Η Ρωσία κέρδισε τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων που προκάλεσε το ΝΑΤΟ. Ακόμα και οι συνήθως ενθουσιώδεις Αμερικανοί το συνειδητοποιούν.
Αν υπήρχε βραβείο για συνέδρια με οργουελιανή ονομασία, τότε αυτό που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα στο Παρίσι θα ήταν σίγουρα κορυφαίος υποψήφιος.
Τον τελευταίο μήνα, υπήρξε μια σειρά τέτοιων συγκεντρώσεων στο Λονδίνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι. Διεξήχθησαν με φρενίτιδα για να εμποδίσουν την ειρήνη και να παρατείνουν τον πόλεμο – υπό το πρόσχημα της «αναζήτησης ασφάλειας» έναντι της Ρωσίας.
Περίπου 30 έθνη συμμετείχαν στην τελευταία σύνοδο κορυφής στο Παρίσι, που συγκλήθηκε από τον Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας, με τίτλο «Χτίζοντας μια Στέρεη Ειρήνη για την Ουκρανία και την Ευρώπη».
Η Ευρώπη παραπλανάται ώστε να βλέπει τον πόλεμο ως ειρήνη και να αποδέχεται ότι όλοι οι οικονομικοί πόροι πρέπει να αφιερωθούν στον μιλιταρισμό. Πρόκειται για μια παράλογη πολεμική ετοιμότητα που ξεπερνά κάθε δημοκρατική ή ηθική λογική.
Συμμετείχαν κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και χώρες του ΝΑΤΟ και μη μέλη της ΕΕ, όπως η Βρετανία, η Νορβηγία και ο Καναδάς. Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι παρόντες ήταν οι ελιτιστές ηγέτες αυτών των χωρών. Η έλλειψη δημοκρατικής εντολής και εξουσίας τους είναι υπερβολικά προφανής για τους λαούς της Ευρώπης.
Ορισμένα κράτη της ΕΕ, όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία, διαμαρτυρήθηκαν αξιόλογα για την ακλόνητη εχθρότητα και την αισχρή σπατάλη δημοσίων πόρων για την τροφοδοσία ενός πολέμου δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκπροσωπήθηκαν στη σύνοδο του Παρισιού. Συμπτωματικά, αυτή την εβδομάδα, μια διαρροή ιδιωτικής ομαδικής συνομιλίας μεταξύ ανώτερων μελών της κυβέρνησης Τραμπ αποκάλυψε την περιφρόνησή τους για τους «απεχθείς» Ευρωπαίους ηγέτες. Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί.
Στην μεγαλοπρέπεια του Ελυζέ Παλαί, ο Μακρόν χαιρέτισε τη μηδαμινή συνάντηση ως τη «Συμμαχία των Προθύμων». Με αυτή την αυτοαποδιδόμενη αρετή, ο Γάλλος ηγέτης αναφερόταν σε χώρες που είναι πρόθυμες να αναπτύξουν στρατιωτικές δυνάμεις στην Ουκρανία ή να διατηρήσουν την προμήθεια όπλων.
Ο Μακρόν υποστηρίχθηκε επιμελώς σε αυτή την στρατιωτική επιχείρηση από τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ.
Οι Γάλλοι και Βρετανοί ηγέτες ενέτειναν τις προσπάθειές τους να εμπλέξουν απευθείας την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ στρατιωτικά στη σύγκρουση τριών ετών μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Οι προσπάθειές τους είναι αποτέλεσμα της εμπλοκής του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου δι’ αντιπροσώπων μεταξύ της συμμαχίας του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Οι διπλωματικές προσεγγίσεις του Τραμπ με τη Μόσχα έχουν παραγκωνίσει τα ευρωπαϊκά κράτη και τα έχουν αφήσει με ένα οξύ πολιτικό πρόβλημα: πώς να δικαιολογήσουν τη συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης για ένα αποτυχημένο σχέδιο στην Ουκρανία.
Οι Γάλλοι, οι Βρετανοί και άλλοι Ευρωπαίοι ρωσοφοβικοί δεν θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι δεσμευμένοι στην ψευδή αφήγηση περί υπεράσπισης της Ουκρανίας από την «ρωσική επιθετικότητα». Είναι επίσης αφοσιωμένοι στη στρατηγική ήττα της Ρωσίας χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως αντιπρόσωπο.
Με οργουελιανό τρόπο, οι Ευρωπαίοι και οι πολεμοκάπηλοι του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να δηλώσουν ανοιχτά τον αθέμιτο στόχο τους. Αυτό θα ήταν πολιτικά μοιραίο. Ως εκ τούτου, καλύπτουν κυνικά τα κίνητρά τους με σχέδια που ακούγονται ενάρετα, όπως η ανάπτυξη «ειρηνευτικών στρατευμάτων» σε περίπτωση οποιασδήποτε συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που θα διαπραγματευτούν οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι.
Η αδιάκοπη δαιμονοποίηση της Ρωσίας ως απειλής για την Ευρώπη ενισχύεται από έναν σχεδόν συνεχή ρυθμό πολεμικών κραυγών. Οι Ευρωπαίοι πολίτες – 500 εκατομμύρια από αυτούς – υφίστανται ασταμάτητη προπαγάνδα για την «ανάγκη» στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών τους για να «υπερασπιστούν» έναντι του «ρωσικού επεκτατισμού».
