του Γιάννη Πετρίδη
Το 2017 το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, δηλαδή η ασφάλεια της χώρας, θα κληθεί να καταβάλει €400 εκατ. από τον προϋπολογισμό του για το Μνημόνιο από αυτά που όχι απλώς δεν υπάρχουν, αλλά που η έλλειψής τους δημιουργεί όλες εκείνες τις συνθήκες για να υπάρξει αποδοχή των αναθεωρητικών απαιτήσεων της Τουρκίας και “κούρεμα” των κυριαρχικών δικαιωμάτων της σε Αιγαίο, Θράκη και Α.Μεσόγειο.
Αλλά πλέον τίθεται, πέρα από την κατάρρευση της αμυντικής της ικανότητας (μια διαδικασία που ξεκίνησε το 2009 με την περικοπή 15% του τότε προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ) και προϊσούσας αποσύνθεσης του πιο σημαντικού τομέα: Του προσωπικού.
Σε ότι αφορά τα 108 εκατ. ευρώ που έπρεπε να είχαν κοπεί από τα ειδικά μισθολόγια, η κυβέρνηση έπρεπε μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου να είχε ψηφίσει ισοδύναμα μέτρα για να μην παγώσουν οι μισθολογικές προαγωγές από την 1η Ιανουαρίου 2017. Αυτά δεν βρέθηκαν και όλα δείχνουν πως για δύο χρόνια τα μισθολόγια του στρατιωτικού προσωπικού θα παγώσουν.
Τα παραπάνω τέθηκαν σε προχθεσινή σύσκεψη στο υπουργείο Οικονομικών, με τη συμμετοχή του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου και των αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών, Γιώργου Χουλιαράκη και Εθνικής Άμυνας, Δημήτρη Βίτσα, με τον τελευταίο να εναποθέτει τις ελπίδες για μη περικοπή των αμυντικών δαπανών στην αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων.
Αστεία πράγματα.
Κανείς και τίποτε δεν προλαβαίνει εντός του 2017 να γίνει κάτι. Εκτός αν… πουλήσουν το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ως οικόπεδο, αν και πάλι είναι αμφίβολο ότι κάποιος θα θελήσει να επενδύσει 400 εκατ ευρώ σε μια οικονομία που απλά δεν υπάρχει.
Να σημειώσουμε, πάντως, ότι ο Π.Καμμένος έχει διακηρύξει σε όλους τους τόνους ότι “Δεν δέχεται να υπάρξει καμία περικοπή”.
Πριν πέντε ημέρες ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, αντιναύαρχος Γ.Γιακουμάκης, έκανε “ψυχολογικό μασάζ” στο προσωπικό επισκεπτόμενος το Ναύσταθμο και διάφορες μονάδες. Τα στελέχη και στους τρεις Κλάδους των ΕΔ έχουν φτάσει σε κατάσταση απελπιστική και αυτό ισχύει για το 90% που δεν έχουν προσωπική περιουσία ή δεν έκαναν “πλούσιο γάμο”
Μία λύση θα ήταν να πουληθούν οπλικά συστήματα τα οποία απλά δεν χρειάζονται ή μπορούν να αντικατασταθούν με άλλα, χαμηλότερου λειτουργικού κόστους.
Αναμενόμενη ήταν η αποτυχία της προσπάθειας εκποίησης «μη επιχειρησιακά αναγκαίου» αμυντικού υλικού και κυρίως πυρομαχικών. Π.χ. τα άρματα μάχης Μ60 και Μ48 αποκαλύφθηκε ότι… δεν ανήκουν καν στην Ελλάδα, αλλά στις ΗΠΑ και ότι για να πουληθούν χρειάζεται η άδεια των ΗΠΑ! Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε, φυσικά…
Η μοναδική προσπάθεια που ευοδώθηκε προς την κατεύθυνση αυτή ήταν η πώληση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ενός αριθμού βλημάτων αέρος-αέρος και αέρος-επιφανείας που όδευαν προς υπέρβαση του ορίου ζωής (τα έφαγαν οι Χούθι της Υεμένης “στο κεφάλι”)
Η πρόθεση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου να πουληθούν ορισμένα παλιά κύρια οπλικά συστήματα των ΕΔ, μεταξύ των οποίων τεθωρακισμένα οχήματα μάχης ΒΜΡ-1 στην Αίγυπτο και αεροσκαφών F-16 στη Βουλγαρία, αλλά και των παντελώς άχρηστων στην, σημερινή πραγματικότητα, ελικοπτέρων ΝΗ-90, πιθανότατα και άλλων (υπήρξε μια κουβέντα ακόμα και για να πουληθούν τα άρματα μάχης LEO2HEL προκειμένου να αντικατασταθούν από τετραπλάσια μεταχειρισμένα δωρεάν Μ1Α1, μια κίνηση που θα φέρει περί το 1 δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία), όλα αυτά, είναι αυτό που λέμε “Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται”.
