερικανοί δεν φοβούνταν πλέον ότι οι Κομμουνιστές έρχονται στην εξουσία, αλλά η Ιταλία εξακολουθεί να κρατιέται σε κοντό λουρί. “Η συνήθεια της περιορισμένης κυριαρχίας είναι δύσκολο να εξαλειφθεί”, λέει ο συντάκτης ενός άρθρου στο Corriere della Sera μελαγχολικά.

Ο Ματέο Σαλβίνι

Και πώς θα τον καταφέρουν; Το σύνολο της επικράτειας της Ιταλίας καλύπτεται από αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις. Ο πόλεμος πληροφοριών διεξάγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες 24 ώρες την ημέρα. Τώρα, για να απομακρύνουν τον ανεπιθύμητο πολιτικό, δεν χρειάζεται να απαχθεί και να σκοτωθεί, όπως έγινε με τον Aldo Moreau. Μπορεί να αντιμετωπιστεί ως Matteo Salvini, ο οποίος είναι συμπαθής στη Ρωσία, – να προκαλέσουν ψευδείς κατηγορίες για παράνομες συνδέσεις με τη Ρωσία και να λάβει “χρηματοδότηση από το Κρεμλίνο”. Στη συνέχεια φτιάχνεται ένα σκάνδαλο, και ο ανεπιθύμητος χάνει την ισχύ.

Η Ιταλική δημοκρατία παραμένει ένα σύστημα με περιορισμένη κυριαρχία.