Μετάφραση: Απολλόδωρος
30 Μαρτίου 2023 | Kit Knightly | Διαβάστε το εδώ
Πρόσφατα, ενώ ερευνούσα την ενημερωμένη έκδοση των 40 γεγονότων μας, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο από το περιοδικό Time, ένα άρθρο που προφανώς μου είχε διαφύγει όταν πρωτοδημοσιεύτηκε και που με κάποιο τρόπο είχε διαφύγει της προσοχής μου τα επόμενα τρία χρόνια που αφορούσαν το Covid.
Το άρθρο καταδεικνύει πώς, από την αρχή, η αφήγηση για το Covid ήταν ένα ψυχολογικό κατασκεύασμα, που ποτέ δεν έβγαζε κανένα εσωτερικό νόημα.
Επικεντρώνεται στο έργο του Κινέζου ιολόγου Dr Zhang Yongzhen, και στο πώς αυτός και η ομάδα του (υποτίθεται ότι) απομόνωσαν τον ιό Sars-Cov-2 και αλληλούχισαν το γονιδίωμά του. Το άρθρο παρουσιάζει τον Zhang ως ήρωα του οποίου η “γενναιότητα” προειδοποίησε τον κόσμο για μια νέα τρομακτική απειλή.
Φυσικά, πρόκειται απλώς για μια ιστορία – ένα κομμάτι αφηγηματικής φαντασίας και όχι δημοσιογραφίας – αλλά αποκαλύπτει μια βασική πτυχή της ψυχολογικής ανάπτυξης της πανδημίας.
Το θεμελιώδες ψέμα, το προπατορικό αμάρτημα: Η “μυστηριώδης” προέλευση του Covid.
Κάθε ψυχολογική επιχείρηση έχει μια βασική αδυναμία – μια ανώμαλη ραφή όπου το κατασκευασμένο ψέμμα ενώνεται βίαια με την αναπόφευκτη πραγματικότητα.
Για την 9/11 αυτό είναι απλή φυσική – η ασύμμετρη ζημιά δεν μπορεί να προκαλέσει συμμετρική κατάρρευση. Για τον JFK είναι ο υποτιθέμενος αριθμός των σφαιρών που προκαλούν έναν γνωστό αριθμό τραυμάτων, παράλληλα με το κεφάλι του προέδρου που πηγαίνει προς τα πίσω και προς τα αριστερά.
Συχνά, ο κύριος άξονας κάθε συνοδευτικής προπαγάνδας είναι να αποσπάσει την προσοχή από αυτές τις ασυμβίβαστες ιδέες. Να τοποθετήσει έναν επιλεκτικό παραμορφωτικό φακό πάνω από ορισμένες σκληρά κωδικοποιημένες φυσικές πραγματικότητες που αναγκάζει τους ανθρώπους να αμφισβητήσουν πράγματα που συνήθως δεν θα αμφισβητούσαν ποτέ.
Αυτές δεν ήταν πραγματικά εκρήξεις – απλά ακούγονταν έτσι.
Το κεφάλι του δεν πήγαινε πραγματικά προς τα πίσω – απλά φαινόταν σαν να πήγαινε.
…καταλάβατε την ιδέα.
Για τον “covid”, αυτή η σπασμένη αποσύνδεση μπορεί να εντοπιστεί πολύ συγκεκριμένα στο Wuhan τον Δεκέμβριο του 2019.
Το υποτιθέμενο χρονοδιάγραμμα της “ανακάλυψης” του Covid είναι αρκετά γνωστό, αλλά εδώ είναι μια γρήγορη ανακεφαλαίωση:
- Στα μέσα Δεκεμβρίου 2019, 4 άτομα εισήχθησαν στο νοσοκομείο Wuhan με πνευμονία. Μέχρι το τέλος του μήνα, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 27.
- Ένας ανώνυμος γιατρός αποφασίζει ότι αυτή η πνευμονία είναι “μυστηριώδης” και στέλνει ένα δείγμα από έναν ασθενή στον Dr Zhang του Κλινικού Κέντρου Δημόσιας Υγείας της Σαγκάης για ανάλυση.
