Πως είναι δυνατόν σε μια πολιτεία να ξεκινήσεις την καταμέτρηση των ψήφων με διαφορά 40 ποσοστιαίων μονάδων (70%-30%) ανάμεσα στους δύο υποψηφίους και λίγο πριν το τέλος της διαδικασίας να ανακηρυχθεί νικητής ο υποψήφιος με το αρχικό μειονέκτημα των 40 μονάδων και μάλιστα με διαφορά 2,2%;;
Αυτό συνέβη στην πολιτεία της Αριζόνα, όπου η επικράτηση του Προέδρου Τραμπ, σύμφωνα και με τα πρώτα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των περιφερειών της Πολιτείας, εθεωρείτο βεβαία, μέχρι που ανακοινώθηκε η υποτιθέμενη νίκη του Τζο Μπάιντεν με 49,8% έναντι 47,6% του Τραμπ.
Το φαινόμενο αυτό της ομοιομορφίας των δύο καμπυλών εξέλιξης των συγκεντρωτικών αποτελεσμάτων, καθώς συγκλίνουν αρμονικά στο σημείο τομής τους, δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο αν το λογισμικό καταμέτρησης του κεντρικού υπολογιστή της ιδιωτικής εταιρείας που έχει αναλάβει μονοπωλιακά την καταμέτρηση (όχι, μαντέψατε λάθος — δεν λέγεται Singular Logic) προσμετράει την κάθε ψήφο για τον Μπάιντεν με συντελεστή 1,3 ενώ για τον Τραμπ με συντελεστή 0,7.
Το ότι ο αλγόριθμος της καταμέτρησης προσμετρά κάθε ψήφο, όχι ως ακέραιη μονάδα, αλλά με διαφορετικά ποσοστιαία «βαρίδια», φαίνεται και στο τελικό συγκεντρωτικό αριθμό τον ψήφων που εμφανίζεται στην κεντρική βάση δεδομένων, με δεκαδικά ψηφία π.χ. κάπως έτσι: 5.684.796,234567!!!
Κάτι αντίστοιχο με τη σημερινή Αμερική — όπου κυβερνά το Βαθύ Κράτος της Black Rock, του Σόρος, του Γκειτς και του Φάουτσι — συμβαίνει παντού στην ηλεκτρονικά «προηγμένη» Δύση και Ανατολή, έστω με λιγότερο προκλητικό και θρασύδειλο τρόπο, τουλάχιστον στα τελευταία 25 χρόνια. (π.χ. στις εκλογές του 2000, όπου ο Καραμανλής χάρισε τη νίκη στον Σημίτη για να ολοκληρώσει το υπέρ-σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, να μπάσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη με τους χειρότερους όρους, να εξαρθρώσει την 17Ν-μαϊμού, και να οργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες με υπερκοστολόγηση άχρηστων έργων 200%).
Αυτά τα ολίγα, προς γνώση και συμμόρφωση εκείνων που πριν και μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση ξεχυλίζουν από πολιτικό κυνισμό και ηθική ενοχοποίηση του συνόλου των συμπολιτών τους:
«Καλά να πάθετε αφού εσείς τους ψηφίσατε», «ο λαός έχει το κράτος, τα ΜΜΕ, τη Βουλή ή τους Δημάρχους που του αξίζουν», «όλοι τα ίδια είναι αφού αυτούς ψηφίζουν τα πρόβατα», «φταίει ο λαός που είναι μαραζιάρης, σε παρακμή και αποχαύνωση, και επιπλέον ξεχνάει εύκολα», κλπ. κλπ.
Στην πραγματικότητα, οι χειρότεροι υποκριτές και παραχαράκτες της λαϊκής βούλησης είναι όλοι αυτοί που μιλάνε σαν να πιστεύουν πως ο μόνος καθαρός και αδιάβλητος θεσμός της μεταμοντέρνας εποχής είναι οι …εκλογές και οι …δημοσκοπήσεις.
Γιατί και οι τελευταίες διεξάγονται με ακριβώς την ίδια μεθοδολογία της λογαριθμικά σημαδευμένης ψήφου (ώστε να έχει «αγωνία» μέχρι τέλους η στημένη αναμέτρηση), μόνο που τα «αποτελέσματα» των «ερευνών γνώμης» δεν τα υπαγορεύει η Μπίλντερμπεργκ, η Black Rock, η COG και η CIA, αλλά εκείνος που πληρώνει τα περισσότερα στους δημοσκόπους για να τον προβάλουν ή να προδιαθέτει έντεχνα τις προτιμήσεις της «κοινής γνώμης» κατα πως συμφέρει τα ΜΜΕ που ελέγχει.
Αυτό δεν σημαίνει πως είναι αδύνατον να υπάρξει αδιάβλητη εκλογική διαδικασία ή δημοσκόπηση.
Ίσα-ίσα, ένας έμπειρος προγραμματιστής-αναλυτής λογισμικού μπορεί σχετικά εύκολα να ανιχνεύσει και να κλείσει τις «πίσω πόρτες» ή τους «κοριούς» που επιτρέπουν στους διαχειριστές της εκάστοτε βάσης δεδομένων τη χειραγώγηση της ψήφου ή την υποκλοπή κάθε είδους εμπιστευτικής πληροφορίας και επικοινωνίας από τους «πελάτες» τους. Απλώς κανείς δεν σκέφτηκε να του αναθέσει τέτοια δουλειά ορκωτού ελεγκτή μέχρι τώρα.
Γι αυτό αποκτά τεράστια ιστορική σημασία και ηθική αξία ή διερεύνηση της πιο σκανδαλώδους εκλογικής αναμέτρησης στην ιστορία των ΗΠΑ.
Ακόμα και αν τούτο το αιματοβαμμένο Βαθύ Κράτος των διεστραμμένων ψυχοπαθών, παιδόφιλων και παιδοφάγων που βαρύνεται με το συντελούμενο παγκοσμίως μεγαλύτερο έγκλημα κατα της Ανθρωπότητας, καταφέρει σε δυό εβδομάδες να βάλει το εκλεκτό του ανδρείκελο με την γεροντική άνοια στον Λευκό Οίκο, δεν θα επιτύχει παρά να προσθέσει ένα ακόμη στίγμα βαρβαρότητας στο ενεργητικό του καθ’ οδόν προς την Τελική Ήττα (Αποκ. ΙΒ, 7-9).
Αξίζει λοιπόν να δει κανείς με προσοχή τη διάλεξη του «πανεπιστήμονα» Ινδοαμερικάνου, Δρ Σίβα Αγιαντερέι του ΜΙΤ, προς τους βουλευτές της Επιτροπής Εκλογικής Ακεραιότητας της Αριζόνα, γιατί είναι η πρώτη φορά που το υπερφίαλο «νομοθετικό» σώμα των ΗΠΑ καλείται να αναλάβει τις ευθύνες για την αυτοκατάργησή του!
