Η Κηδεία της παγκοσμιοποίησης πριν από τη σύνοδο κορυφής των G20 στην Ιαπωνία

Σύνοδος  κορυφής των G20 στην Οσάκα στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο της Ιαπωνίας

Ντμίτρι Kosyrev

Ας θυμηθούμε τι είναι η ομάδα G20, η οποία θα συναντηθεί στις 28-29 Ιουνίου στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Η ιδέα γεννήθηκε από την μαζική παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Ήταν τότε που οι ηγέτες των είκοσι μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου θα έπρεπε προσωρινά, να μάθουν να συνεργάζονται, ή τουλάχιστον να μην βλάπτουν ο ένας τον άλλο, προκειμένου να βγάλουν τον κόσμο από την απειλή της ολικής κατάρρευσης.

Και εδώ η G20 υπήρξε από τότε , αλλά τα αναμενόμενα θαύματα δεν έχουν πραγματοποιηθεί εδώ και πολύ καιρό. Γνωρίζουμε ότι στο περιθώριο αυτής της συνόδου κορυφής στην Οσάκα, θα συναντηθούν οι ηγέτες των χωρών BRICS (Βραζιλία – Ρωσία – Ινδία – Κίνα – Νότια Αφρική), τα οποία είναι όλα μέλη “των G20“. Επίσης θα συναντηθούν χωριστά οι ηγέτες της Ρωσίας, της Κίνας και της Ινδίας · Δεν είναι ακόμη σαφές αν ο Βλάντιμιρ Πούτιν και ο Donald Trump θα συναντηθούν · και κανείς δεν θα μιλήσει στον Βλάντιμιρ Zelenskyστην Οσάκα, επειδή δεν έχει κληθεί εκεί-η Ουκρανία δεν έχει καμία σχέση με τις είκοσι μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.

Αλλά αυτά  είναι στο περιθώριο. Τι γίνεται με την ίδια τη σύνοδο κορυφής, με την προηγούμενη ιδέα της για μια κοινή διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας; Λοιπόν, θα υπάρξει μια τελική δήλωση. Βρίσκεται ήδη στο σχέδιο έκδοσης, με τη μορφή ενός εγγράφου που εγκρίθηκε από τους υπουργούς οικονομικών και τους αρχηγούς των κεντρικών τραπεζών κατά τη συνεδρίασή τους νωρίτερα αυτό το μήνα. Επιπλέον αυτές τις ιδέες παραφράζουν και οι ηγέτες.

Αλλά οι τελικές δηλώσεις-όπως και χωρίς αυτούς -είναι πάντα αποδεκτές, ακόμη και όταν συναντήθηκαν μάταια. Επομένως, υπάρχει η αίσθηση ότι αυτή τη φορά στα περιθώρια κάτι θα συμβεί σε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, και στη σύνοδο κορυφής-Αλίμονο. Αν και η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη από το 2008. Τότε, τουλάχιστον, όλοι συμπεριφέρθηκαν ήσυχα και δεν κανονίζανε εμπορικούς πολέμους, έριξαν στην παγκόσμια οικονομία τρισεκατομμύρια δολάρια, φαίνεται ότι τα κατάφεραν. Και τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεκινήσει τέτοιους πολέμους-κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας- πρακτικά με όλους τους βασικούς εταίρους.

Το κύριο πράγμα είναι ότι το 2008 ο κόσμος έλαβε μια αναστολή, και τώρα έχει τελειώσει, υπάρχει μια κατάσταση όταν είναι σαφώς απαραίτητο να “αλλάξει ολόκληρο το σύστημα”. Αλλά πώς να αλλάξει και με ποιον; Οι πολιτικοί είναι αυτοί που, ο Βρετανός πρωθυπουργός, που θα κληθεί αύριο θα πρεσβεύει κάτι άλλο, ή ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών με τις παραξενιές του; Και το μόνο που είναι καλό- όπως ήδη οι ειδικοί λένε είναι  ότι δεν υπάρχει δρόμος.