- Ο Dr Zhang εξετάζει αυτό το μοναδικό δείγμα, από έναν μόνο από τους 27 υποτιθέμενους ασθενείς με πνευμονία, βρίσκει αμέσως έναν “νέο κοροναϊό” και αποφασίζει αμέσως ότι πρέπει να είναι η αιτία αυτού του “μυστηρίου”.
Υπάρχουν πολλά προβλήματα με αυτή την ιστορία, και μάλιστα με το χρονοδιάγραμμα των γεγονότων που ακολούθησαν ταχύτατα – από την αλληλουχία μέχρι τη μοντελοποίηση και την ανάπτυξη των δοκιμασιών ελέγχου.
Αλλά το πιο παράξενο από όλα είναι το ερώτημα που η επίσημη αφήγηση δεν επιχειρεί καν να απαντήσει:
Γιατί ξαφνικά ξεκίνησαν να ψάχνουν;
Αυτή είναι η ρήξη με την πραγματικότητα.
Γιατί εκείνος ο γιατρός σε εκείνο το νοσοκομείο αποφάσισε ξαφνικά ότι υπήρχε ένα μυστήριο που χρειαζόταν εξήγηση;
Τι υπήρχε για να ξεχωρίσει αυτούς τους λίγους ασθενείς ως διαφορετικούς από τους υπόλοιπους 450 εκατομμύρια ανθρώπους που παθαίνουν πνευμονία κάθε χρόνο;
Το άρθρο του Time ισχυρίζεται αόριστα ότι αυτή η πνευμονία ήταν “ιδιόμορφη”, άλλες σύγχρονες δημοσιεύσεις την αποκαλούσαν “πνευμονία μυστηρίου”. Ποτέ δεν εξηγούν πραγματικά τη φύση αυτού του “μυστηρίου”.
Ο ΠΟΥ την αποκάλεσε πνευμονία “άγνωστης αιτιολογίας”, ενώ το CDC είπε ότι πρόκειται για μια “άτυπη ασθένεια που μοιάζει με πνευμονία και δεν ανταποκρίνεται καλά στις συνήθεις θεραπείες”. Αλλά η “συνήθης θεραπεία” για την πνευμονία είναι τα αντιβιοτικά αν πιστεύετε ότι είναι βακτηριακή, ή η ανάπαυση στο κρεβάτι και η χορήγηση υγρών αν πιστεύετε ότι είναι ιογενής. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων βελτιώνεται από μόνη της σε μερικές εβδομάδες… όπως ακριβώς και το “Covid”.
Ορισμένα άρθρα παρατήρησαν ότι η “μυστηριώδης πνευμονία” ήταν συμπτωματικά μοναδική, χωρίς ποτέ να υπεισέλθουν σε λεπτομέρειες. Αλλά τώρα ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Η “Covid” δεν ήταν ποτέ συμπτωματικά διαφορετική από την πλειονότητα των κοινών αναπνευστικών ασθενειών.
Ο ΠΟΥ ανέφερε ακόμη και στο αρχικό δελτίο τύπου του, στις 8 Ιανουαρίου 2020:
“Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν μεταξύ των ασθενών είναι κοινά με αρκετές αναπνευστικές ασθένειες και η πνευμονία είναι συχνή κατά τη χειμερινή περίοδο,
Αυτή η φράση είναι απολύτως αληθινή… η λεγόμενη “πνευμονία του κοβιδίου” είναι απλώς – πνευμονία.
Γιατί, λοιπόν, οι γιατροί στην Κίνα θεώρησαν οπωσδήποτε ότι αξίζει μια δεύτερη ματιά;
Γιατί σκέφτηκε κανείς ότι αυτή η απολύτως φυσιολογική πνευμονία πρέπει να έχει μια ανώμαλη αιτία;
Τίποτα από όλα αυτά δεν βγάζει νόημα. Τίποτα από αυτά δεν είχε ποτέ νόημα.