Η αλήθεια είναι ότι αν δεν υπάρξει ευόδωση της προσπάθειας του υπουργού Εθνικής Αμυνας, για χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ αγοράς μιας Μοίρας F-35 (20 μονάδες), χρηματοδότηση της αναβάθμισης των F-16, παραχώρησης δύο α/τ, αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, Arleigh Burke, μεταχειρισμένων ελικοπτέρων UH-60L κλπ. και όλα αυτά να έχουν ενταχθεί και να είναι επιχειρησιακά αξιοποιήσιμα μέχρι το 2020, τότε η Ελλάδα θα έχει χάσει το παιχνίδι στο Αιγαίο, χωρίς καν να αγωνιστεί!
Η Τουρκία θα είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί σε στρατιωτικό επίπεδο. Υπερέχει συντριπτικά αριθμητικά, σε πολλά κρίσιμα οπλικά συστήματα (πχ. αυτοκινούμενο πυροβολικό, μεταφορικά ελικόπτερα, ΑΦΝΣ, όπλα αέρος-εδάφους, κύρια πλοία επιφανείας κλπ.) υπερέχει ή θα υπερέχει σε ελάχιστο καιρό και ποιοτικά και το κυριότερο πολεμούν συνέχεια.
Είναι ένα σκληρό στράτευμα (δεν δίσταζαν να θερίζουν αμάχους Τούρκους και να βομβαρδίσουν δικά τους κτίρια με Τούρκους μέσα, όπως έγινε στο πραξικόπημα, φαντασθείτε τι επιφυλάσσουν για τους άλλους…), έστω και αν δεν έχουν την ικανότητα του ελληνικού ένοπλου προσωπικού για επί τόπου επίλυση επιχειρησιακών προβλημάτων και της παραδοσιακής ελληνικής επιχειρησιακής “εφευρετικότητας”.
Εχουν εξαπλάσιο στράτευμα από της Ελλάδας, δεκαπενταπλάσιο προϋπολογισμό για εξοπλισμούς από τον (μόνο “στα χαρτιά”) προϋπολογισμό του υπουργείο Εθνικής Αμυνας και μια αμυντική βιομηχανία που αν συνεχίσει έτσι, το 2030 θα έχει φτάσει την γαλλική πολεμική βιομηχανία σε παραγωγικό δυναμικό, θα έχει ξεπεράσει την Γερμανία, αλλά και την Βρετανία!
Στην επίσκεψη του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ, Μ.Ομπάμα στην Ελλάδα σε δύο εβδομάδας, θα ξεκαθαριστεί το ζήτημα του αν οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να δώσουν δωρεάν στρατιωτική βοήθεια στην Ελλάδα.
Το θέμα είναι αν έχουν κάποιο συμφέρον οι ΗΠΑ να μην αλλάξει το staus qvo στο Αιγαίο. Αν κρίνουν ότι με την Τουρκία μπορεί να τα βρουν καλύτερα, θα μας αφήσουν στη (κακή…) μοίρα μας.
Οσο για την Ρωσία, δεν πρόκειται να κάνει τίποτε αν δεν πάρει κάποια βασικά πράγματα. Κι εμείς δεν τα δίνουμε είτε γιατί δεν θέλουμε είτε γιατί δεν μπορούμε.
Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Πιο σοβαρά δεν ήταν ποτέ μετά το 1922. Ακόμα και το 1974 η έκβαση ενός πολέμου θα ήταν 50/50. Σήμερα είναι 70/30 και σε πέντε χρόνια 90/10, σε βάρος μας φυσικά.
Και η ευθύνη ανήκει φυσικά 100% στις πολιτικές ηγεσίας της χώρας…
