Σοδειά σόγιας στο Μέριλαντ, ΗΠΑ
Είναι πολύ πιθανό ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να αποσπάσει τον εαυτό του από τις φλεγόμενες αμερικανικές πόλεις και από την εμπόλεμη ρητορική κατά εκείνων που εμπλέκονται στις ταραχές της Αμερικής . Το γεγονός είναι ότι το επίσημο Πεκίνο, κρίνοντας από δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να υπενθυμίσει ότι στα μέτωπα του εμπορικού πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας υπάρχει μόνο μια ασταθής ανακωχή, και όχι μια πλήρης ειρήνη, και ότι την πιο ακατάλληλη στιγμή για τον Donald Trump, ο πόλεμος μπορεί να ξεσπάσει με ανανεωμένη δύναμη.
Το Bloomberg και πολλά ασιατικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του Hong Kong South China Morning Post, αναφέρουν ότι οι κινεζικές κρατικές εταιρείες έχουν σύμφωνα με ισχυρισμούς διαταχθεί να αναστείλουν τις εισαγωγές γεωργικών προϊόντων από τις ΗΠΑ.
Αυτή η ενέργεια, εάν πράγματι ληφθεί, αποτελεί άμεση (και ομολογουμένως μάλλον κατάφωρη) παραβίαση των συμφωνιών που επιτεύχθηκαν στο πλαίσιο της λεγόμενης πρώτης φάσης των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό της εμπορικής σύγκρουσης ΗΠΑ-Κίνας. Ιδιαίτερη συμβολική σημασία αποδίδεται σε αυτή τη δράση από το γεγονός ότι δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική συμφωνία για κάποιο μεμονωμένο εμπορικό ζήτημα, αλλά για μια απόφαση που καθορίζεται στο υψηλότερο επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο του προέδρου Trump και του προέδρου Xi προσωπικά.
Για τον Τραμπ, αυτό είναι το πιο σημαντικό πολιτικό ζήτημα, το οποίο έχει τόσο ξένες όσο και εσωτερικές πολιτικές συνιστώσες. Πρώτον, οι αγρότες και οι κάτοικοι των “γεωργικών” Πολιτειών είναι το βασικό εκλογικό σώμα του νυν προέδρου, και οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν το φθινόπωρο. Δεν μπορεί να βρεθεί στο καθεστώς ενός πολιτικού που έχει εξαπατήσει τις προσδοκίες των πιο πιστών ψηφοφόρων του, ειδικά από τη θέση του, δεδομένου ότι υπάρχουν πολλά άλλα οικονομικά, επιδημιολογικά και φυλετικά προβλήματα, και η αποτυχία των υποσχόμενων εξαγωγών και των σχετικών οικονομικών εσόδων είναι μια πολιτική καταστροφή και καταστροφή της εικόνας του.
Μια ακόμα σημαντικότερη εσωτερική πολιτική εκτίμηση είναι ότι η συμφωνία «πρώτης φάσης» η ίδια ήταν η κύρια και σε γενικές γραμμές η μόνη επιτυχία της Ρεπουμπλικανικής διοίκησης στο κινεζικό μέτωπο. Η αμερικανική επιχειρηματική κοινότητα, καθώς και μέρος της κοινότητας των εμπειρογνωμόνων, ακολουθούν παλιές και αρκετά ρεαλιστικές αρχές όσον αφορά την ανάλυση της επιτυχίας συγκεκριμένων βημάτων εξωτερικής πολιτικής, με την έννοια ότι έχουν μικρό ενδιαφέρον για τα δισεκατομμύρια, δεκάδες δισεκατομμύρια ή εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια της υποτιθέμενης ζημίας που προκαλείται στους αμερικανούς αντιπάλους, γιατί ανησυχούν κυρίως για το πόσο αμερικανικές εταιρείες ή το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ μπορεί να κερδίσει χρήματα από αυτό. Αυτή η λογική μπορεί να εξηγηθεί από ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: ο αριθμός των κατεστραμμένων ιρακινών δεξαμενών σε αυτή την εικόνα του κόσμου δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον σε σύγκριση με τον αριθμό των βαρελιών πετρελαίου στα πεδία που έχουν συλληφθεί. Και υπό αυτή την έννοια, ο Πρόεδρος Trump είχε τεράστιες δυσκολίες – στον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, ο οποίος περιλαμβάνει δασμούς και κυρώσεις, έχει προκαλέσει και προκαλεί οικονομική ζημία στην Κίνα, καθώς και κάποια οικονομική ζημία στις αμερικανικές επιχειρήσεις, αλλά με επιπλέον κέρδος το ζήτημα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο.
