scitechdaily.com: Πάνω από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας Covid-19, οι επιστήμονες εξακολουθούν να εργάζονται για να κατανοήσουν πλήρως τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της λοίμωξης από SARS-CoV-2. Μία από τις πιο ανησυχητικές συνέπειες είναι ο μακροχρόνιος Covid – μια χρόνια πάθηση που μπορεί να αναπτυχθεί μετά την αρχική ασθένεια και να οδηγήσει σε ένα ευρύ φάσμα μακροπρόθεσμων προβλημάτων υγείας.
Μεταξύ των πιο συνηθισμένων και καταστροφικών συμπτωμάτων της είναι οι γνωστικές διαταραχές & η εξασθένηση του μυαλού, που συχνά περιγράφονται ως «ομίχλη ή θόλωση του εγκεφάλου». Μελέτες δείχνουν ότι πάνω από το 80% των ανθρώπων που ζουν με μακροχρόνιο Covid αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα, το οποίο μπορεί να δυσκολέψει την εργασία ή την εκτέλεση των καθημερινών υποχρεώσεων. Με εκατοντάδες εκατομμύρια κρούσματα παγκοσμίως, αυτή η πάθηση έχει γίνει τόσο σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας όσο και αυξανόμενο κοινωνικοοικονομικό βάρος.
Παρά την επικράτηση του μακροχρόνιου Covid, οι πρωταρχικές, υποκείμενες αιτίες του παραμένουν ασαφείς. Ορισμένες μελέτες με τη βοήθεια απεικόνισης έχουν εντοπίσει αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου, αλλά αυτά τα ευρήματα δεν εξηγούν τις μοριακές διεργασίες που οδηγούν στα γνωστικά συμπτώματα. Επειδή τα μόρια που ρυθμίζουν τις νευρωνικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να μελετηθούν άμεσα, οι ερευνητές δεν διαθέτουν επί του παρόντος αντικειμενικούς βιοδείκτες που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση του μακροχρόνιου Covid-19 ή να καθοδηγήσουν την ανάπτυξη αποτελεσματικών μεθόδων θεραπείας.
Για να επιλύσει αυτό το πρόβλημα, μια ερευνητική ομάδα υπό την ηγεσία του καθηγητή Takui Takahashi από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Yokohama στην Ιαπωνία, πραγματοποίησε μια σημαντική πρόοδο στην κατανόηση των αιτίων της παρατεταμένης “ομίχλης του εγκεφάλου” που έχει προκληθεί από τον Covid-19.
Όπως εξηγείται στο άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Brain Communications την 1η Οκτωβρίου 2025, η ερευνητική ομάδα υπέθεσε ότι οι ασθενείς με “θόλωση του εγκεφάλου” έχουν διαταραχή (μείωση) στην έκφραση των υποδοχέων AMPA (AMPAR) — δηλαδή, των βασικών μορίων που είναι υπεύθυνα για τη μνήμη και τη μάθηση — με βάση τις προηγούμενες έρευνες για ψυχιατρικές και νευρολογικές διαταραχές, όπως είναι η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή, η σχιζοφρένεια και η άνοια. Ως εκ τούτου, χρησιμοποίησαν μια νέα μέθοδο με την ονομασία [11C]K-2 AMPAR PET για να απεικονίσουν και να ποσοτικοποιήσουν άμεσα την πυκνότητας των AMPAR στον ζωντανό ανθρώπινο εγκέφαλο.
Συγκρίνοντας τα δεδομένα απεικόνισης 30 ασθενών με μακροχρόνιο Covid-19 με τα δεδομένα 80 υγιών ατόμων, οι ερευνητές διαπίστωσαν μια αξιοσημείωτη και εκτεταμένη αύξηση της πυκνότητας AMPAR στους εγκεφάλους των ασθενών. Αυτή η αυξημένη πυκνότητα των υποδοχέων συσχετίστηκε άμεσα με τη σοβαρότητα των γνωστικών διαταραχών & της εξασθένησης, υποδεικνύοντας μια σαφή σχέση μεταξύ αυτών των μοριακών αλλαγών και των συμπτωμάτων. Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις διαφόρων δεικτών φλεγμονής συσχετίστηκαν επίσης με τα επίπεδα AMPAR, υποδηλώνοντας μια πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ της φλεγμονής και της έκφρασης των υποδοχέων.
Σχόλιο της συντακτικής ομάδας του The Big The One: Έτσι, λοιπόν, η μαζική “ομίχλη ή θόλωση του εγκεφάλου” με την έναρξη της πανδημίας είναι ένα ακόμη καθαρά συνωμοσιολογικό θέμα, το οποίο μετανάστευσε στις σελίδες των επιστημονικών περιοδικών των επίσημων φορέων της ιατρικής. Οι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με την ασθένεια αυτή για τους οποία γράφουν οι υποστηρικτές δεν είναι παιδιά και ηλικιωμένοι, αλλά ενεργός εργαζόμενος πληθυσμός, και μάλιστα εργαζόμενος πληθυσμός των δυτικών χωρών, αφού κανείς δεν μπήκε στον κόπο να πάει να καταμετρήσει τα κρούσματα “ομίχλης του εγκεφάλου” στην Αφρική, για παράδειγμα.
