Ένα ποτό που θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως “κρητική τεκίλα ή κρητική βότκα”, αν και επικρατεί η άποψη πως πρόκειται για ένα ξεχωριστό προϊόν, με μοναδική “προσωπικότητα” στο χώρο των οινοπνευματωδών, ένας θρεπτικότατος χυμός που πρόκειται να διακινηθεί εντός των επόμενων μηνών μόνο σε κατεψυγμένη μορφή για να
διατηρεί αναλλοίωτη τη θρεπτική του αξία, και διάφορες μαρμελάδες που διακινούνται ήδη σε σούπερ-μάρκετ και ειδικά καταστήματα είναι τα πρώτα αποτελέσματα λειτουργίας της “Μινωικής Γης”, ενός Αγροτικού Συνεταιρισμού περίπου τριών χρόνων.
Η “Μινωική Γη” έχει 107 παραγωγούς-μέλη από διάφορες περιοχές της Κρήτης και αντλεί την πρώτη ύλη για τα προϊόντα της από τις καλλιέργειες του φραγκόσυκου, της αλόης και των αρωματικών φυτών, με αποκλειστικά και μόνο βιολογικό τρόπο παραγωγής.
Η εφημερίδα “Νέα Κρήτη” αποκαλύπτει τη δυναμικότητα ενός Αγροτικού Συνεταιρισμού, που δημιουργήθηκε μέσα στην οικονομική κρίση και δεν απέφυγε να αναλάβει αυτό το μεγάλο ρίσκο, να ασχοληθεί σοβαρά με το χώρο των λεγόμενων εναλλακτικών καλλιεργειών, όχι όμως για την παραγωγή φρέσκων προϊόντων σε πρώτη φάση, αλλά για την παραγωγή προϊόντων που φτάνουν στον καταναλωτή μετά από ειδική επεξεργασία και μεταποίηση, σε μορφή βιομηχανική.
Αυτοσκοπός του Συνεταιρισμού είναι η ανάδειξη της οικογενειακής γεωργίας, ως κίνητρο των νέων για να παραμείνουν και να ασχοληθούν με την ύπαιθρο. Βασικός στόχος του Συνεταιρισμού είναι η δημιουργία μεταποιητικής μονάδας, που θα παρέχει τη δυνατότητα να μεταποιεί και να εμπορεύεται τα παραγόμενα προϊόντα, με τρόπο τέτοιο που να αξιοποιεί πλήρως την παραγωγή.
Μέσω της μονάδας μπορούν να παραχθούν προϊόντα σε διάφορες μορφές και για πολλές χρήσεις, όπως προϊόντα για κτηνοτροφική χρήση, προϊόντα διαθέσιμα προς βρώση, και παράγωγα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην κοσμετολογία. Αυτό που επιδιώκει για το μέλλον ο Συνεταιρισμός είναι να μπορεί να διαθέτει τα προϊόντα και τα παράγωγά τους σε οποιαδήποτε μορφή μπορούν να διατεθούν.
Σαν… “τεκίλα”
Εδώ και έξι μήνες περίπου, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός “Μινωική Γη” έχει φέρει στην αγορά το “Opuntia Spirit” 200ml, ένα ιδιαίτερο αλκοολούχο ποτό, που φτιάχνεται όπως η τσικουδιά, αλλά από απόσταγμα φραγκόσυκου. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό ποτό, που διατηρεί τη γεύση και το άρωμα του φρούτου, αφήνοντας μια εξαιρετική επίγευση στον ουρανίσκο.
Μιλώντας στην εφημερίδα “Νέα Κρήτη”, οι εκπρόσωποι του Συνεταιρισμού τόνισαν χθες ότι αυτό το ποτό πολλοί επιμένουν να το χαρακτηρίζουν σαν «κρητική τεκίλα», αλλά στην πραγματικότητα έχει ένα δικό του άρωμα και μια γεύση που το κάνει να διατηρεί μια μοναδικότητα σε σχέση με τα άλλα προϊόντα.
Χυμός φραγκόσυκου και αλόης
Σήμερα ο Συνεταιρισμός δουλεύει και για την παραγωγή και διάθεση στην αγορά ενός χυμού σε κατεψυγμένη μορφή, που παράγεται από φραγκόσυκο και αλόη. Όπως εξηγεί στην εφημερίδα ο πρόεδρος της “Μινωικής Γης” κ. Μανόλης Χαλαμπαλάκης, «μιλάμε για ένα προϊόν το οποίο δεν έχει καμία χημική επεξεργασία και καμία προσθήκη ζάχαρης. Αυτό το προϊόν το έχουμε ονομάσει “Άλλο φρούτο”. Το όνομα το πήρε και από το διαφορετικό, αλλά και από το πρώτο συνθετικό “άλλο”, που έχει η λέξη “αλόη”, ενώ το “φρούτο” έχει να κάνει με το φραγκόσυκο, που υπάρχει στο προϊόν αυτό μαζί με την αλόη».
