- Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
- 11 Απριλίου 2025
Η Μαρία Ζαχάροβα, η εκπρόσωπος του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, δεν φαίνεται να έχει καμία αμφιβολία.
Σε μια συνάντηση κορυφής, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία και η Ουκρανία φέρεται να συζήτησαν μια κοινή στρατιωτική επέμβαση για να απωθήσουν τους Ρώσους. Πιθανώς στην περιοχή της Οδησσού, η οποία αποτελεί ζωτική και στρατηγική διέξοδο της Ουκρανίας προς τη Μαύρη Θάλασσα.
Η επέμβαση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί από ό,τι έχει απομείνει από τις Ουκρανικές ειδικές δυνάμεις, μαζί με ΓαλλοΑγγλικές ειδικές δυνάμεις, για την περίσταση μεταμφιεσμένες ή/και καμουφλαρισμένες ως «σύμβουλοι».
Ωστόσο, η συνάντηση φέρεται να έληξε άδοξα χωρίς μια τελική απόφαση, αφήνοντας τον Ζελένσκι άφωνο & απογοητευμένο. Όπου το «άφωνο & απογοητευμένο» είναι ένας απλός ευφημισμός για το «έξαλλος».
Όλα, ωστόσο, αναβλήθηκαν για μια προσεχή εμπιστευτική σύνοδο κορυφής.
Στο περιθώριο αυτής της συνάντησης, η Ζαχάροβα επεσήμανε ότι, για τη Μόσχα, αυτό θα ισοδυναμούσε, σε κάθε περίπτωση, με ανοιχτή κήρυξη πολέμου από τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Με όλες τις ανάλογες συνέπειες. Τις οποίες δεν εξήγησε, αλλά τις οποίες νομίζω ότι δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς.
Η είδηση, που μόλις και μετά βίας φιλτράρεται μέσα από την πυκνή ομίχλη των ΜΜΕ μας, θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις και να μας κάνει να προβληματιστούμε. Εκτός, φυσικά, από το να ανησυχούμε. Και μάλιστα πολύ.
Παρά τη σαφή στάση της Ουάσινγκτον, όπου ο Τραμπ θέλει να καταλήξει σε συμφωνία με τον Πούτιν και εργάζεται γι’ αυτό το σκοπό, δύο, μεγάλες, χώρες του ΝΑΤΟ, η Βρετανία και η Γαλλία, δείχνουν να είναι αποφασισμένες να προχωρήσουν ακάθεκτες επιθετικά. Να έρθουν σε μετωπική σύγκρουση με τη Μόσχα.
Και δεν είναι οι μόνες, τουλάχιστον τυπικά. Διότι, σε αυτή την επικίνδυνη πορεία, έχουν την πλήρη υποστήριξη της Πολωνίας, και πιθανώς και της Γερμανίας, η κυβέρνηση της οποίας ακόμη δεν έχει καθορίσει την σύνθεση της μια και θα είναι μια νέα κυβέρνηση τύπου «Μπρανκαλεόνε». Για να μην αναφέρουμε, στη συνέχεια, και τις Βαλτικές χώρες. Οι οποίες όμως, στρατιωτικά και αριθμητικά, μετράνε ελάχιστα λίγο περισσότερο από τον Άγιο Μαρίνο.
Ο δισταγμός αυτός, που έχει κάνει τον Ζελένσκι «έξαλλο & απελπισμένο», πρέπει ωστόσο να μελετηθεί και να κατανοηθεί προσεκτικά. Διότι είναι το αποκαλυπτικό σημάδι που δείχνει τις μεγάλες αμφιβολίες, κάθε άλλο παρά φιλοσοφικές, στις οποίες βρίσκονται οι κυβερνήσεις του Λονδίνου και του Παρισιού.
Αμφιβολίες που απορρέουν από την, ολοφάνερη & διαυγή, επίγνωση της απόλυτης αδυναμίας τους να αντέξουν μια πιθανή μετωπική σύγκρουση με τη Ρωσία. Διότι άλλο πράγμα είναι να στέλνεις ειδικές μονάδες ─ ίσως μεταμφιεσμένες ─ στην περιοχή της σύγκρουσης και άλλο να αντιμετωπίσεις μια μετωπική σύγκρουση με τον Ρωσικό στρατό. Ισχυρού, και πλέον πολύ έμπειρου σημειωτέων, με περίπου τρία εκατομμύρια άνδρες. Που μέχρι στιγμής είναι ελάχιστα ανεπτυγμένος στο πεδίο της μάχης, λόγω της επιθυμίας του Κρεμλίνου να αποφύγει έναν ανοιχτό πόλεμο με το ΝΑΤΟ.
Και αυτό μας φέρνει αναγκαστικά πίσω στον Τραμπ. Ο οποίος σαφώς δεν θέλει πόλεμο με τη Μόσχα. Και μάλιστα εργάζεται για την ανοικοδόμηση καλών σχέσεων με τον Πούτιν. Το κάνει με τον δικό του τρόπο, φυσικά … αλλά το κάνει.
Και είναι προφανές ακόμη και σε έναν τυφλό ότι δεν είναι διατεθειμένος να του υπαγορεύσουν «κανόνες πολέμου» οι Γάλλοι και οι Βρετανοί, οι παρακατιανοί, που μπερδεύονται στα πόδια του. Κάτι που το λαμβάνει ελάχιστα υπόψη. Μάλιστα, όσον αφορά τον Μακρόν, λιγότερο από τίποτα.
Εξ ου και η αβεβαιότητα & η αναποφασιστικότητα που επικρατεί στο Λονδίνο & το Παρίσι. Οι οποίοι έχουν υποστηρίξει, πιθανότατα για διαφορετικούς λόγους, τον πολεμοχαρή συνασπισμό της ολοκληρωτικής σύγκρουσης με τη Μόσχα. Αλλά που δεν ξέρουν πώς να το χειριστούν χωρίς την υποστήριξη της Ουάσινγκτον. Και αυτό τους χαλάει την «σούπα».
Γιατί θα μπορούσε να οδηγήσει, γι’ αυτούς, σε μια καταστροφή ασύλληπτων διαστάσεων. Χωρίς καν να λαμβάνεται υπόψη η Κινεζική απειλή, που στην ανάγκη, θα παρέμβει στο πλευρό της Ρωσίας.
Αλλά αυτοί δεν ησυχάζουν. Δυσαρεστώντας την μαριονέτα τους, τον θλιβερό Ζελένσκι, επέλεξαν για ακόμη μία φορά μια στάση αναμονής.
Αλλά τι άραγε να περιμένουν;
Ότι θα αλλάξει γνώμη ο Τραμπ και να ταχθεί μαζί τους; Είναι δύσκολο να το φανταστούμε καν.
Ή ότι το Αμερικάνικο «Βαθύ Κράτος» θα εξοντώσει τον σημερινό Πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος τους προκαλεί σημαντικούς πονοκεφάλους.
Δύσκολο, όπως είπα, να το ανιχνεύσουμε, και να το καταλάβουμε.
Ωστόσο, αν ήμουν στη θέση του Τραμπ, θα ανησυχούσα. Και θα ήμουν πολύ, πολύ προσεκτικός. Γιατί όλα πια είναι πιθανά …
ΠΗΓΗ: https://electomagazine.it/lombra-della-guerra/
Μετάφραση : ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