Αυτή την εβδομάδα, η ΕΕ άρχισε να προτρέπει τους πολίτες να αποθηκεύουν επείγουσες προμήθειες στα σπίτια τους. Η Ρωσία δεν αναφέρθηκε ρητά ως απειλή, αλλά ήταν προφανές ότι ο φόβος του πολέμου ενσταλαζόταν. Ενώ τα ευρωπαϊκά κράτη περικόπτουν δισεκατομμύρια από την κοινωνική πρόνοια, οι ελιτιστές, ρωσοφοβικοί ηγέτες τους αυξάνουν δισεκατομμύρια για τον μιλιταρισμό. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πολεμική ετοιμότητα βασισμένη σε παράνοια και τις παθολογικές φοβίες μιας κυρίαρχης κλίκας.
Ο Μακρόν και ο Στάρμερ προωθούν επίσης την ιδέα της ενσωμάτωσης της Ουκρανίας σε μια πρώτη γραμμή άμυνας έναντι της υποτιθέμενης μελλοντικής ρωσικής επιθετικότητας προς την Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αναδιαμόρφωση της επίθεσης.
Οι προσποιήσεις τους για «χτίσιμο μιας στέρεης ειρήνης για την Ουκρανία και την Ευρώπη» είναι ένα απερίσκεπτο τυχερό παιχνίδι για την παράταση του πολέμου. Στη χειρότερη περίπτωση, η σύγκρουση θα μπορούσε να εκραγεί σε έναν ολοκληρωτικό παγκόσμιο πόλεμο.
Είναι απογοητευτικό ότι αποτυχημένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, που βυθίζονται σε εσωτερικό πολιτικό και οικονομικό χάος, επιδιώκουν να μεγαλοποιήσουν την εικόνα τους μέσω υψηλού ρίσκου αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Ο Μακρόν έχει πει ότι η συμμαχία των προθύμων του θέλει να έχει την αμερικανική υποστήριξη για την ασφάλεια. Πρόσθεσε αυτή την εβδομάδα ότι αν ευρωπαϊκά στρατεύματα στην Ουκρανία δεχθούν πυρά από ρωσικές δυνάμεις, θα ανταποδώσουν.
Η Μόσχα έχει ήδη δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν είναι αποδεκτή η ανάπτυξη ευρωπαϊκών ή στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Θα στοχοποιηθούν ως μαχητές.
Αυτό σημαίνει ότι αν το Παρίσι και το Λονδίνο προχωρήσουν με την στρατιωτική τους επιχείρηση στην Ουκρανία, ένας ευρύτερος πόλεμος είναι σχεδόν αναπόφευκτος.
Είναι ανησυχητικό ότι ο Μακρόν δήλωσε πρόσφατα ότι ευρωπαϊκά στρατεύματα μπορεί να αποσταλούν στην Ουκρανία «με ή χωρίς αμερικανική υποστήριξη».
Γελοία, ωστόσο, ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Βρετανοί διαθέτουν τη στρατιωτική ισχύ για μια σοβαρή επέμβαση. Οι γαλλικές δυνάμεις έχουν εκδιωχθεί σειριακά από πολλές афρικανικές χώρες που ήταν πρώην αποικίες. Εν τω μεταξύ, οι Βρετανοί στρατιωτικοί αρχηγοί έχουν προειδοποιήσει τον Στάρμερ ότι τα σχέδια ανάπτυξής του είναι κακώς σχεδιασμένα και ισοδυναμούν με «πολιτικό θέατρο».
Ακόμα και η πολυδιαφημισμένη σύνοδος στο Παρίσι αυτή την εβδομάδα έδειξε ανοιχτές ρωγμές μεταξύ των συμμάχων. Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη δήλωσαν ότι δεν είναι πρόθυμα να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Η Ιταλία, η Πολωνία και η Ελλάδα εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για το πού οδηγεί η λογική του Μακρόν και του Στάρμερ.
Φαίνεται ότι οι ακραίες αυταπάτες μεγαλείου που τρέφουν οι πρώην ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αρχίζουν να ανησυχούν ακόμα και τους υποτιθέμενους εταίρους τους.
Ελπίζεται ότι γίνεται πλέον διαφανές ότι η Βρετανία και η Γαλλία παίζουν με την παγκόσμια ασφάλεια για να ικανοποιήσουν τα δικά τους εγώ.
Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι τον περασμένο αιώνα προήλθαν από ευρωπαϊκές ίντριγκες και διπροσωπίες.
Οι ξεπεσμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις το ξανακάνουν με την οργουελιανή διγλωσσία τους περί διασφάλισης «διαρκούς ειρήνης».
Η πραγματικότητα είναι ότι η Ρωσία κέρδισε τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων που προκάλεσε το ΝΑΤΟ. Ακόμα και οι συνήθως ενθουσιώδεις Αμερικανοί το συνειδητοποιούν.
Το ΝΑΤΟ έχει πιαστεί με αίμα στα χέρια του ως ο ένοχος για ένα επικό πολεμικό έγκλημα εναντίον της Ρωσίας, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως πιόνι. Ο Τραμπ φαίνεται να θέλει να απεμπλακεί τους Αμερικανούς από την καταστροφή. Μπορεί να προσπαθήσει να μεταφέρει την ευθύνη στην προηγούμενη κυβέρνηση Μπάιντεν.
Ωστόσο, οι ελιτιστές ηγέτες της Ευρώπης δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Είναι οι ίδιοι υπηρέτες που προώθησαν τον εγκληματικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων. Η μόνη επιλογή που βλέπουν είναι να τον συνεχίσουν… μέχρι ο ευρωπαϊκός λαός να ξυπνήσει και να πάρει εκδίκηση από τους εγκληματίες ηγέτες του.
