Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, τα κόμματα επέλεξαν τα δικά τους συνθήματα, που στοχεύουν στην αλίευση ψήφων. Ένα από τα νεοφανή κόμματα, που έχει ως ηγέτη, νεαρό βιρτουόζο των Μ.Μ.Ε., επέλεξε να δώσει συνέχεια στην λεγόμενη «επανάσταση» που είχε ξεκινήσει ο ίδιος με την εκλογή του στο Ευρωκοινοβούλιο. Η «Άμεση Δημοκρατία» λοιπόν, καλεί τους πολίτες, να κάνουν μια «ειρηνική επανάσταση» ψηφίζοντας το νέο αυτό κόμμα.
Υπενθυμίζω όμως εδώ, ότι η μεγάλη «ειρηνική επανάσταση» έγινε στο δημοψήφισμα του 2004, όπου ο λαός «επαναστάτησε» και μέσω μιας σωτήριας παλλαϊκής κινητοποίησης απορρίφθηκε η «λύση» του σχεδίου Ανάν, που ουσιαστικά προνοούσε την παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία. Δεν υπάρχει περίπτωση να ήταν τρελοί, όλοι όσοι αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο (το 76 % των πολιτών) και αποφάσισαν να καταψηφίσουν την «λύση» που προτάθηκε, που ήταν αποτέλεσμα συνεχών υποχωρήσεων και κακών χειρισμών της ηγεσίας μας. Τα δεδομένα ήταν εκεί, συζητήθηκαν εκτενώς ενώπιον του λαού, αναλύθηκαν από τους ειδικούς, η «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα «συστήθηκε» στους πολίτες και αυτοί δικαίως την απέρριψαν. Σαφώς γιατί είχαν αντιληφθεί την παγίδα που είχε στηθεί εις βάρος μας, για να νομιμοποιηθεί η κατοχή και να εξυπηρετηθούν τα Τουρκο-βρετανικά συμφέροντα και επιδιώξεις στην Κύπρο.
Ερχόμαστε λοιπόν στο 2026, όπου πλείστες οι σημερινές ηγεσίες φαίνεται να αγνοούν προκλητικά την απόφαση που πήρε ο λαός το 2004. Ενώ όλοι εκθειάζουν την Δημοκρατία που υποτίθεται απολαμβάνουμε, είναι ξεκάθαρο ότι δεν σέβονται την ετυμηγορία του λαού επιμένοντας να επιδιώκουν «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Αυτό, έπρεπε να εξοργίζει και τον τελευταίο πολίτη! Αντί αυτού, βλέπουμε ότι οι δυνάμεις που στηρίζουν αυτή τη «λύση», «αυξάνονται και πληθύνονται». Γιατί ο λαός επιμένει σε έναν κομματικό πατριωτισμό, αγνοώντας την διαχείριση του Εθνικού θέματος. Πώς τότε θα αποδεσμευθούμε από μια «λύση» που αποδεδειγμένα οδηγεί στην Τουρκοποίηση της πατρίδας μας; Φαύλος κύκλος! Εφόσον η επίσημη θέση παραμένει η επανεκκίνηση των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κρανς Μοντανα για «λύση» Διζωνική Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, (απόρροια της εκλογικής συμπεριφοράς των Κυπρίων ψηφοφόρων), δικαιολογημένα νομίζουν οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, (στην οποία… ας σημειωθεί ότι ενταχθήκαμε για να πετύχουμε λύση που σέβεται τα ανθρώπινα μας δικαιώματα), ότι είμαστε πρόθυμοι να αυτοκτονήσουμε.