Πρώτο δεδομένο : Η οικονομική επιστήμη έχει φτάσει ακριβώς εκεί που απουσιάζει ο δρόμος. Ένα άρθρο στην Ουάσιγκτον Ποστ, το οποίο λέει: το πιο διάσημο βιβλίο του κόσμου για τους φοιτητές οικονομολόγους (4.000.000 αντίτυπα σε όλο τον πλανήτη) δεν αναφέρει σχεδόν τίποτα για το διαδίκτυο και για τα κοινωνικά δίκτυα, δεν συζητούν τα διδάγματα της «Μεγάλης ύφεσης» του 2008 και σχεδόν καμία αναφορά για την Κίνα ως οικονομικό φαινόμενο. Δηλαδή, οι μαθητές εξακολουθούν να μαθαίνουν από την πραγματικότητα της “χρυσής εποχής” που ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘ 90 και, προφανώς, το 2008 έληξε.
Ξέρεις, δεν έχει να κάνει με το βιβλίο που είναι γραμμένο. Καιρός είναι να γραφθεί ένα νέο βιβλίο. Έτσι όλος ο κόσμος θα δουλεύει πάνω σε αυτό.

Δεύτερο : Υπάρχει η λέξη που δεν μπορεί να αναπαραχθεί, έγινε λιγότερο έντονη. Ήταν η παγκοσμιοποίηση, και τώρα υπάρχει “υπερπαγκοσμιοποίηση”. Αυτό ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και οδήγησε στην τρέχουσα κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας.
Μιλάμε για ένα άρθρο στις ( Foreign affairs) εξωτερικές υποθέσεις… Ναι, καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά τα υλικά έχουν εμφανιστεί τώρα λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής στην Οσάκα (ακόμη και αν κανείς δεν έχει καμία ελπίδα γι ‘ αυτό). Η διάγνωση είναι ότι τη δεκαετία του 1990, τα οικονομικά συστήματα των μεμονωμένων χωρών είχαν τεθεί στην υπηρεσία της παγκόσμιας οικονομίας (και όχι αντίστροφα). Αυτό ενισχύθηκε από μια μυριάδα νέων κανόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και άλλων υπερεθνικών δομών.
Δηλαδή, ενώ η Ρωσία «ανοιγόταν στον κόσμο», αποδείχθηκε ότι θέλαμε να πάμε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο-τον κόσμο μέχρι τη δεκαετία του ‘ 90, και αυτή η δεκαετία τα άλλαξε και επειδή δεν υπήρχαν δυο παγκόσμια οικονομικά συστήματα η ζωή βελτιώθηκε.

Ως αποτέλεσμα, αρχίσαμε να εξηγούμε ότι η παγκοσμιοποίηση είναι σαν ένα φυσικό στοιχείο (όπως ο άνεμος ή η βροχή, το απόσπασμα ανήκει στον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον). Και τι είναι η παγκοσμιοποίηση, δεν ήταν πλέον σαφές, επειδή συνέβη σε όλα, συμπεριλαμβανομένων των επιτρεπόμενων ή απαγορευμένων συνομιλιών στα μέσα ενημέρωσης ή στα κοινωνικά δίκτυα.

Εδώ οι άνθρωποι άρχισαν να ψηφίζουν κατά της προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να εκλέξουν παράξενους χαρακτήρες για την Προεδρία και ούτω καθεξής.

Τρίτο : υπάρχει τρόπος επιστροφής; Εδώ μιλάμε για τις πολλές δηλώσεις των κυβερνητών των αμερικανικών επιχειρήσεων, που καταγράφονται από τον συγγραφέα των Νιου Γιορκ Τάιμς. Οι κυβερνήτες (με οικονομολόγους) μίλησαν ξεχωριστά, η ομάδα μίλησε και στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, γενικά, σε σχέση με τη σύνοδο κορυφής της G20 στην Οσάκα. Τα γεγονότα αυτά έχουν εμφανιστεί:

 Ήταν Αμερικάνικη όταν η Ουάσιγκτον υπαγόρευε τους κανόνες του εμπορίου, αν όχι ολόκληρου του κόσμου, τότε του βασικού μέρους του. Και τι θα γίνει τώρα, κανείς δεν έχει ιδέα.