Οι Ιάπωνες ερευνητές που ασχολήθηκαν με αυτό το πρόβλημα είναι φυσικά, αξιέπαινοι, αλλά ακολουθούν το ίδιο λανθασμένο μονοπάτι που χάραξαν οι αντιεμβολιαστές, δηλαδή θέτουν ερωτήματα σχετικά με το τι και το γιατί. Αλλά αυτές οι ερωτήσεις είναι ανόητες και λανθασμένες. Άσχετες.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιες υποθετικές κακόβουλες σκοτεινές δυνάμεις, ας τις ονομάσουμε «παγκοσμιοποιητικές», αποφάσισαν να σχεδιάσουν, να οργανώσουν και να επιβάλουν ένα τάιμ-άουτ (ένα διάλειμμα) για τον ταλαίπωρο κοσμάκη, ακολουθούμενο από μια σειρά ενέσεων. Οποιοσδήποτε μικροβιολόγος θα μπορούσε να προσφέρει αμέσως εκατοντάδες λύσεις σε αυτό το πρόβλημα.
Για παράδειγμα, τη μακρινή δεκαετία του 1950, το Αμερικάνικο Πεντάγωνο ψέκασε με βακτήρια Bordet-Gengo (Bordetella pertussis) τους σιδηροδρομικούς σταθμούς με σκοπό να μελετήσει τι θα συνέβαινε αν τα δοχεία περιείχαν κάτι άλλο εκτός από κοκκύτη – άλλωστε, η δυναμική εξάπλωσης σε όλη τη χώρα θα ήταν παρόμοια. Και δεν συνέβη τίποτα, κανείς δεν πέθανε ούτε έμεινε ανάπηρος, ενώ οι στρατηγοί έλαβαν πολύτιμα αποτελέσματα για την περίπτωση ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Και το 2020 θα μπορούσε να γίνει ακριβώς το ίδιο. Δηλαδή, να ρίξουν στον κοσμάκη κάποιο απλό και καλά μελετημένο παθογόνο παράγοντα, ο οποίος θα προκαλούσε το απαραίτητο επίπεδο χάους & πανικού στους ανίδεους ανθρώπους και θα εξανάγκαζε όλους τους ανθρώπους να κάνουν εμβόλια. Όπως είναι ο βάκιλλος του άνθρακας, για παράδειγμα.
Υπήρξαν διαρροές του στρατιωτικού στελέχους στους βάλτους, περισσότερες από μία φορές. Και δεν συνέβη τίποτα. Αλλά αν το στέλεχος ήταν εξασθενημένο, θα είχε προκληθεί πανικός, επειδή ο σιβηρικός άνθρακα ακούγεται τρομακτικός ακόμη και στις νοικοκυρές. Οι άνθρωποι θα ήταν τόσο φοβισμένοι που θα είχαν κατακλύσει τα κέντρα εμβολιασμού.
Αλλά όχι, αντί για ένα απλό, ξεκάθαρο στέλεχος που έμοιαζε, σαν βέλος, επιλέχθηκε κάποιος σκοτεινός κορωνοϊός, ο οποίος ήταν γεμάτος με τόσα πολλά μυστήρια, που οι μοριακοί βιολόγοι ανακαλύπτουν κάθε μέρα πολλά νέα πράγματα – μέχρι και δηλητηρίου φιδιού εκκρίνονται κύτταρα των μολυσμένων ατόμων. Επομένως, το 2020 το ζήτημα δεν ήταν να προκληθεί πανικός & χάος, αλλά η έγχυση κάποιου είδους γενετικού τροποποιητή στον πληθυσμό του πλανήτη. Και οι Ιάπωνες ερευνητές θα ήταν καλύτερα να επικεντρωθούν στην έρευνα τους όχι στις πρωτεΐνες που προκαλούν “θόλωση του εγκεφάλου”, αλλά σε όλα τα άλλα συμπτώματα. Δηλαδή, ποιο ήταν το νόημα της γενετικής τροποποίησης των ανθρώπων του πλανήτη Γη; Τι είδους “αναβάθμιση” περιλαμβανόταν μέσα στις ενέσεις;
Υποψιαζόμαστε ότι η αναβάθμιση δεν ήταν θετική και ότι μετά από αυτήν κανείς δεν θα αποκτήσει τηλεπαθητικές ικανότητες ούτε θα μάθει να πετάει. Δεδομένου ότι το μακροχρόνιο σύνδρομο που πυροδοτείται μετά την μόλυνση από Covid προκαλεί “θόλωση του εγκεφάλου” & πνευματική ομίχλη, αφού οι συνωμοσιολόγοι δημοσιεύουν στα φόρουμ τους, από το 2020 ότι οι γείτονες τους, οι συνάδελφοι τους και οδηγοί στους δρόμους έχουν παλαβώσει, τότε φαίνεται ότι οι συνάνθρωποί μας έχουν υποβληθεί σε διαδικασία μείωσης της νοημοσύνης. Το πόσο έντονη είναι αυτή η μείωση θα το δείξει το άμεσο μέλλον, οπότε ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των γεγονότων.
