Του Αλέξανδρου Παπαδόπουλου
Σου έχει συμβεί κι εσένα να βρίσκεις ειδοποιητήριο από εταιρία courier έξω από την πόρτα σου και να αναρωτιέσαι “πως και δεν άκουσα το κουδούνι, αφού ήμουν εδώ όλη μέρα”; Αν ναι, δεν είσαι ο μόνος.
Όχι δεν χάλασε το κουδούνι σου, δεν ήσουν τουαλέτα όταν ήρθε ο courier, ούτε μιλούσες στο τηλέφωνο και δεν άκουσες. Απλώς οι εταιρίες courier έχουν βρει μια πάρα πολύ ωραία πατέντα για να μειώνουν τα έξοδά τους.
Αντί να σου φέρνουν το δέμα στο σπίτι, έρχονται και σου αφήνουν απλώς το ειδοποιητήριο! Ναι αυτό που ακούς. Δεν έχουν καν το δέμα μαζί τους. Απλώς έρχονται και σου αφήνουν το χαρτάκι. Εσύ το βλέπεις, λες θα ήρθαν οι άνθρωποι και δεν τους άκουσα και πας να παραλάβεις το δέμα από το κατάστημά τους.
Με αυτό τον τρόπο οι εταιρίες courier και τα franchise καταστήματά τους, γλιτώνουν ένα σωρό λεφτά. Φαντάσου πως το κάθε μηχανάκι μπορεί στο κουτί του να μεταφέρει πχ 40 δέματα. Αν για κάθε δέμα ο οδηγός κατεβαίνει, χτυπάει κουδούνι, ανεβαίνει στον όροφο, κάνει την παράδοση, πάρει υπογραφές κλπ, χάνει περίπου 10 λεπτά. Άρα θέλει 400 λεπτά για αυτά τα 40 δέματα. Δηλαδή 6,5 ώρες. Βάλε και τα πήγαινε έλα, το έφαγε το μεροκάματό του. Δηλαδή η εταιρία πρέπει να πληρώσει ένα ολόκληρο μεροκάματο μόνο για 40 δέματα. Η εταιρία courier όμως, εκείνη τη μέρα πρέπει να παραδώσει πχ 1.000 δέματα. Άρα χρειάζεται 25 μηχανάκια για να κάνει όλες τις παραδόσεις. Αυτό σημαίνει 25 μεροκάματα, 25 ασφαλιστικές εισφορές, 25 έξοδα για βενζίνες, 25 κινητά τηλέφωνα, 25 POS κλπ.
Κορόιδο είναι λοιπόν η εταιρία να σου φέρει το δέμα; Αντί αυτού σου αφήνει μόνο το ειδοποιητήριο. Με αυτό τον τρόπο αντί να χρειάζεται 25 μηχανάκια, τώρα χρειάζεται μόνο 3, τα οποία παραδίδουν από 330 χαρτάκια το καθένα! Αυτό είναι όλο. Έτσι οι εταιρείες κάνουν 88% (!) μείωση του κόστους παραδόσεων.
Εσύ το κορόιδο τώρα, παίρνεις τηλέφωνο και λες μπορείτε να μου το ξαναφέρετε;
Η εταιρία είναι έτοιμη για αυτό το ενδεχόμενο. Φυσικά και μπορούμε κύριε, αλλά δεν μπορούμε να σας ορίσουμε συγκεκριμένη ώρα. Εσύ σκέφτεσαι πως θα πρέπει να πάρεις μια ολόκληρη μέρα άδεια από τη δουλειά να περιμένεις πότε θα έρθει ο courier κι έτσι αποφασίζεις να πας να το πάρεις μόνος σου. Πάλι είναι κερδισμένη η εταιρία!
Σε πολλές περιπτώσεις δε, συμβαίνει κάτι το ακόμα πιο κωμικό. Δεν αφήνουν ούτε καν ειδοποιητήριο. Απλώς σου έρχεται ένα μήνυμα στο κινητό. Παίρνεις εσύ τηλέφωνο και λες εδώ ήμουν σπίτι και δεν πέρασε κανείς. Δεν γίνεται αυτό κύριε σου λέει η εταιρία, ο courier πέρασε και δεν ήσασταν εκεί. Άντε βρες το δίκιο σου εσύ. Μα καλά πως πέρασε αφού δεν άφησε ούτε καν ειδοποιητήριο ρωτάς; Δεν ξέρουμε κύριε σου απαντάνε. Μπορεί να το πήρε ο αέρας, ή κάποιος άλλος ένοικος της πολυκατοικίας. Εμείς είμαστε καλυμμένοι από τον νόμο με το SMS μήνυμα που σας στέλνουμε διότι νομικά και αυτό παίζει τον ρόλο ειδοποίησης. Χαχα.
Πάρτο απόφαση φίλε. Είτε θα έρθεις από εδώ να παραλάβεις το δέμα σου είτε δεν θα το παραλάβεις ποτέ. Πάντως άκρη με εμάς δεν θα βρεις. Και στην τελική τυχερός είσαι που σου απαντήσαμε και στο τηλέφωνο. Συνήθως οι περισσότερες τέτοιες εταιρείες σε βάζουν σε αναμονή μισή ώρα μόνο και μόνο για να βαρεθείς, να το κλείσεις και να πας από εκεί.
Αυτή είναι η πραγματικότητα των εταιρειών courier στην Ελλάδα. Την έχουμε ζήσει όλοι και καλό θα ήταν η κυβέρνηση να κάνει κάτι για αυτή την ωραία νομότυπη κομπίνα. Διαφορετικά μην περιμένουμε επενδύσεις και ανάπτυξη σε αυτή τη χώρα. Ποιος σοβαρός επενδυτής θα έρθει να ρίξει λεφτά σε μια χώρα που επιτρέπει ένας ολόκληρος κλάδος να λειτουργεί με κουτοπόνηρες κομπινούλες. Ή μήπως έχει αναρωτηθεί κανείς για ποιο λόγο στην Ελλάδα δεν έχουν παρά συμβολική παρουσία οι πιο μεγάλες αλυσίδες courier παγκοσμίως; Μα διότι δεν έχουν καμία διάθεση να ανταγωνιστούν τέτοιες επαγγελματικές πρακτικές από τους εγχώριους τσικιρικιτζήδες. Έχουν πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθούν από το να ακολουθούν πρακτικές νηπιαγωγείου.
Αν το κράτος θέλει πραγματικά να κάνει κάτι για αυτό, ας φροντίσει να κάνει δειγματοληπτικούς ελέγχους, να επιβάλλει τεράστια πρόστιμα και φυσικά να μειώσει δραστικά την φορολογία και τις εταιρικές επιβαρύνσεις. Όσο ο επιχειρηματίας δεν “βγαίνει”, πάντα θα συνεχίζει να εφευρίσκει τρόπους να μειώνει τα έξοδά του. Και όλα αυτά είναι τελικά εναντίον του καταναλωτή.
