Το τουρκικό γεωτρύπανο Γιαβούζ. Photo via Twitter, @TCEnerji
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η τουρκική συμπεριφορά δεν αιφνιδιάζει, δεν προκαλεί απορίες. Διαχρονικά τηρεί την ίδια στάση, έχει καθορισμένες επιδιώξεις και στόχους, που δεν διαφοροποιεί ποσώς. Το καθεστώς Ερντογάν έχει ένα στρατηγικό στόχο, τον οποίο στον πυρήνα του τον έχει κληρονομήσει από τους προκατόχους του. Ο ίδιος έχει εμπλουτίσει και εν πολλοίς αναβαθμίσει αυτές τις επιδιώξεις. Κι αυτό επειδή προφανώς βρήκε πρόσφορο έδαφος για να προχωρήσει. Δεν βρέθηκε αντιμέτωπος με αντιδράσεις, αντιστάσεις.
Είναι προφανές πως δεν πρέπει να εκπλήττει ούτε και το γεγονός ότι συνεχίζει τις επιδρομικές επιχειρήσεις του εν μέσω πανδημίας. Γιατί μια επεκτατική δύναμη, μια ιμπεριαλιστική χώρα, δεν επηρεάζεται από κρίσεις ή και προβλήματα, εθνικά ή περιφερειακά, διεθνή. Αντίθετα η κρίση ενίοτε λειτουργεί ενισχυτικά στους σχεδιασμούς αυτούς.
Μέχρι που σκοπεύει ο Ερντογάν να τραβήξει το σχοινί; Πότε θα σταματήσει την επεκτατική του πολιτική; Με βάση τη δική του λογική, τη δική του προσέγγιση αυτή η τακτική θα συνεχιστεί μέχρι να πετύχει τους στόχους του. Αυτό δεν είναι ασφαλώς ένα εύκολο εγχείρημα. Προς το παρόν δεν έχει αντιδράσεις και ως εκ τούτου δεν έχει λόγο να μην προχωρεί, να μην διεκδικεί, να μην προβάλλει παράνομες αξιώσεις.
Είναι προφανές και επιβεβαιώνεται και από την κάθοδο εκ νέου του γεωτρύπανου «Γιαβούζ» στην κυπριακή ΑΟΖ, ότι η Τουρκία, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο, θα προχωρήσει στους επεκτατικούς της σχεδιασμούς. Και θα προχωρήσει εάν αισθάνεται πως στην αντίπερα όχθη βρίσκονται φοβισμένοι, που αναζητούν τρόπους να δικαιολογήσουν τη δική τους αδράνεια.
Πώς απάντησε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, στις ελληνικές επικρίσεις για τις γεωτρήσεις της κατοχικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο; Με θράσος και επιθετικότητα:
«Η ελληνική – ελληνοκυπριακή πλευρά αγνοεί σκόπιμα την πραγματικότητα ότι η χώρα μας έχει νόμιμα και κυρίαρχα δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, και ότι οι Τουρκοκύπριοι, ως συνιδιοκτήτες του νησιού, έχουν ίσα δικαιώματα στους πόρους γύρω από το νησί».
Ισχυρίσθηκε περαιτέρω ότι η Ελλάδα, «για άλλη μια φορά επιδεικνύει τη μη ρεαλιστικη αντίληψη της και την άδικη στάση της σχετικά με τα προβλήματα στην περιοχή» για να προσθέσει με τα εξής: «Η πραγματική απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η μαξιμαλιστική και ασυμβίβαστη στάση του ελληνικού-ελληνοκυπριακού διδύμου. Θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα να προστατεύομε τόσο τα δικαιώματα της χώρα μας, όσο και της ‘’ΤΔΒΚ’’ στην Ανατολική Μεσόγειο».
Η Τουρκία δεν είναι ανίκητη. Δεν είναι μια χώρα άτρωτη, που μπορεί να κερδίσει όλες τις μάχες. Ιδιαίτερα όταν έχει ανοίξει πολλά μέτωπα. Για να επιβεβαιωθεί, όμως, ότι δεν είναι ανίκητη θα πρέπει να διαμορφωθούν αποτρεπτικές πολιτικές και πολιτικές που προκαλούν κόστος στην κατοχική Τουρκία. Επί του παρόντος η Άγκυρα κινείται ανενόχλητη στην εφαρμογή των σχεδιασμών της.
