Μετάφραση: Απολλόδωρος
10 Απριλίου 2023 | Gary D. Barnett | Διάβαστε το εδώ.
“Τα πέντε σημάδια του πολιτισμού της ρωμαϊκής παρακμής:
- Ενδιαφέρον για την επίδειξη της ευμάρειας αντί για την οικοδόμηση πλούτου,
- Εμμονή με το σεξ και τις διαστροφές του σεξ,
- Η τέχνη γίνεται φρικιαστική και εντυπωσιοθηρική αντί για δημιουργική και πρωτότυπη,
- Διεύρυνση της ανισότητας μεταξύ πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών,
- Αυξημένη απαίτηση να ζει κανείς από το κράτος”.
~ Edward Gibbon – “Η ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας” (γράφτηκε από το 1776 έως το 1788)
Ο λαός κάθε χώρας που επιθυμεί να ευημερήσει και να είναι ελεύθερος, πρέπει να γνωρίζει την ιστορία του παρελθόντος, τις παραδόσεις και τις νόμιμες δυνάμεις και αδυναμίες του, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι παγίδες της πολιτιστικής παρακμής που οδηγούν σε κοινωνική αποτυχία. Η ιστορία είναι γεμάτη από αποτυχημένες αυτοκρατορίες και πολιτισμούς. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι έχουν αποτύχει, και με τον φαινομενικά επικείμενο θάνατο της Αμερικής και της Δύσης, σχεδόν κάθε πολιτισμός μέχρι σήμερα θα έχει υποκύψει στην απληστία, την ανηθικότητα, τη μαζική διαίρεση, την εξάρτηση από το κράτος και την πλήρη έλλειψη θάρρους απέναντι στις αντιξοότητες και την αποδεκτή τυραννία. Αυτός είναι ο τρόπος της ανθρωπότητας, αλλά πρέπει να είναι έτσι;
Οι ομοιότητες μεταξύ της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών είναι ανατριχιαστικές, αλλά είναι μια έγκυρη απόδειξη της παροιμίας του να κάνεις τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά και να περιμένεις ένα διαφορετικό αποτέλεσμα- ή όπως ορίστηκε από τον Αϊνστάιν, ο ορισμός της παραφροσύνης. Πάντα με προβλημάτιζε η ευπιστία των μαζών και η συνεχής κατάποση της ίδιας παραπλανητικής και καταστροφικής προπαγάνδας που κατακλύζει κάθε γενιά αυτού του πληθυσμού. Πώς γίνεται αυτό; Πώς μπορεί κανείς να μη βλέπει την αυτοκτονική πολιτισμική μετατόπιση που συντελείται και τη φρικτή ζημιά που προκαλεί; Η τύφλωση σε αυτό το επίπεδο θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με μακροχρόνια κατήχηση και πλύση εγκεφάλου σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θολώνει κάθε λογική και λογική λόγω της συλλογικής αποδοχής της εκούσιας υποδούλωσης.
Αρκεί να αναλογιστείτε την ακλόνητη ανεξαρτησία, τις ικανότητες κριτικής σκέψης, την υπεύθυνη στάση και το θάρρος των προηγούμενων γενεών, πριν και μετά τη λεγόμενη “ίδρυση” αυτής της χώρας. Η ηθική και ευγενική συμπεριφορά ήταν ένα κοινό θέμα μεταξύ των ανθρώπων και η αυτοευθύνη ήταν ο κανόνας. Η βοήθεια προς την οικογένεια, τους γείτονες και όσους είχαν ανάγκη επιτεύχθηκε λόγω της γνήσιας φροντίδας και της κατανόησης της έννοιας της βοήθειας προς τον συνάνθρωπο. Η κρατική πρόνοια και η κυβερνητική παρέμβαση σε προσωπικά και ιδιωτικά ζητήματα ήταν ως επί το πλείστον άγνωστη. Το θάρρος που επιδείχθηκε σε περιόδους διαμάχης ήταν τεράστιο και σχεδόν καθολικό. Η διαίρεση μεταξύ του γενικού πληθυσμού ήταν σπάνια, και ακόμη και όταν η διαίρεση των πολιτισμών ήταν εμφανής, προκλήθηκε και προωθήθηκε κυρίως από το πολύ μικρότερο σύστημα διακυβέρνησης της εποχής. Η πρόοδος προς μια καλύτερη και πιο ευημερούσα εποχή επιδιωκόταν από τους περισσότερους, ενώ η κοινωνική οπισθοδρόμηση θεωρούνταν ως επί το πλείστον απαράδεκτη. Καμμία εποχή στην Αμερική δεν ήταν τέλεια με κανένα μέτρο, αλλά σίγουρα, οι έντονες διαφορές μεταξύ του παρελθόντος και του σήμερα είναι ανυπολόγιστες.
