ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΘΛΙΒΕΣΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ;
ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
+++
Γιατί Κυρά μου θλίβεσαι, γιατί Είσαι λυπημένη;
Γιατί η ματιά Σου είναι θολή, γιατί Είσαι δακρυσμένη;
Ποιος Σε πικραίνει Μάννα μου, Γλυκειά μου Παναγία,
και θλίβεται τόσο πολύ η Χάρις Σου η Θεία;
Πονώ παιδάκια Μου πολύ, ματώνει η καρδιά Μου,
που βλέπω ότι χάνονται συνέχεια τα παιδιά Μου.
Σαν βλέπω που μαζεύονται μαύρα, απειλητικά,
τα σύννεφα ενάντια στα δόλια Μου παιδιά,
πώς να αντέξει σας ρωτώ η Μητρική καρδιά;
Τα αγαπώ τόσο πολύ, γιατί είναι τα παιδιά Μου,
καλά – κακά τα έχω Εγώ, μέσα εις την καρδιά Μου.
Κακείν – κακώς θα φύγουνε αυτά απ’ την ζωή,
για να κλειστούνε αιώνια σε κόλαση φριχτή,
αυτό είναι που πληγώνει την Μητρική ψυχή.
Χρόνια και χρόνια προσπαθώ, Εγώ για να τα σώσω,
και στον Υιό Μου τον Χριστό, αυτά να παραδώσω.
Τους στέλνω από τον Ουρανό Θείες Αποκαλύψεις,
τα ενημερώνω συνεχώς με Ουράνιες ειδήσεις,
μα μένουν ασυγκίνητες αυτών οι συνειδήσεις.
Κοιτάζουν, μα δεν βλέπουνε ό,τι τους απειλεί,
αφού απ’ τον εχθρό έχουνε τυφλωθεί.
Και έρχεται κατά πάνω τους τυφώνας τρομερός,
και μένουν όλοι αδρανείς, ετούτοι δυστυχώς.
Στον κίνδυνο που έρχεται αυτοί αδιαφορούνε,
μονάχα τους απασχολεί να φάνε και να πιούνε.
Και θάναι αυτοί ανέτοιμοι την ώρα την φριχτή,
που θάρθει καταπάνω τους μαύρη καταστροφή.
Κανείς δεν θα προλάβει το ΗΜΑΡΤΟΝ να πει,
αφού αστραπιαίως θα ’ρθει η καταστροφή,
στον ύπνο θα πιαστούνε, παιδιά Μου οι πιο πολλοί.
Οι πιο πολλοί θα φύγουνε παιδιά Μου απ’ τον ΣΕΙΣΜΟ
κι από κοντά ο ΠΟΛΕΜΟΣ θα ολοκληρώσει το κακό.
Είναι άξιοι της τύχης τους όλοι αυτοί παιδιά Μου,
αφού αυτοί εκώφευαν
στα λόγια του Ιησού Χριστού, αλλά και στα δικά Μου.
Νοιώθει κανείς τον πόνο Μου, την θλίψη την δική Μου;
Αισθάνεται τον οδυρμό, που έχω στην ψυχή Μου;
Δακρύζουν οι Εικόνες Μου, εσείς για να τις δείτε,
τον πόνο πούχω στην καρδιά, μήπως και αισθανθείτε.
Σας είπα άπειρες φορές εσείς για να βιαστείτε,
όλοι να μετανοιώσετε, να εξομολογηθείτε,
το έλεος απ’ τον Θεό, αν θέλετε να δείτε,
απ’ την αρχαία Νινευί, να παραδειγματιστείτε,
μα εσείς από τον λήθαργο δεν θέλετε να βγείτε.
Μιλώ σε τούτο το γραπτό η Μάννα Παναγία
κι ας γράφει χέρι αμαρτωλό, με την δική Μου οδηγία.
Δεν θέλω να αμφιβάλετε για την γραφή την Θεία,
γιατί έχει σφραγίδα τον Σταυρό, Τριάδα την Αγία,
και δίδεται τον έσχατο ετούτον τον καιρό,
μεγάλη παραχώρηση από τον Άναρχο Θεό,
για νάναι αναπολόγητο το κάθε ψυχικό.
Νάστε πολύ προσεχτικοί στο ζήτημα αυτό,
μην πέσετε σε βλασφημία προς το Πνεύμα το Ιερό,
γιατί δεν συγχωρείται ούτε εις τον μέλλοντα,
ούτε εις τον νυν καιρό.
Ζητήσετε ΔΙΑΚΡΙΣΗ εσείς απ’ τον Θεό,
για να μπορείτε να διακρίνετε το άγιο από το σαπρό.
Σας στέλνω την αγάπη Μου, σας δίνω την ευχή Μου,
΄νάχετε πίστη ακλόνητη εις τον Μονογενή Μου.
