Του Βασίλη Γεώργα
Αρχίζει να κερδίζει έδαφος εντός του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης η συζήτηση πως μια συμφωνία με την τρόικα που δεν θα μπορεί να εγκριθεί από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και να ψηφιστεί στη Βουλή με τις ψήφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θα πρέπει να τεθεί στην κρίση του λαού.
Αυτό με απλά λόγια συνεπάγεται δύο εκδοχές: είτε εκλογές είτε δημοψήφισμα, που δεν θα, όμως, πέσουν στο τραπέζι ως συνέπεια αδιέξοδου με τους δανειστές, αλλά ως απότοκος πιθανής αδυναμίας να επιτευχθεί συμβιβασμός εντός του ΣΥΡΙΖΑ όταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, η Εφη Αχτσιόγλου και ο Γιώργος Σταθάκης θα φέρουν τη συμφωνία στα όργανα του κόμματος και την κοινοβουλευτική ομάδα.
Την άποψη αυτή καλλιεργούν συστηματικά το τελευταίο διάστημα όχι μόνο βουλευτές και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πρωτοκλασάτοι υπουργοί που έχουν γνώση των κρίσιμων λεπτομερειών της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας, έχουν καλή αντίληψη των εσωτερικών ισορροπιών στο κόμμα τους και ασκούν ισχυρή επιρροή σε αυτό. Προφανώς οι τελευταίοι διαβάζουν διαφορετικά την κατάσταση σε σχέση με την ηγετική ομάδα του Μαξίμου και ασκούν ισχυρή πίεση και στην διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης η οποία με τη σειρά της φέρεται να εκφράζει επιφυλάξεις για το αν η συμφωνία που καλείται να κλείσει, θα γίνει εν τέλει αποδεκτή από το κόμμα και την κυβέρνηση.
Η θέση ενός εξ αυτών όπως διατυπώθηκε σε συνομιλία με το Liberal είναι ότι «η συμφωνία θα πρέπει να αναλυθεί παράγραφο προς παράγραφο στα όργανα του κόμματος, να αποφανθούν επ’ αυτής τα 150 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και αν δεν εγκριθεί ως αποδεκτή και διαχειρίσιμη, να δοκιμαστεί σε κάλπες στο πλαίσιο των διαδικασιών που επιβάλει η Δημοκρατία».
Η συζήτηση αυτή δεν έχει ακόμη πλειοψηφικό ρεύμα, εντός του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως επειδή υπάρχει η προσδοκία πως στο τέλος θα βρεθεί μια ισορροπία στις διαπραγματεύσεις, που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να την υπερασπιστεί. Εξακολουθεί παράλληλα να επικρατεί η εκτίμηση πως η Κεντρική Επιτροπή και η κοινοβουλευτική ομάδα, παρά τις εύλογες επιφυλάξεις για τη δημοσκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, θα στηρίξουν τη συμφωνία ακόμη και αν αυτή απέχει παρασάγγας από τις αρχικές θέσεις.
Αλλά στο βάθος η προσφυγή στην ετυμηγορία της κάλπης με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θεωρείται από πολλούς εντός του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα πρέπει να αποτελεί το «plan B» της κυβέρνησης και μπορεί να προσφέρει διέξοδο σε περίπτωση που το κόμμα απειληθεί με αποφάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποχωρήσεις ή «αντικαταστάσεις» στελεχών και διάσπαση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Τόσο το θέμα των εργασιακών και του συνταξιοδοτικού, όσο όμως και αυτό της πώλησης μονάδων της ΔΕΗ είναι ζητήματα που προκαλούν σφοδρές αναταράξεις εντός της κυβέρνησης ενώ το είδος των «αντίμετρων» που βρίσκονται υπό συζήτηση και η αβεβαιότητα σχετικά με την πρόθεση των δανειστών να κλείσουν τώρα το θέμα του χρέους και των πλεονασμάτων, δεν καλύπτουν μέχρι στιγμής τις επιδιώξεις σημαντικού αριθμού στελεχών.
Το νέο στοιχείο μέσω του οποίου επιχειρείται να αλλάξουν μερικώς τα δεδομένα στη λογική διαχείρισης του πολιτικού κόστους, είναι η πίεση που ασκείται τις τελευταίες ημέρες από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για ψήφιση της συμφωνίας από τη Νέα Δημοκρατία ή για κάποιου είδους γραπτή δέσμευσή της ότι θα εφαρμόσει τα μέτρα. Είναι μια άποψη που έχει συνθέσει μια παράδοξη συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΔΝΤ και το Βερολίνο. Η προοπτική αυτή έχει αποκλειστεί από την Αξιωματική Αντιπολίτευση που προς ώρας καίει το σενάριο της συναινετικής ψήφισης των μέτρων επιστρέφοντας την πίεση στην κοινοβουλευτική ομάδα της κυβέρνησης και στα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ.
Εφόσον το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι η Ν.Δ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα, οι επιλογές παραμένουν πολύ συγκεκριμένες. Είτε αυτά θα εγκριθούν άρον – άρον από την Κεντρική Επιτροπή και από την κοινοβουλευτική ομάδα πριν η κατάσταση στην οικονομία γίνει τοξική όπως διαβεβαιώνει με κάθε ευκαιρία το Μέγαρο Μαξίμου, είτε θα βρεθούμε μπροστά σε σενάρια δημιουργίας συνθηκών τεχνητής ρήξης και ισχυρών διλημμάτων.
Το αν αυτά θα έχουν ως αποτέλεσμα να στηθούν κάλπες για πρόωρες εκλογές με το ρίσκο καταγραφής πολύ χαμηλών ποσοστών στον ΣΥΡΙΖΑ ή για ένα δημοψήφισμα με θολά ερωτήματα το οποίο, όμως, θα δημιουργεί περιθώρια συσπείρωσης και θα οικοδομεί περαιτέρω εναλλακτικές στην κυβέρνηση, μένει να φανεί από τις εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων.