Η «συμφωνία της πρώτης φάσης» έδωσε στον Αμερικανό πρόεδρο την ευκαιρία να δείξει στις επιχειρήσεις και εκείνους που αντιτίθενται στην άκαμπτη ρήξη των οικονομικών σχέσεων με την Κίνα, ανεξάρτητα από τις συνοδευτικές αρνητικές συνέπειες, ότι στο επίπεδο της «μεθόδου Trump » (δηλαδή απειλές, εκβιασμός, δασμοί, διαπραγματεύσεις, κολακεία και πάλι εκβιασμός και ούτω καθεξής) εξακολουθεί να λειτουργεί. Οι επικριτές της “συμφωνίας” ορθώς σημείωσαν ότι η Κίνα πράγματι δεν απέδωσε σχεδόν τίποτα , και απλά συμφώνησε να αγοράσει στις ΗΠΑ αυτό που έχει ήδη αποκτήσει στις παγκόσμιες αγορές, δηλαδή, σε γενικές γραμμές ο Trump, όταν πέτυχε αύξηση στην αγορά της αμερικανικής σόγιας, “κέρδισε” όχι το Πεκίνο (ανεξάρτητα από το τι ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του), αλλά χτύπησε τους εξαγωγείς της Βραζιλιάνικης σόγιας – και τίποτα περισσότερο. Αλλά από την άποψη της καθαρά λογιστικής – η θέση του Προέδρου των ΗΠΑ φαινόταν καλή: πριν από τον “εμπορικό πόλεμο” η Κίνα αγόραζε λιγότερο, μετά τον “εμπορικό πόλεμο” άρχισε να αγοράζει περισσότερα, και έτσι (σύμφωνα με την τυπική αμερικανική λογική), ο πρόεδρος, ο οποίος έχει επιτύχει αύξηση των κερδών, το οποίο είναι καλό και είναι και ένας καλός στρατηγός. Το επίσημο Πεκίνο παίρνει τώρα το εικονικό δάφνινο στεφάνι από το κεφάλι του Trump με μια ελαφριά κίνηση του χεριού του, το οποίο απονεμήθηκε στον καλύτερο διαχειριστή των εξαγωγών της αμερικανικής σόγιας και άλλων γεωργικών προϊόντων, και ρίχνει αυτό το στεφάνι στα σκουπίδια.
Έγινε ανεπίσημα, αλλά από την άποψη των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης, αυτή η επίδειξη εξουσίας έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
Η South China Morning Post υπογραμμίζει: «Οι κυβερνητικοί έμποροι Cofco και Sinograin έχουν διαταχθεί να αναστείλουν τις αγορές, σύμφωνα με μια πηγή που ζήτησε να μην κατονομαστεί επειδή συζητούν ένα ιδιωτικό θέμα. Σύμφωνα με μια πηγή, οι Κινέζοι αγοραστές έχουν ακυρώσει επίσης έναν αόριστο αριθμό παραγγελιών χοιρινού κρέατος στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με άλλη πηγή, οι ιδιωτικές εταιρείες δεν διατάχθηκαν να σταματήσουν τις εισαγωγές.
Η διακοπή είναι η τελευταία ένδειξη ότι η “φάση πρώτη” μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου κινδυνεύει. Ενώ ο Κινέζος πρωθυπουργός Li Keqiang τον περασμένο μήνα επανέλαβε την υπόσχεσή του να εφαρμόσει τη συμφωνία που υπογράφηκε τον Ιανουάριο, έκτοτε οι εντάσεις συνεχίζουν να αυξάνονται εν μέσω των αντιθέσεων (των Αμερικανών ) στις προσπάθειες του Πεκίνου να εντείνει τον έλεγχο στο Χονγκ Κονγκ “.
Το μήνυμα εξωτερικής πολιτικής αυτής της δράσης είναι σαφές. Έχει αποδειχθεί ότι εάν οι ΗΠΑ πρόκειται να «τιμωρήσουν» την Κίνα για την καταστολή του αυτονομισμού του Χονγκ Κονγκ, η Κίνα θα καταστρέψει πρώτα απλά επιδεικτικά το κύριο επίτευγμα εξωτερικής πολιτικής του προέδρου, και εάν είναι απαραίτητο, αυτό μπορεί να γίνει ακριβώς πριν από τις εκλογές για να προκαλέσει τη μέγιστη πολιτική ζημία. Είναι πολύ πιθανό ότι άλλοι εταίροι της Κίνας θα αποδεχθούν μια τέτοια δράση με κατανόηση: η συμφωνία, ωστόσο, συνεπαγόταν, τουλάχιστον από την άποψη της στοιχειώδους κοινής λογικής, κάποια συγκράτηση στη χρήση οικονομικών και χρηματοπιστωτικών μοχλών πίεσης στο Πεκίνο. Αλλά ο ίδιος ο Πρόεδρος, καθώς και οι εκπρόσωποι και των δύο αμερικανικών κομμάτων, είναι τώρα σαφώς έτοιμοι να επιβάλουν κυρώσεις στο Χονγκ Κονγκ, να καθορίσουν δασμούς για την επανεξαγωγή κινεζικών αγαθών από το Χονγκ Κονγκ στις ΗΠΑ, επιδιώκοντας να αποτρέψουν τις κινεζικές εταιρείες από αμερικανικές ανταλλαγές και ακόμη και να εφαρμόσουν κυρώσεις κατά των χρηματοοικονομικών δομών της Κίνας.
Εάν συνοψίσετε όλους τους παράγοντες, αποδεικνύεται ότι η Κίνα είναι αυτή που δείχνει στην πραγματικότητα απίστευτη αυτοσυγκράτηση και η αναστολή των εισαγωγών είναι ένα είδος προειδοποιητικής βολής στον αέρα. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει μικρή πιθανότητα να σταματήσει τον Τραμπ. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η εμπορική εκεχειρία μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου ήταν αρχικά καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά είναι κρίμα που αυτή η αποτυχία θα μπορούσε να συμβεί σε μια πολύ ακατάλληλη στιγμή για την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της. Εξακολουθούμε να ζούμε σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας θα επηρεάσει τις οικονομίες όλων των χωρών που έχουν τουλάχιστον κάποια σχέση με τις παγκόσμιες αγορές.