Όπως εξηγεί ο Μανόλης Χαλαμπαλάκης, «αυτό το προϊόν δημιουργείται τώρα. Έχει βγει το πρωτότυπο, έχουν γίνει δοκιμές και τώρα “τρέχουμε” μια καμπάνια διαδικτυακής μικροχρηματοδότησης, κάτι που ως διαδικασία κυρίως στην Αμερική έχει βοηθήσει στην εξεύρεση μεγάλων χρηματοδοτήσεων. Στην Ευρώπη, επίσης, έχει έρθει αυτό το σύστημα, ενώ στην Ελλάδα δεν είναι ακόμα συνηθισμένο»…
Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, όποιος επιθυμεί να στηρίξει την προσπάθεια αυτή, μπαίνει στο διαδίκτυο και ανάλογα με τα ποσά που διαθέτει έχει και ανάλογα ανταλλάγματα από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό.
Νέες καλλιέργειες με προοπτικές
Ο Γιάννης Λαντζουράκης, στέλεχος στη διοίκηση του Αγροτικού Συνεταιρισμού “Μινωική Γη”, απαντώντας σε σχετικό ερώτημά μας, τονίζει την ανάγκη στη χώρα μας να ξεφεύγουμε σιγά-σιγά από τη λογική της κρατικής υποστήριξης.
Τι γίνεται όμως με τις δύο βασικότερες καλλιέργειες, το φραγκόσυκο και την αλόη, με τις οποίες ασχολείται η οργάνωση; Ο Γιάννης Λαντζουράκης λέει ότι «πρόκειται για δύο νέες και εναλλακτικές καλλιέργειες. Αυτό σημαίνει ότι το πρώτο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η έλλειψη τεχνογνωσίας και το δεύτερο η έλλειψη διεξόδου των προϊόντων. Δεν είναι σαν το ελαιόλαδο, που έχεις μια έσχατη λύση να το δώσεις σε κάποιον έμπορο. Εδώ μιλάμε για κάτι καινούργιο, που χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης»…
Έτσι τα προϊόντα παραδίδονται νωπά από τους παραγωγούς σε συγκεκριμένες εταιρείες, που αναλαμβάνουν την επεξεργασία και τη μεταποίησή τους μέχρι να προσδώσουν την τελική μορφή, κατόπιν συμφωνίας με το Συνεταιρισμό.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο στόχος της οργάνωσης είναι η εξασφάλιση στο φραγκόσυκο, για παράδειγμα, μιας μέσης τιμής παραγωγού από 0,80 ευρώ έως 1 ευρώ το κιλό, που αυτή η τιμή δεν έχει επιτευχθεί ακόμα, ενώ οι παραγωγοί πληρώνονται από το Συνεταιρισμό με τη μέθοδο της εκκαθάρισης.
Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, όπως μας είπαν χθες οι κ. Χαλαμπαλάκης και Λαντζουράκης, το γεγονός ότι γίνεται προσπάθεια, επίσης, αποξήρανσης των κουκουτσιών από τα φραγκόσυκα, σε χώρους που ενοικιάζει ο Συνεταιρισμός και τους αξιοποιεί για την αποξήρανση.
«Προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε όλη την αλυσίδα του προϊόντος. Και μιλώντας για το φραγκόσυκο, αναφερόμαστε στο νωπό φρούτο. Σε αυτό που μένει και δεν πάει στην αγορά, το οποίο το αλέθουμε και ξεχωρίζουμε την “μπούρμπα”, την οποία ξεχωρίζουμε από το σπόρο. Απλώνουμε το σπόρο και τον αποξηραίνουμε, για να τον δώσουμε στην καλλυντική βιομηχανία, όπου από το σπόρο του φραγκόσυκου παίρνουν το λάδι που μπαίνει σε αντιρυτιδικές κρέμες».
Εύκολες καλλιέργειες
Μικρές απαιτήσεις σε νερό
Οι καλλιέργειες του φραγκόσυκου και της αλόης θεωρούνται εύκολες για τα δεδομένα και τις εδαφοκλιματικές συνθήκες της Κρήτης.
«Είναι καλλιέργειες με πολύ μικρές απαιτήσεις στο νερό», ξεκαθαρίζουν οι εκπρόσωποι της “Μινωικής Γης”. Και ποιες είναι οι προϋποθέσεις ένταξης κάποιου στη “Μινωική Γη”;
Η πρώτη προϋπόθεση είναι να γραφτεί ως μέλος στο Συνεταιρισμό και να αγοράσει μια συνεταιριστική μερίδα. Και η δεύτερη προϋπόθεση είναι να καλλιεργήσει ως ελάχιστες εκτάσεις τρία στρέμματα φραγκόσυκου ή ένα στρέμμα αλόης. Και αυτή η κατώτερη έκταση μπαίνει ως προϋπόθεση για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Από ‘κει και πέρα, γίνεται έλεγχος, πιστοποιείται το χωράφι και αρχίζουν οι διαδικασίες βιολογικής παραγωγής των προϊόντων.
Ρεπορτάζ: Χριστόφορος Παπαδάκης