Στο σήμερα, το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που είναι σχεδόν αδύνατον να πιστέψει κανείς. Ένα κλάσμα του 1% του πληθυσμού κατέχει και ελέγχει σχεδόν το σύνολο του πλούτου σε αυτή τη χώρα. Η κυβέρνηση, επίσης, έχει κλέψει με καθαρή επιθετική κλοπή, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό όλης της γης και των πόρων που κάποτε ήταν ανοικτά για ιδιωτική χρήση. Τα “χρήματά” μας και ολόκληρο το νομισματικό σύστημα ελέγχονται από πολύ λίγους, προκαλώντας μαζική φτώχεια και αχαλίνωτο έλεγχο αυτής της πλέμπας της κοινωνίας. Ακόμα και σε αυτό το περιβάλλον, οι μάζες στο σύνολό τους είναι απορροφημένες από την ιδεολογία της κατανάλωσης, και μια ψευδή ανάγκη να κατέχουν ό,τι επιθυμούν, ανεξάρτητα από το κόστος ή το χρέος που προκύπτει. Αυτό έχει χρησιμεύσει για τη δημιουργία ενός πολιτισμού που έχει υποστεί φτώχεια και εξαρτάται σχεδόν πλήρως από ένα φασιστικό κράτος για την επιβίωσή του.
Η κυβερνητική (κρατική) πρόνοια είναι εκτεταμένη, και αποτελεί μέρος του συνόλου σχεδόν αυτού του πληθυσμού με τη μία ή την άλλη μορφή. Αυτή η εξάρτηση είναι ένα καρκίνωμα στην ανάπτυξη, την πρόοδο και κάθε ικανότητα να υπάρχει κανείς ως άτομο, αντί να είναι ένα γρανάζι στον τροχό της αξιολύπητης συλλογικής αγέλης. Η ανήθικη συμπεριφορά, είτε είναι αποδεκτή ως τέτοια είτε όχι, είναι ανεξέλεγκτη μεταξύ ενός μεγάλου τμήματος του αμερικανικού λαού. Τα περισσότερα ιδιωτικά θέματα προβάλλονται πλέον ανοιχτά για να τα βλέπουν όλοι, και η αποδοχή της γελοίας και διεφθαρμένης συμπεριφοράς όχι μόνο αναμένεται, αλλά και απαιτείται από αυτή τη χαμένη κοινωνία, όπου κάποιος είτε είναι μέρος αυτού του παραλογισμού, είτε είναι πολύ δειλός για να τον αντικρούσει. Η αγένεια, η επιθετικότητα, η ντροπή, το μίσος, η διαφθορά, η διαστροφή και η βία είναι κοινά ορατά θέματα του λεγόμενου “ξύπνιου” πλήθους, και η ανοχή για την ειλικρινή διαφωνία κάποιου με αυτές τις παράλογες συμπεριφορές δεν είναι πλέον ανεκτή.
Ζούμε σε ένα μεταμοντέρνο κολαστήριο με διαστάσεις εποχής, όπου η δυσαρέσκεια για κάθε τι καλό θεωρείται το κυρίαρχο πρότυπο. Κανένας πολιτισμός που υπήρξε ποτέ σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, δεν μπόρεσε να ξεπεράσει μια τόσο αποτρόπαια απομάκρυνση από την ηθική, τη λογική και τη λογική.
Ο σημερινός δυτικός πολιτισμός μας είναι βουτηγμένος στην πλήρη αγανάκτηση, την αλαζονεία, την ανηθικότητα, την ανεντιμότητα, την υποκρισία, την αδιαφορία, τον μηδενισμό, τον αντίστροφο ρατσισμό και την πλήρη εξάρτηση από τους άλλους, με την αναμενόμενη βία και την κλοπή από τα χέρια του κράτους. Αυτό είναι απλά η αποθέωση της παραφροσύνης!