Μπορείτε να συνεχίσετε να ψάχνετε για την απάντηση, να συνεχίσετε να ρωτάτε “γιατί θεώρησαν ότι αυτή η πνευμονία ήταν διαφορετική;”, και δεν θα βρείτε τίποτε άλλο παρά ένα κουβάρι από αόριστους ισχυρισμούς που δεν αντέχουν σε καμία ανάλυση.
Δεν υπήρχε κανένας λόγος για τον εν λόγω γιατρό να πιστεύει ότι οι ασθενείς αυτοί έπασχαν από κάτι άλλο εκτός από μια φυσιολογική, εποχιακή λοίμωξη του αναπνευστικού.
Οι υποτιθέμενες ενέργειές του δεν είναι αυτές ενός ορθολογικού ανθρώπου της πραγματικής ζωής, είναι η σεναριακή συμπεριφορά ενός ηθοποιού που πρέπει να εκτελέσει μια συγκεκριμένη λειτουργία για έναν και μόνο λόγο – ώστε να μπορέσει να συμβεί η υπόλοιπη ταινία.
Επιστρέφουμε σε αυτό το ένα μεγάλο ψέμα, στην πρόσκληση να αναστείλουμε τη δυσπιστία και να αποδεχτούμε μια αντίφαση στους όρους, όπως ακριβώς η 11η Σεπτεμβρίου και ο JFK.
Για την αφήγηση της “πανδημίας” είναι το εξής: “Το Covid μπορεί να μοιάζει, να αισθάνεται και να δρα σαν τη γρίπη – αλλά στην πραγματικότητα είναι ιδιαίτερο και διαφορετικό”.
Αυτό θα είναι πάντα το πρόβλημα όταν απλά επινοείς μια νέα ασθένεια.
Επιπλέον, είναι σαφές ότι πάντα ήξεραν ότι αυτό θα ήταν το αδύνατο σημείο της ιστορίας τους, γι’ αυτό και βιάστηκαν να το ξεπεράσουν. Έπρεπε να επιταχύνουν την ύπαρξη της “νέας ασθένειάς” τους, ώστε να την ανακαλύψουν, να της δώσουν όνομα, να την αλληλουχήσουν, να τη δημοσιεύσουν και να μπορέσουν να την εξετάσουν με ένα τεστ… και όλα αυτά σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες.
Ήταν γρήγορο, “πολύ, πολύ γρήγορο” αναγνωρίζει ο Zhang στο Time. Πολύ γρήγορα, πραγματικά. Κατέστρεψαν το τέλος, αποκάλυψαν τον δολοφόνο πριν καν συμβεί ο φόνος.
Ο κόσμος κινήθηκε αρκετά γρήγορα τα τελευταία τρία χρόνια, άλλαξε σε σημείο που να είναι σχεδόν αγνώριστος, και αν θέλετε να καταλάβετε πώς ξεκίνησαν όλα αυτά πρέπει να ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο. Πέρα από τα εμβόλια και τους αναπνευστήρες. Πέρασαν τα διαβατήρια και τα PCRS. Πέρα από την Pfizer και τον Fauci και τις ισοπεδωμένες καμπύλες… πίσω στην αρχή.
Μέχρι τη Wuhan της Κίνας, τον Δεκέμβριο του 2019. Όπου, όπως μας λένε, ένας γιατρός είδε τέσσερα περιστατικά στερεότυπης πνευμονίας και τα αποκάλεσε “μυστηριώδη”, και ένας ιολόγος άρχισε να ψάχνει για κάτι που δεν είχε κανένα λόγο να πιστεύει ότι υπήρχε καν, και όλως τυχαίως το βρήκε.
Αυτό το άρθρο αποτελεί μέρος της σειράς μας "Covid - Τρία χρόνια μετά".
—Δικτυογραφία :
Wuhan’s “Mystery Illness” is Covid’s Foundational Lie
