Παταγώδης αποτυχία η μεγάλη προσπάθεια να κάνουν εσωκομματικές εκλογές στη ΝΔ, μετά από τόσους μήνες, μία ακύρωση και τόσα φαινόμενα διαπλοκής.
Το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα στη χώρα μας, το κόμμα που εκπροσωπούσε τους φιλελεύθερους, τους πατριώτες, τη μεσαία τάξη αυτής της χώρας, εξευτελίστηκε στα μάτια όλου του ελληνικού λαού για άλλη μια φορά κι όμως το μήνυμα δεν ελήφθη…στη Ρηγίλλης, τους φτύνουν και αυτοί νομίζουν ότι βρέχει.
Ο πληθυσμός της χώρας απ’ όσο γνωρίζουμε δεν έχει μειωθεί τόσο πολύ ώστε η ΝΔ να σημειώσει 400.000 ψηφοφόρους στις εσωκομματικές εκλογές, δηλαδή τα 2/3 των ψηφοφόρων σε σχέση με τις προηγούμενες εσωκομματικές εκλογές και το 1/4 των εθνικών εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2015. Κι αυτοί είναι τόσο χαρούμενοι και πανηγυρίζουν για τη συμμετοχή!
Η αλήθεια είναι ότι χρωστούν μεγάλη χάρη σε δύο ανθρώπους για το ότι οι ψηφοφόροι δεν ήταν ακόμη λιγότεροι.
Από τη μια χρωστούν μια μεγάλη χάρη στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος εμμέσως πλην σαφώς, ευχαρίστησε τους νεοδημοκράτες αλλά και τους φίλους της ΝΔ που τον ψήφισαν. Παραδέχθηκε επομένως έμμεσα τα σενάρια που έπαιζαν στα πηγαδάκια πως επιστρατεύθηκαν πολλοί εκτός της Νέας Δημοκρατίας, όπως ακούστηκε, από το Ποτάμι ή το ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και από το ΠΑΣΟΚ της Φώφης, ώστε να βοηθηθεί η εκλογή του Κυριάκου.
Ο δεύτερος παράγοντας ήταν η υποψηφιότητα του Απόστολου Τζιτζικώστα, ο οποίος με την προ 2ετιας κόντρα του με τον Αντώνη Σαμαρά στις περιφερειακές εκλογές, με το προφίλ του νέου πολιτευτή και ίσως του διαφορετικού από τους μνημονιακούς, συνεπήρε κάποιους νεοδημοκράτες και τους κουβάλησε στις κάλπες προσφέροντας ελπίδα.
Αν γίνονταν ένα γκάλοπ σήμερα λοιπόν είναι σίγουρο ότι θα επικρατούσε μεγάλη απογοήτευση στο 1/3 των χθεσινών ψηφοφόρων για τα 3 ευρώ που σπατάλησαν γι” αυτές τις εκλογές, δίχως να δημιουργηθεί ελπίδα, διότι αρχηγός παραμένει αυτός που ήταν εδώ και καιρό και που θεωρητικά έχει πιάσει ταβάνι καθώς έχασε από τον Αλέξη Τσίπρα ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ μόλις είχε υπογράψει το χειρότερο και πιο καταστροφικό μνημόνιο. Επομένως δεν έχει μείνει ίχνος δυναμικής και ανανέωσης στη ΝΔ μετά το χθεσινό αποτέλεσμα.
Ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης είναι ο άνθρωπος που τον γέννησε το ίδιο το σύστημα, ο επαγγελματίας βουλευτής των 20 και πλέον ετών, αυτός που “παρακάλεσε» την τρόικα να μείνει μαζί μας, αυτός που συναίνεσε τον περασμένο Αύγουστο με τον Τσίπρα, αυτός που ήθελε μόνιμο υπουργό οικονομικών από την ΕΕ.
Από την άλλη έχουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον υποτιθέμενο τεχνοκράτη πολιτικό. Γιατί ενώ δήθεν ζητά διακαώς μεταρρυθμίσεις, στο υπουργείο του, το υπουργείο διοικητικής μεταρρύθμισης, έδωσε μόνο απολύσεις χωρίς αξιολόγηση, απολύσεις αυτών που είχαν προσλάβει οι συνάδελφοι του και οι συγγενείς για κάποιες χιλιάδες ψήφους. Ο άνθρωπος που υπόσχεται επιπλέον απολύσεις, ο άνθρωπος του ναι του δημοψηφίσματος που θέλει να ενώσει τις δυνάμεις του ναι -όπως λέει- και γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τους ανθρώπους του 62% του όχι, αυτός που μίλησε για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας μέσα στη βουλή των Ελλήνων, αυτός που βαφτίζει ως επενδύσεις το ξεπούλημα των ελληνικών αεροδρομίων, ο γιος του μπαμπά του.
Αυτούς έχει να επιδείξει η ΝΔ στο δεύτερο γύρο των εκλογών. Δηλαδή τίποτα, καμία ανανέωση, καμία διαφορετικότητα, τίποτα καινούριο και φρέσκο. Όμως τελικά η διαφορετικότητα δεν πηγάζει από αυτούς που πήγαν να ψηφίσουν, πηγάζει από αυτούς που μένουν στα σπίτια τους και απέχουν, τους απογοητευμένους που έχουν παραδώσει την κυριαρχία και τη δημοκρατία στα κομματόσκυλα και στους περιούσιους της ελληνικής πολιτικής ζωής που τρέχουν στις κάλπες.
Υπάρχει λοιπόν λειψανδρία ή ανικανότητα του λαού να ανοίξει τα μάτια του και να πάψει να ασχολείται με όσους απέτυχαν ; Ο λαός επέλεξε για τη ΝΔ τη συνέχεια της πολιτικής Σαμαρά-Βενιζέλου και των μνημονίων, επέλεξε τον αργό θάνατο της κεντροδεξιάς παράταξης και της ίδιας της χώρας, επέλεξε το δρόμο της συρρίκνωσης, της υποταγής στο σύστημα. Ο νεοδημοκράτης δεν ψήφισε έναν διαφορετικό Έλληνα πρωθυπουργό για τις επόμενες εκλογές και παραμένει βαλτωμένος στην κινούμενη άμμο της οικονομικής καταστροφής. Η ΝΔ θα ακολουθήσει τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και θα διαλυθεί εξαιτίας των παλαιοκομματικών συμφερόντων. Η ελπίδα για την Ελλάδα δεν βρίσκονταν σε αυτό το τρένο, ίσως στον επόμενο συρμό.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΩΚΑΣ
Στρατιωτικός