Δεν νοιάζει τους Ευρωπαίους για το τι προνοεί η «λύση» που θα προκύψει μετά από ένα… νέο Κρανς Μοντανά. Δε θα υποφέρουν αυτοί από την εκ περιτροπής προεδρία, από τα βέτο των τουρκοκυπρίων στο Υπουργικό Συμβούλιο, στην Βουλή και στην Γερουσία, όπου θα απαιτείται η τουρκική έγκριση για να περάσει η οποιαδήποτε απόφαση. Δε θα υποφέρουν αυτοί από την ισοπέδωση της Δημοκρατίας, μετά από την κατάργηση της αρχής του … «ένας άνθρωπος, μία ψήφος». Δεν αφορά τους Ευρωπαίους το ότι ο σφετεριστής της κλεμμένης περιουσίας βαφτίστηκε «χρήστης» και ότι θα έχει δικαιώματα στην περιουσία. Φτάνει να τετραγωνιστεί ο κύκλος και να βαφτιστεί αυτή η λύση… «συμφωνημένη, βιώσιμη, λειτουργική, με βάση το Ευρωπαϊκό κεκτημένο», πράγμα που δυστυχώς όπως φαίνεται, μπορεί να γίνει, εφόσον εμείς το θελήσουμε.
Οι συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων καταδεικνύουν ότι πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε πορεία. Στα κατεχόμενα κουμάντο κάνει η Τουρκία και ο αμετάκλητος στόχος παραμένει ο έλεγχος και η οριστική κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Ένας τρόπος που μπορεί να το πετύχει, είναι μέσω μιας «λύσης» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ασχέτως αν για λόγους τακτικής ισχυρίζεται ότι επιδιώκει λύση δύο κρατών (πράγμα που έχαψαν οι ηγέτες μας). Φανταστείτε, τι θα μας προκύψει στη μετά τη λύση εποχή. Τι είδους συνύπαρξη μπορεί να υπάρξει με ένα «συνιδρυτικό κράτος», πλήρως ελεγχόμενο από την Τουρκία;
Ας τα έχουν αυτά υπόψη οι πολίτες, πριν βάλουν την ιερή ψήφο. Τα κόμματα ΔΗ. ΣΥ., ΑΚΕΛ, ΔΗ.ΚΟ, VΟLT, Άμεση Δημοκρατία, ΔΗ. ΠΑ., ΑΛΜΑ κ. α., που επιμένουν να προωθούν πεισματικά αυτή την «λύση», δεν πρέπει να ενδυναμωθούν. Υπάρχει λόγος: «Λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, σημαίνει παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία! Όσοι ψηφίσουν τα κόμματα που επιδιώκουν αυτή την «λύση», θα είναι συνυπεύθυνοι. Δικαιολογίες όπως… «ψηφίζω το άτομο, όχι κατ’ ανάγκη επειδή συμφωνώ με τις θέσεις στο Κυπριακό», δεν στέκουν! Στο τέλος της ημέρας, ενισχύουν τα κόμματα που εμμένουν στη «λύση» που τουρκοποιεί το νησί και οδηγεί τον Κυπριακό Ελληνισμό στον αφανισμό. Γιατί μια τέτοια «λύση» μετατρέπει την Κύπρο σε μια νέα Αλεξανδρέττα. Όσοι νομίζουν ότι υπερβάλλουμε, ας μελετήσουν την Ιστορία. Τι έγινε στην Αλεξανδρέττα; Τι έγινε στην Ίμβρο και στην Τένεδο, μετά τη συνθήκη της Λοζάνης που η Τουρκία ποτέ δεν σεβάστηκε; Ποιο είναι το πιο σημαντικό; Το καλό της πατρίδας ή ο «κομματικός πατριωτισμός»;
Για τους πιο πάνω σοβαρούς λόγους, στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές, η ψήφος, δεν πρέπει να πάει σε κόμματα που εμμένουν σε αυτή την ολέθρια «λύση», που οδηγεί την Κύπρο στην «Ιμβροποίηση». Η απογοήτευση των πολιτών, να γίνει εφαλτήριο για αντίσταση, πρωτίστως όχι για στήριξη του κομματικού κατεστημένου (που ευθύνεται για τα σημερινά μας χάλια), ή κάποιων άλλων ευκαιριακών καταστάσεων. Αυτή λοιπόν θα είναι η πραγματική «ειρηνική επανάσταση» των πολιτών! Με ψήφο-άρνηση στη δρομολόγηση της οριστικής ακύρωσης του ΟΧΙ του 2004, με πατριωτική ψήφο που συνάμα θα δώσει προοπτική διάσωσης για τον Κυπριακό Ελληνισμό.
Πανίκος Ελευθερίου
Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος – Κύπρος (09.05.2026)