Οι επιθετικοί πόλεμοι είναι βάναυσοι και συνεχείς, και τώρα διεξάγονται εδώ και παγκοσμίως εναντίον εγχώριων πληθυσμών. Η ανοιχτή ομοφυλοφιλία, η τρέλα των τρανσέξουαλ, η παιδοφιλία, το έγκλημα μαύρων εναντίον λευκών, καθώς και η καθολική προώθηση του μίσους για όλους τους λευκούς, τα ανεξέλεγκτα παραδείγματα παράλογων και παράλογων συμπεριφορών, η αποδεκτή διαστροφή, η απεριόριστη λογοκρισία και ο αποκλεισμός από την κριτική και την ποινική δίωξη από κάθε άτομο ή ομάδα που διεκδικεί την ιδιότητα του “θύματος”, έχουν μετατρέψει αυτή τη χώρα σε τίποτα λιγότερο από έναν βόθρο εξαπάτησης και ακολασίας.
Βρισκόμαστε στη μέση μιας πλήρους κατάρρευσης αυτού που θα έπρεπε να θεωρείται ως μια από τις πιο επιτυχημένες και αξιοσημείωτες περιόδους της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν ήταν εντελώς ιδανική και ποτέ δεν ήταν άψογη, αλλά το μέγεθος της ελευθερίας, του πλούτου, της ευημερίας και των αξιοσημείωτων ευκαιριών ζωής στο παρελθόν, ήταν τεράστιο σε αυτή τη χώρα. Τόσο πολύ μάλιστα, ώστε αυτή έγινε η πλουσιότερη χώρα στη γη, με τη λιγότερη φτώχεια, το υψηλότερο επίπεδο ευκαιριών, η πιο ελεύθερη μέχρι σήμερα, και το μέρος στο οποίο πολλοί σε όλο τον κόσμο φιλοδοξούσαν να έρθουν για μια καλύτερη ζωή. Τώρα καταστρέφεται και δεν αντιπροσωπεύει πλέον κανένα από τα χαρακτηριστικά όλων των προαναφερθέντων. Αυτό είναι μια παρωδία, αλλά ακόμη πιο λυπηρή είναι η αλήθεια ότι οι περισσότεροι σε αυτή τη χώρα αγνοούν εντελώς την πλήρη αποδόμηση του ίδιου τους του σπιτιού και της ύπαρξής τους.
Για να είναι αυτή η τρέλα όχι μόνο παρούσα σε αυτή τη “σύγχρονη” κοινωνία, αλλά και για να έχει επιτρέψει ο πολιτισμός μας να έχει σχεδόν ολοκληρωτικά κατεδαφιστεί, η εξάλειψη του ατόμου υπέρ της ανεγκέφαλης, δειλής και ανήθικης συλλογικής αγέλης, έπρεπε να γίνει ο κανόνας. Όταν συμβαίνει αυτό, κάθε λογική και λογική αντικαθίστανται από μια κοινωνία θυματοποίησης που είναι προσηλωμένη στην εξάρτηση.
Ως εκ τούτου, η μόνη διέξοδος από αυτή την ψυχική και σωματική υστερία, είναι η αποκατάσταση του ατόμου στην κοινωνία και των ατομικών φυσικών δικαιωμάτων, τα οποία με τη σειρά τους θα αναπαράγουν την αυτοδυναμία και την αυτοευθύνη. Χωρίς την ύπαρξη του κυρίαρχου ατόμου, η μεταμοντέρνα συλλογική αγέλη θα συνεχίσει την πορεία προς τον αφανισμό. Τα άτομα κυβερνούν τον εαυτό τους, ενώ ο όχλος συναινεί στην εξουσία και την ψεύτικη εξουσία. Κάνοντας ανίκανο, ή ακόμα καλύτερα, εξαλείφοντας το κράτος, το άτομο στην κοινωνία μπορεί και πάλι να κυριαρχήσει. Μέχρι να συμβεί αυτή η μεταμόρφωση, η διαιώνιση της πολιτιστικής μας κατάπτωσης και της οικονομικής μας κατάρρευσης θα συνεχιστεί, καθώς αυτή η χώρα θα πέφτει θύμα του σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.
“Από τους είκοσι δύο πολιτισμούς που εμφανίστηκαν στην ιστορία, οι δεκαεννέα από αυτούς κατέρρευσαν όταν έφτασαν στην ηθική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες”.
~ Arnold Joseph Toynbee
—-Δικτυογραφία:
The Cultural Decline of America and the West, and the Ensuing End of Tradition and Liberty – garydbarnett.com
The Cultural Decline of America and the West, and the Ensuing End of Tradition and Liberty
